Δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που μπορείς να πεις και η σιωπή είναι μάλλον μονόδρομος, όταν ένας άνθρωπος αυτοκτονεί -πόσω μάλλον όταν αυτοκτονούν δυο κορίτσια 17 χρονών- αλλά έκανα μια σκέψη και τη γράφω, γιατί παρατήρησα πως δεν το επισήμανε κάποιος. Διάβασε τη συνέχεια
Το θέμα του θύματος και της θυματοποίησης με έχει απασχολήσει αρκετά σε αυτά τα 20 χρόνια του μπλογκ -και έχω γράψει πολλά κείμενα για το θέμα-, αλλά τώρα πια έχω φτάσει στο σημείο να σκέφτομαι πως η θυματοποίηση και αυτή η πλημμύρα θυμάτων εξηγούν, σε μεγάλο βαθμό, γιατί δεν αλλάζει τίποτα προς το καλύτερο. Διάβασε τη συνέχεια
“Πόσο ακόμη σε κρίση; Υπάρχει διέξοδος; Με το ευρώ ή χωρίς; Υπάρχουν περιθώρια κοινής δράσης της Αριστεράς; Ποιος ο ρόλος των ΜΜΕ; Θα αποξενωθούμε και θα κλειστούμε στους εαυτούς μας ή θα αναπτύξουμε μορφές κοινωνικής αλληλεγγύης και συλλογικής αντίδρασης; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα θα συζητηθούν σε ένα νέο κύκλο συζητήσεων, σε μια δεύτερη προσπάθεια […] Διάβασε τη συνέχεια