Ποίησις – Ύμνος εις τον Καραμανλήν

Σε γνωρίζω από την κόψη
των δοντιών σου όταν μασάς,
σε γνωρίζω από την όψη
που ‘ναι όψη συμφοράς!

Απ’ τις εκλογές βγαλμένος
των Ελλήνων τις φαιδρές,
είσαι κάπως ψωμωμένος
και σου κρέμετ’ ο σκεμπές!

Στο Μαξίμου κατοικούσες
κουρασμένο μου παιδί,
κι ένα στόμα ακαρτερούσες
«άει στο διάολο» να σου πει!

Άργειε νάλθει εκείνη η μέρα,
κι ήταν όλα θλιβερά,
ήσουν μια μεγάλη λέρα
που ‘μοιαζε με φουκαρά!

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.