Το φύκι (από το ημερολόγιο του Yosebu)

Hμερολόγιο 28/7/2012 16:32

Kαβαλάω το γαϊδούρι και κατευθύνομαι προς την αγαπημένη μου παραλία…βγαίνω από το βουνό…είναι κατηφόρα μεσημέρι…φτάνω στην αγαπημένη μου ερημική παραλία…πλησιάζοντας στο σημείο μου δηλαδή στον ξεβρασμένο κορμό αγριομέλισσας βλέπω μια μορφή…είναι ένα κορίτσι…απομακρύνομαι…απλώνω την πετσέτα και τοποθετώ το καπέλο στο πρόσωπο…

– Συγνώμη έχεις αναπτήρα, ωραίο καπέλο…Τραβώ το καπέλο και πετάω το δεξί αλανιάρικο μάτι μου απόξω – Έχω ναι αλλά αν συνεχίσεις να με φλερτάρεις η κοπέλα μου θα θυμώσει – Δεν βλέπω καμιά κοπέλα τριγύρω, μου απαντά…η αλήθεια είναι πως τριγύρω είχε μόνο ψαλίδες και κάτι φύκια που είχα τοποθετήσει στο πουλί μου για ενυδάτωση…φέρνει τα πράγματά της και κάθεται δίπλα…

– Μπορώ να κάτσω φαντάζομαι…χωρίς να απαντήσω στρώνει την κωλάρα της στην πετσέτα και αρχίζει να ψεκάζει το πρόσωπο της με ένα σπρέι σαν Άζαξ…νερό πρέπει να ήταν…έμοιαζε 25 ετών και είχε λευκά δόντια…

– Γιατί κάνεις γυμνός μπάνιο? – Έχεσα πριν λίγο και έβγαλα το μαγιό για να ξεπλυθώ, μην κολυμπήσεις στα ρηχά είχα φάει μουσταλευριά…Δεν φαίνεται να ψαρώνει ότι και αν της λέω…μιλήσαμε αρκετή ώρα…της άρεσε να με ακούει…εκείνη άκουγε και εγώ μέσα από τα γυαλιά κοιτούσα τα βυζιά της…

Είχε μελτεμάκι όχι πολύ κανένα τριμπόφορο…από την ζέστη είχε ιδρώσει και η κωλοτρυπίδα μου όποτε της λέω να κολυμπήσουμε…βούτηξα πρώτος…με πλησίασε…κολυμπήσαμε παρέα και μιλούσαμε…κουνούσε τόσο γρήγορα τα ποδαράκια της που με κλωτσούσε συνεχεία στα αρχίδια…

-Αν συνεχίσεις δεν θα σε γαμήσω σήμερα…γέλασε δυνατά παρ’ ολίγο να πνιγεί…αν πνιγόταν θα την άρπαζα από το μουνί…είναι στιγμές που παρακαλώ να πνιγεί καμιά τρελομούνα να την σώσω…

Άρχισα να κολυμπώ προς τα έξω…είχα κουραστεί τόσο πολύ από το κολύμπι που βγήκα κλάνοντας…το τσιγάρο φταίει…ξαπλώσαμε να στεγνώσουμε…τα υπόλοιπα άλλη φορά.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.