(Ακόμα ένα πολύ ενδιαφέρον) Γράμμα απο τη Γερμανία

Αγαπητέ πιτσιρίκο, εδώ και σχεδόν πέντε χρόνια είμαι στη Γερμανία. Τώρα πλέον σαν μετανάστης. Για άλλο λόγο ήρθα, αλλά οι συνθήκες βλέπεις. Το πρώτο μου σπίτι ήταν επιπλωμένο με κάτι παλιά έπιπλα της γιαγιάς του ιδιοκτήτη. Είχε κάτι απαίσιες ροζ κουρτίνες με φιογκάκια και ένα παμπάλαιο κόκκινο ξεφτισμένο χαλί. Όταν έλειπα για διακοπές στην Ελλάδα έμπαινε μέσα και έκανε έλεγχο.

Όταν γνώρισα το φίλο μου- και τωρινό αρραβωνιαστικό μου- για να σου δείξω ότι είμαι σοβαρή κοπέλα και δεν έφερνα κατ’ εξακολούθηση διάφορους στο σπίτι-που και να τους έφερνα δηλαδή δικαίωμά μου- μου χτύπησε μια μέρα το κουδούνι να μου πει ότι επινοικιάζω το σπίτι σε ξένους!

Αναφερόταν στη μισή ώρα που έμενε μόνος του ο φίλος μου το πρωί όταν εγώ έφευγα πιο νωρίς για τη δουλειά.

Όταν επιτέλους ήρθε η ώρα να μετακομίσω, μου δήλωσε ότι για να μου επιστρέψει την εγγύηση θα πρέπει το σπίτι να λάμπει από καθαριότητα και θα πρέπει να πλύνω τις απαίσιες ροζ κουρτίνες αφαιρώντας προηγουμένως τα φιογκάκια για να μη ξεβάψουν!!!

Μετά από κάμποσες ώρες καθαριότητας και όταν ήρθε η ώρα της παράδοσης, ο τύπος μπήκε μέσα χαμογελώντας ειρωνικά και πήγε κατευθείαν στην κουζίνα στο πιο ψηλό ντουλάπι-που σημειωτέον δεν θα το έφτανα με τίποτα και το σπίτι δεν είχε καν σκάλα για να ανέβω εκεί πάνω – και μου έδειξε περνώντας από πάνω το χέρι του τη σκόνη που παρέμενε εκεί!

Είχε μπει πιο πριν στο σπίτι, το είχε ελέγξει και είχε βρει το μοναδικό σημείο που είχε λίγη σκόνη. Έφυγε κλείνοντας την πόρτα και λέγοντας ότι αν δεν το έχω καθαρίσει μέχρι αύριο, θα πρέπει να του πληρώσω ολόκληρο το μήνα που ξεκινούσε την επόμενη μέρα. Όλο το βράδυ καθάριζα το σπίτι με την αγαπημένη μου φίλη τη Ζωή!!!

Για να μην μακρηγορώ το σπίτι το παρέδωσα, την εγγύηση την πήρα αλλά ακόμα βλέπω στον ύπνο μου τον ιδιοκτήτη.

Ο πατέρας μου ενοικιάζει ένα σπίτι στην Ελλάδα. Ο ενοικιαστής τώρα επιτέλους φεύγει χρωστώντας του τα ενοίκια ενός χρόνου, τα κοινόχρηστα δύο χρόνων που είναι υποχρεωμένος να πληρώσει ο ιδιοκτήτης, έναν υπέρογκο λογαριασμό της ΕΥΔΑΠ που έλεγε ψέμματα ότι έχει πληρώσει και που επιχείρησε να αλλοιώσει καθώς και τη ΔΕΗ έχοντας καταχραστεί και τα χρήματα που του έδωσε ο πατέρας μου για να πληρώσει το χαράτσι!

Δυστυχώς αργά αποδείχθηκε ότι αυτό το κάνει κατ’ εξακολούθηση και ήδη έχει υπερχρεώσει και άλλους και μετά έχει εξαφανιστεί. Ο πατέρας μου δεν πρόκειται να κινήσει κάποια νομική διαδικασία γιατί όπως λέει θα διαρκέσει αιώνια, δε θα καταλήξει πουθενά και θα πληρώσει και επιπλέον τα δικηγορικά έξοδα.

Η ατιμωρησία στην Ελλάδα είναι που μας οδήγησε εκεί που μας οδήγησε. Καμία δεύτερη σκέψη, κανένας δισταγμός, η πλήρης ασυδοσία! Και ας βλάπτω το διπλανό μου αφού δε θα απολογηθώ σε κανέναν. Τώρα πια ούτε και στην ίδια μου τη συνείδηση.

Όσο για το Γερμανό σπιτονοικοκύρη μου, αυτός είναι στο άλλο άκρο. Όταν κάποιος εδώ παραβεί τους κανόνες, η τιμωρία είναι παραδειγματική ακόμα και για τα πιο μικρά πταίσματα. Καθετί ελέγχεται από τους νόμους και την απόλυτη εφαρμογή τους. Και εκεί είναι που χάνεται η ανθρωπιά. Αλλά τουλάχιστον δεν υπάρχει ασυδοσία.

Τι να πω; Διχασμένη προσωπικότητα νιώθω. Ήρθα από το ένα άκρο στο άλλο.

Και κάτι τελευταίο. Εμένα το σώμα μου είναι εδώ αλλά η καρδιά μου εκεί. Και κάθε βράδυ το περνάω στην Ελλάδα. Γιατί τα όνειρά μου εκτυλίσσονται πάντα στην Ελλάδα (εκτός από όταν ονειρεύομαι το σπιτονοικοκύρη μου!).

Την Ελλάδα που μας έδιωξε. Και η καρδιά πονάει. Αλλά πρέπει να (υπο)μείνει εδώ!

Σε ευχαριστώ που με άκουσες!

Μ.Π.

(Αγαπητή φίλη, αφού διάβασα με προσοχή το μέιλ σας, η ταπεινή μου γνώμη είναι πως δεν είναι θέμα κανόνων και εφαρμογής των νόμων στην Ελλάδα και την Γερμανία. Το πρόβλημα είναι η ιδιοκτησία. Η ιδιοκτησία τρελαίνει τους ανθρώπους – και αυτούς που έχουν ιδιοκτησία και πολλούς από αυτούς που δεν έχουν. Αν δεν υπήρχε ιδιοκτησία, το 99% των νόμων θα ήταν άχρηστο. Για την ιδιοκτησία τους πάνε οι άνθρωποι στα δικαστήρια. Για την ιδιοκτησία σκοτώνουν και σκοτώνονται. Εγώ που δεν έχω ιδιοκτησία δεν έχω πάει ποτέ στο δικαστήριο – ούτε μια φορά. Όλοι οι φίλοι μου που έχουν ιδιοκτησία έχουν πάει πολλές φορές. Άρα, πρέπει να καταργηθεί η ιδιοκτησία. Να έχει ο καθένας ένα σπίτι για όσο ζει, και να υπάρχουν κοινόχρηστα σπίτια, ώστε να μένουμε όταν ταξιδεύουμε σε άλλες πόλεις και χώρες. Σας ζηλεύω που είστε μακριά από την Ελλάδα. Σας ζηλεύω που θα γυρίσετε και θα είστε εντελώς καψούρα με την Ελλάδα. Θα γουστάρετε τρελά. Θα κατεβείτε από το αεροπλάνο και θα φιλάτε την πίστα του αεροδρομίου. Γιατί η Ελλάδα είναι μεγάλη καψούρα. Βέβαια, με την Ελλάδα είσαι καψούρης, ακόμα κι αν ζεις στην Ελλάδα. Γιατί ποτέ δεν θα γίνει δική σου. Πάντα θα σου ξεφεύγει.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.