Το βαρέλι

Πιτσιρίκο, καλημέρα, όνομα και πράγμα, αφού η ώρα είναι 3 τα ξημερώματα τώρα που σου γράφω. Τι με έπιασε τέτοια ώρα; Απλώς, μου ήρθαν στο μυαλό οι εικόνες από τις πολεμικές ταινίες, όπου, όταν προελαύνει ο ένας στρατός έναντι του άλλου, τότε στο διοικητήριο των ηττημένων βάζουν στο προαύλιο ένα βαρέλι, του βάζουν φωτιά και αρχίζουν και καίνε μέσα έγγραφα κτλ.

Στην εποχή του Ίντερνετ, τα πράγματα είναι πολύ πιο εύκολα. Διαπίστωσα λοιπόν, μετά τη σύλληψη του Λαυρεντιάδη, διάφορες γλίτσες δημοσιογράφοι που εκτελούσαν συμβόλαια μέσα από blogs που διατηρούν, έχουν κάνει το εξής μαγικό:

Έχουν διαγράψει δεκάδες -ίσως και εκατοντάδες- αναρτήσεις τους, στις οποίες έγλειφαν τον Λαυρεντιάδη, εκτελώντας, προφανώς, συμβόλαιο με το αζημίωτο! Φοβερό. Δεν χρειάζεται ούτε φωτιά στο βαρέλι να βάλουν.

Υ.Γ. Δεν έχει πολλή πλάκα πως, όταν λέμε «γλίτσας δημοσιογράφος», μας έρχεται απευθείας στο μυαλό ένας συγκεκριμένος; Ίσως να φταίει το μαλλί. Είναι σαν τον τύπο από την «μεγάλη των μπάτσων σχολή» που είχε βάλει το κεφάλι του στον κώλο μιας αγελάδας.

(Αγαπητέ φίλε, τα κείμενα στο Διαδίκτυο δεν «καίγονται» τόσο εύκολα όσο στο βαρέλι. Αφήνουν πίσω τα σημάδια τους. Τι νόημα έχει, όμως; Το θέμα δεν είναι ποιοι δημοσιογράφοι είναι εξαγορασμένοι -και όχι μόνο από τον Λαυρεντιάδη, βέβαια- αλλά ποιοι δεν είναι εξαγορασμένοι. Εγώ δεν ξέρω πολλούς. Από την άλλη, το πρόβλημα δεν είναι μόνο οι ξεπουλημένοι δημοσιογράφοι αλλά και το αναγνωστικό κοινό. Στην πλειοψηφία του, άθλιο.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.