Τα ίδια εκατό κορόιδα

Πιτσιρίκο καλησπέρα. Διάβασα το κείμενό σου για τον Κατσέλη, την ΕΡΤ και το φίλο σου και είπα να σου γράψω ένα μήνυμα συμπαράστασης. Βασικά, όποτε η κατάσταση είναι λιγάκι ρευστή, δεν ξέρω πώς γίνεται κι ο αριστερός χώρος καταφέρνει πάντα και βγαίνει ο μαλάκας της υπόθεσης. Συμμετείχες σε πορεία; Είσαι εκείνος που κλείνει το κέντρο κι εμποδίζει τους ανθρώπους να πάνε στις δουλειές τους. Δεν συμμετείχες σε πορεία; Είσαι παρτάκιας, οπορτουνιστής και δε νοιάζεσαι για τους υπόλοιπους.

Προσωπικά, είμαι τραπεζικός υπάλληλος («Γκρίνια τέλος») σε επαρχιακή πόλη. Κατέβαινα ανεξαρτήτως καιρικών συνθηκών, για να συμπαρασταθώ στους καθηγητές, στους απολυμένους της ΕΡΤ-ΕΡΑ, στους κατοίκους της Χαλκιδικής κ.ο.κ.

Εντάξει, την κατάσταση λίγο πολύ μπορείς να τη μαντέψεις: Τα ίδια εκατό κορόιδα ήμασταν σε κάθε συγκέντρωση. Οι υπόλοιποι έπιναν ανέμελοι τον καφέ τους ή σιχτίριζαν από το σαλόνι τους. Ειδικά με τους καθηγητές δε θα το ξεχάσω ποτέ. Ήμασταν είκοσι αλληλέγγυοι και οι καθηγητές δεκαπέντε. Ούτε οι ίδιοι δεν κατέβηκαν.

Τώρα, θα μου πεις, γιατί στα λέω όλα αυτά; Στα λέω γιατί νιώθω ότι το τέλος πλησιάζει και για μένα. Και την ιστορία την έχω μάθει πια νεράκι. Οι τραπεζικοί υπάλληλοι που τσεπώνανε τα μπόνους (;), που απεργούσαν όποτε τους καπνίσει, που μας κυνηγούσανε για τα δάνεια κλπ κλπ.

Ξέρω ότι θα τα ακούσω κι από ανθρώπους των κλάδων στους οποίους συμπαραστάθηκα. Κι ίσως γι’ αυτό και να νιώθω λίγο μαλάκας.

Έχω όμως κι εγώ να κάνω μερικά ερωτήματα:

Όλοι αυτοί οι χιλιάδες απολυμένοι ιδιωτικοί υπάλληλοι έκαναν κάτι για την περίπτωσή τους; Βγήκαν στο δρόμο, φώναξαν; Σε ποιους να πάω να συμπαρασταθώ; Ή θα έπρεπε να μένουν αυτοί στα σπίτια τους να κλαίνε τη μοίρα τους κι εγώ να ξελαρυγγιάζομαι στο δρόμο; Αν είναι έτσι, δέχομαι να με νοικιάσουν. Ένα εικοσάρικο την κάθε συγκέντρωση, συν δέκα αν γίνει και πορεία.

Αλλά τώρα τι να μιλάμε για τους δημοσίους υπαλλήλους; Εδώ άκουσα τις προάλλες έναν καραδεξιό να κατηγορεί την αριστερά επειδή νοιάζεται περισσότερο για τους μικρούς/μικρομεσαίους κι όχι για τους μεγαλομεσαίους. Δηλαδή να διαδηλώνουμε για την ανεργία και για τα μνημόνια αλλά να κάνουμε και καμιά πορεία αλληλεγγύης σε αυτούς που δεν είχαν λεφτά να πάνε Πάρνηθα φέτος για σκι.

Κάθισα λοιπόν και το φιλοσόφησα: Τις ελπίδες μας και τα όνειρά μας μπορούν να μας τα κλέψουν. Τις αναμνήσεις μας όμως, όχι. Έτσι κι εγώ θα κάνω τη ζωάρα μου, μέχρι να βρεθώ στην ουρά του ΟΑΕΔ και μετά βλέπουμε. Κι άμα είναι να ρίξουμε τον καπιταλισμό, φωνάξτε με.

Μάκης

(Μια «δεξιά» ερώτηση τύπου «γιατί δε διαμαρτυρόσασταν για τους απολυμένους του ιδιωτικού τομέα» επιδέχεται μόνο μια «δεξιά» απάντηση: Για να μη χαλάσει η εικόνα της Ελλάδας μας στο εξωτερικό).

(Αγαπητέ φίλε, σας νιώθω που με νιώθετε. Καλά, εγώ την είχα πάρει χαμπάρι την δουλειά από ένα απόγευμα τον Οκτώβριο του 2010, όταν πήγα στην Ακρόπολη στο κάλεσμα των συμβασιούχων του υπουργείου Πολιτισμού που έχαναν τις δουλειές τους, και διαπίστωσα πως ούτε οι συμβασιούχοι δεν ήταν εκεί. Ήταν μερικοί αναρχικοί, μερικά σκυλιά, και εγώ. Και τα ΜΑΤ, βέβαια. Τα ΜΑΤ μας απώθησαν από την είσοδο της Ακρόπολης στην Διονυσίου Αρεοπαγίτου και μετά κάναμε πορεία ως το μετρό της Ακρόπολης, φωνάζοντας συνθήματα. Ωραία φάση, δεν λέω, αλλά εκεί κατάλαβα και τη ματαιότητα. Παρ’ όλα αυτά συνέχισα να πηγαίνω σε κάθε διαδήλωση. Αλλά, μετά τις εκλογές του 2012, είπα “ρε, δεν πάτε να γαμηθείτε;”. Καλή συνέχεια και καλή τύχη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.