Μια απόφαση

Αγαπητές φίλες και αγαπητοί φίλοι, θα ήθελα την γνώμη σας για μια προσωπική απόφαση που πρέπει να πάρω. Αφού σας ρώτησα αν θέλετε να αποδεχτώ την πρόταση να είμαι υποψήφιος στις βουλευτικές εκλογές, τώρα θα σας ρωτήσω αν θέλετε να εργαστώ σε κάποιο ΜΜΕ.

Για τρία χρόνια, δεν εργάστηκα σε κάποιο ΜΜΕ. Πήρα την απόφαση, αποχώρησα και δεν κοίταξα πίσω.

Η αλήθεια είναι πως ήλπιζα ότι κάτι θα αλλάξει στην Ελλάδα. Ήλπιζα πως οι Έλληνες θα αντιδράσουν. Δυστυχώς, έπεσα έξω.

Πίστεψα πως, μετά την χρεοκοπία της χώρας, θα υπάρξει αντίδραση, θα υπάρξει αλληλεγγύη, νέες συλλογικότητες και νέα μέσα.

Σχεδόν τίποτε από αυτά δεν συνέβη. Τουλάχιστον στην πράξη, γιατί στα λόγια έγινε επανάσταση. Αλλά είναι οι πράξεις που μετράνε, όχι τα λόγια.

Στα λόγια, οι εργαζόμενοι στην ΕΡΤ ήταν ενωμένοι σαν μια γροθιά και έκαναν επανάσταση αλλά στην πράξη προσπαθούν να χωθούν στη Δημόσια Τηλεόραση, σπρώχνοντας ο ένας τον άλλον.

Είναι αυτό που λέμε «πάμε παιδιά όλοι μαζί» και στα 20 μέτρα καταλαβαίνεις πως δεν σε έχει ακολουθήσει κανείς και τρέχεις μόνος σου. Είναι αυτά τα «αριστερά» του κώλου.

Η απόφαση να μην εργαστώ σε κάποιο ΜΜΕ δεν ήταν εύκολη. Τα χρήματα που μου προσφέρθηκαν ήταν πολύ περισσότερα απ’ όσα βγάζει ο μέσος εργαζόμενος και, με τα χρήματα αυτά, θα μπορούσα αφενός να κάνω πιο εύκολη τη ζωή μου και αφετέρου να βοηθήσω κάποιους φίλους μου που είναι σε πολύ δύσκολη κατάσταση.

Τώρα, τρία χρόνια μετά, αναρωτιέμαι αν έχει κάποιο νόημα να επιμένω στη θέση μου να μην εργαστώ σε κάποιο ΜΜΕ. Απ΄ό,τι βλέπω, ο καθένας κοιτάει την πάρτη του.

Αφού διευκρινίσω πως η απόφαση ανήκει σε εμένα -και σε κανέναν άλλον-, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν συμφωνείτε ή διαφωνείτε με το να εργαστώ σε κάποιο ΜΜΕ.

Θα παρακαλούσα, πριν μου απαντήσετε, να σκεφτείτε τι θα κάνατε εσείς στη θέση μου. Ειλικρινά, όμως.

Η λογική του «κοίτα πιτσιρίκο, εγώ έχω κατεβάσει τα παντελόνια, είμαι δούλος και γλείφω όλη μέρα τα αφεντικά μου για να μην χάσω την δουλειά μου -ή προσπαθώ να χωθώ κάπου πατώντας επί πτωμάτων- αλλά από σένα απαιτώ να είσαι ακέραιος και υπεράνω της ύλης» είναι υποκριτική. Επίσης, είναι βλακώδης.

Δεν ζω σε άλλη κοινωνία και σε άλλη πραγματικότητα από εσάς. Στην ίδια ζω.

Ευχαριστώ.

(Το κείμενο και το ερώτημα απευθύνονται στους αναγνώστες του μπλογκ. Όχι σε αυτούς που έτυχε να το διαβάσουν. Ευχαριστώ.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.