Ό,τι να ‘ναι

Πιτσιρίκο καλημέρα, μόλις διάβασα το κείμενο για το δολοφονημένο παλικάρι. Ξέρεις είμαστε συνομήλικοι, προχτές και εγώ έκλεισα τα 34. Διάβασα επίσης πώς έγραψες για το θέμα αυτό. Θυμήθηκα πως εγώ σου είχα ξαναγράψει, διαφωνώντας μαζί σου για κάποιο θέμα-δεν έχει σημασία. Δε μπορώ να σου ζητήσω να γράψεις κάτι. Δε ζητάω απάντηση σε κάτι από εσένα. Εδώ και καιρό ψάχνω τις απαντήσεις μέσα μου.

Έχω 2 παιδιά, μικρά, αθώα και τρυφερά (τις περισσότερες φορές). Μέχρι τώρα που σου γράφω, έχω καταλήξει πως εμείς πρέπει να γίνουμε καλύτεροι και αυτό πρέπει να περάσουμε στα παιδιά μας.

Όχι να τα διδάξουμε και άλλες τέτοιες μαλακίες. Να τους δείξουμε το σωστό και το λάθος και μετά να τα αφήσουμε να επιλέξουν.

Με ξαφνιάζουν τα παιδιά, με αυτά που λένε καμιά φορά αλλά κυρίως με αυτά που καταλαβαίνουν-και ας μη λένε. Τα παιδιά είναι τρυφερά μα και πολύ σκληρά με τους μεγάλους, μα ειδικά μεταξύ τους.

Γίνονται ανταγωνιστικά, ενίοτε βίαια, απότομα και κακότροπα. Είναι αλήθεια. Τώρα που τα παιδιά μας μεγάλωσαν λίγο και αρχίσαμε κάποιες δραστηριότητες-σχολείο, γυμναστική- και επαφές με άλλα παιδιά και γονείς, βλέπω ότι τα παιδιά είναι κατά μεγάλο ποσοστό οι γονείς τους.

Ακόμα και αν αντιδρούν, ακόμα και αν πνίγονται, στο τέλος γίνονται οι γονείς τους. Ανταγωνιστικοί, άξεστοι, υπομονετικοί, ευγενικοί, βίαιοι, καταπιεστικοί και ένα καράβι γνωρίσματα ακόμα.

Συζητάμε πολύ και ψάχνουμε με τη γυναίκα μου να βρούμε πως πρέπει να περάσουμε στα παιδιά μας κάποια πράγματα, δε θα πω αρχές. Να είναι δίκαια, να μην είναι κάφροι, να μη κοιτάνε τα στραβά του διπλανού αλλά τα δικά τους, να παραδειγματίζονται από όλα, τους ανθρώπους, τη φύση, τα ζώα.

Είναι δύσκολο να εξηγήσεις σε ένα τρίχρονο ότι δεν πειράζει που δεν είναι ψηλό και ότι όλα είναι καλά και ας το κοροϊδεύουν οι συνομήλικοι του, ότι δεν πειράζει που έχει λίγους φίλους και ότι σημασία δεν έχει η εξωτερική εμφάνιση και η δημοφιλία, ότι θα μεγαλώσει και θα βρει το δρόμο του.

Βλέπω τι περίπου θα γίνει το κάθε παιδάκι, και λυπάμαι γιατί συχνά το βλέπω να ξεχνάει τις βλακείες που του στουμπώνουν το μυαλό και να παίζει όπως όλα τα παιδιά, χωρίς προβληματισμούς, χωρίς να σκέφτεται.

Έχεις δίκιο ότι κάνουμε λάθη, κάθε μέρα.

Ελπίζω κάποια μέρα ο κόσμος να γίνει καλύτερος, θα γίνει αργά όμως. Αυτή είναι η επανάσταση μου.

Καλή σου μέρα.

Βαγγέλης

(Αγαπητέ φίλε, η ταπεινή μου γνώμη είναι πως για τα παιδιά δεν έχει σημασία τι τους λες αλλά τι σε βλέπουν να κάνεις. Και σήμερα, συνήθως οι γονείς κυνηγούν χρήματα από το πρωί ως το βράδυ. Οπότε, τι να πεις στα παιδιά; Πως δεν έχουν σημασία τα χρήματα αλλά ο πλούσιος εσωτερικός κόσμος; Είναι κι αυτό το σιχαμερό και πολύ ισχυρό γύρω-γύρω (τηλεόραση, διαφημίσεις κλπ), που τελικά αυτό μεγαλώνει τα παιδιά, κι ας έχουν οι γονείς την εντύπωση πως τα μεγαλώνουν αυτοί. Και τα παιδιά δεν είναι αθώα. Είναι, απλά, αδύναμα. Ευτυχώς. Να χαίρεστε τα παιδιά σας και τα παιδιά όλου του κόσμου, που κι αυτά παιδιά μας είναι.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.