Ακόμα ένας αθώος

Ένας πολύ γνωστός δημοσιογράφος μού έστειλε ένα μέιλ και μου ζητάει να κατεβάσω ένα κείμενο που είχα γράψει γι’ αυτόν πριν από μερικά χρόνια. Πρόκειται για μια διαμαρτυρία-παράκληση του δημοσιογράφου και επικαλείται το ότι ο γιος του διαβάζει στο διαδίκτυο όσα γράφονται για τον μπαμπά του.

Βρήκα το κείμενο που είχα γράψει για τον δημοσιογράφο. Το βρήκα πολύ επιεικές μαζί του· και χωρίς χαρακτηρισμούς.

Αυτός ο δημοσιογράφος είναι ένας από τους δημοσιογράφους που μου γυρνάνε τα άντερα. Ατάλαντος και άχρωμος αλλά παρών με όλες τις κυβερνήσεις. Και σε πόστα που πληρώνονται από τους Έλληνες.

Όλοι αυτοί για τους οποίους γράφουμε, όλοι αυτοί τους οποίους κρίνουμε, έχουν παιδιά, είναι παιδιά κάποιων, έχουν συζύγους, φίλους, συγγενείς, αγαπημένους κλπ. Το ίδιο ισχύει και για τους γράφοντες.

Δεν υπάρχει κάποιος που να αρέσει σε όλους. Ούτε ο Γκάντι δεν αρέσει σε όλους. Ούτε ο Χριστός. Αν ψάξεις στο διαδίκτυο, θα βρεις κριτική αλλά και βρισίδια για όλους. Από τον Θεό μέχρι εσένα.

Κάποιοι φίλοι μου σοκάρονταν με διάφορα που διάβαζαν στο διαδίκτυο για εμένα. Δεν ήταν κριτική, ήταν όλο το ελληνικό υβρεολόγιο.

Εγώ, από την άλλη, χαίρομαι.

Θεωρώ μεγάλη επιτυχία πως μου την έχουν πέσει ο μουρούστης, ο καφρήλος, ο τσατσόπουλος, ο ψυχαροπρεσβείας και άλλοι συμπαθείς τύποι.

Βέβαια, η αλήθεια είναι πως εμένα μου την έχει πέσει ό,τι πιο συστημικό υπάρχει. Ο αφρός του εμετού.

Υποθέτω πως τον δημοσιογράφο τον ενοχλεί το άρθρο μου γιατί δεν είμαι σε κάποιο καθεστωτικό ή κρατικό ΜΜΕ –από αυτά στα οποία ο ίδιος θήτευσε- και δεν έχω αφεντικό. Είμαι ένας μπλόγκερ, είμαι μόνος μου και είμαι στο διαδίκτυο. Αυτό που γράφω μετράει αλλιώς. Το γεγονός πως το μπλογκ μου το διαβάζουν εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι, υποθέτω πως είναι κι αυτό αρκετά ενοχλητικό.

Καταλαβαίνω πως πολλοί άνθρωποι που ευνοήθηκαν από τα καθεστώτα των προηγούμενων ετών προσπαθούν σήμερα να υποδυθούν τους αγνούς και τους αμόλυντους, για να διασωθούν.

Δηλαδή, έγλειφαν τους κυβερνώντες, ήταν στα payroll, έτρωγαν από εκατό μεριές, και σήμερα προσπαθούν να κάνουν τις παρθένες. Δεν είχαν ιδέα οι καημένοι.

Μάλιστα, διαπιστώνω πως το πανηγύρι συνεχίζεται. Ο εν λόγω δημοσιογράφος πήρε κι άλλη “δημόσια διάκριση” πρόσφατα.

Θέλω να πω στον δημοσιογράφο που ενοχλήθηκε από το κείμενό μου πως ποτέ δεν είναι αργά να παραδεχτεί πως ήταν ένας σκατάς.

Αλλά το πρόβλημα είναι πως νομίζει ότι είναι αθώος. Δεν είναι.

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.