Παλαιοσυριζαίοι ερχόμαστε!

Αγαπητέ πιτσιρίκο, μπορώ να καταλάβω για ποιό λόγο έγινε ο πανικός από τα κανάλια σχετικά με το θέμα Σαμπιχά: Για να χωνέψει όλος ο κόσμος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ανίκανος να κυβερνήσει, αφού παίζει με «σοβαρά εθνικά θέματα». Αυτό που δεν μπορώ να καταλάβω είναι τα ενοχικά σύνδρομα των αριστερών που έχουν τσιμπήσει και μυξοκλαίνε για το «λάθος» του Σύριζα, κάτι που δεν συμβαίνει σε καμία περίπτωση με την μεγάλη μάζα των εξαθλιωμένων Ελλήνων που συρρέουν σαν τα κοπάδια σε ένα κόμμα που πείθει ότι είναι διατεθειμένο να ασχοληθεί ουσιαστικά με τα προβλήματά τους.

Αυτό μου δείχνει δύο πράγματα. Πρώτον, πολλά μέλη από τον μικρό, αρχικό πυρήνα αλλά και στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ είναι απόλυτα τρομοκρατημένα από τον πόλεμο που διεξάγουν ανελέητα τα ΜΜΕ των αφεντικών εδώ και δύο χρόνια.

Μου δίνουν την αίσθηση ενός δόκιμου ζαχαροπλάστη ο οποίος προσπαθεί να παρουσιάσει το τέλειο τσιζκέικ στον εργοδότη του και την τελευταία στιγμή πριν την παρουσίαση ο εργοδότης βάζει την χοντρή του παλάμη πάνω στην τούρτα και του την καταστρέφει. Και τότε ο δόκιμος ζαχαροπλάστης βάζει τα κλάματα. Ενώ θα έπρεπε να του την φέρει στη μάπα!

Δεύτερον, αφού μέρος του ιδρυτικού πυρήνα του ΣΥΡΙΖΑ θεωρεί ότι αυτό το «λάθος» εχει μεγαλύτερο βάρος από το γεγονός ότι δεν έχουμε μαντήλι να κλάψουμε, συμπεραίνω πως μάλλον αυτός ο πυρήνας απαρτίζεται από ανθρώπους που προέρχονται από ευκατάστατες αστικές οικογένειες, οπότε εχουν το περιθώριο να ασχολούνται με το σχήμα του τζιζκέικ και όχι με τη γεύση του.

Ως προς αυτά, έχω να πω ότι, ευτυχώς που μπαίνει πλήθος άσχετου κόσμου στη μάχη. Κόσμου που θέλει λυσσασμένα να πετύχει μια νίκη, όχι για τον Παπαδημούλη και τους φοβισμένους του Σύριζα, ούτε καν για τον Σύριζα.

Αλλά για την ίδια του τη ζωή. Και δεν νομίζω πως θα κάνει πίσω για τα μάτια της Σαμπιχά.

Επομένως, τι φοβόσαστε, ρε Παλαιοσυριζαίοι; Γιατί δεν λέτε ότι η Σαμπιχά -μπορεί και άθελά της αν και δεν το πιστεύω- ήταν πιόνι στα χέρια του ελληνικού εθνικιστικού κράτους απέναντι στο τουρκικό εθνικιστικό κράτος;

Ότι η κυβέρνηση δυνάμωνε -προεκλογικά- την πληθυσμιακή ομάδα των Ρομά για να μην μπορεί το τουρκικό κράτος να πει ότι υπάρχει τουρκική μειονότητα αλλά απλά μουσουλμανική;

Κι ότι αυτός ήταν ο τρόπος που είχαμε βρει σαν κράτος να ασχοληθούμε με τις μειονότητες, δηλαδή πρακτοριλίκια με ρουσφέτια και ανύπαρκτες ισορροπίες;

Γιατί, ω ηλίθιοι, δεν μπορείτε απλά να εξηγήσετε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διάλεξε έναν διεθνιστή, τουρκόφωνο υποψήφιο αντί για μια ρουσφετολόγα οπορτουνίστρια τσιγγάνα, ώστε να μην συρρεύσουν οι τουρκόφωνοι στην εθνικιστική κάλπη του τουρκικού προξενείου, οπότε με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια;

Και γιατί, τέλος, δεν μπορείτε να καταλάβετε ότι και τη Σαμπιχά να κρατούσατε πάλι τα κανάλια θα σας περιλάβαιναν μέρα νύχτα;

Και πως, αν δεν ήταν η Σαμπιχά, θα ήταν κάτι άλλο;

Κι ακόμα ότι ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι πια δικός σας αλλά του λαού;

Η κοινωνία διψάει για αλήθεια, τώρα, περισσότερο από ποτέ άλλοτε.

Το ποτάμι λοιπόν, Παλαιοσυριζαίοι, θα είναι κόκκινο κι εσείς δεν θα έχετε δικαίωμα ούτε καν στο copyright.

(Αγαπητέ φίλε, η κλάψα και η κλαψομουνίαση είναι χαρακτηριστικά μέρους της Αριστεράς εδώ και δεκαετίες. Θα τους πάρει λίγο καιρό να τις αποχωριστούν. Επίσης, στον ΣΥΡΙΖΑ φοβήθηκαν τη ρήξη με τα χρεοκοπημένα και σάπια ΜΜΕ των ολιγαρχών. Να είστε καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.