Η κομούνα του Χαλανδρίου
Γειά σου Πιτσιρίκο, παρακολουθώ τα τελευταία λίγα χρόνια το blog σου και σήμερα μου ήρθε η έμπνευση να γράψω κι εγώ λίγα πράγματα. Αυτό πιστεύω ότι είναι πραγματικά μια επιτυχία, του blog σου φυσικά, αλλά και προσωπική απέναντι σ’ αυτή τη ρημάδα την αόρατη δύναμη που με κρατάει πολλές φορές περισσότερο νωθρό απ’ όσο θα δικαιολογούσα στον εαυτό μου. Θέλω λοιπόν να επικεντρωθώ σε μια μεγάλη νίκη των εκλογών αυτών, το θρίαμβο για την ακρίβεια, της “Αντίστασης με τους πολίτες του Χαλανδρίου”, που μάλιστα υποστηρίχθηκε από τον Σύριζα, με την έννοια ότι υπήρχε μια δομή που τη στήριξε ο Σύριζα.
Αρκετοί ανένταχτοι αριστεροί και ο επικεφαλής Σίμος Ρούσσος, ΑΝΤΑΡΣΥΑ, Σχέδιο Β κ.α., όλοι μέσα. Άντε βάζω και τους οικολόγους με την πολύ ευρύτερη έννοια της αριστεράς, αλλά μέχρι εκεί γιατί, έτσι όπως το πάω, σε λίγο θα βάλω και το ρέμα Χαλανδρίου.
Στο Χαλάνδρι έχουν γίνει ωραία πράγματα τα τελευταία χρόνια χωρίς καμία βοήθεια από τους γνωστούς επίσημους φορείς.
Όπως η πρωτοβουλία αλληλεγγύης Χαλανδρίου “ΜΑΖΙ ΝΑ ΤΑ ΦΑΜΕ”, ο συνεταιρισμός γονέων με το συνεταιριστικό φροντιστήριο και τη συνεταιριστική δομή φύλαξης των παιδιών κ.α.
Αυτή λοιπόν η νίκη, αλλά και το έργο που υπάρχει από πίσω, πιστεύω ότι αφήνει ελπίδες και μπορεί να δείξει το δρόμο για μια “άλλη” αριστερά, πιο ακομπλεξάριστη.
Και πρέπει οι “επίσημοι” φορείς της αριστεράς αυτού του τόπου να την αξιοποιήσουν, ώστε και ο κόσμος να αρχίσει να τους εμπιστεύεται περισσότερο.
Τώρα πια τη μεγάλη ευθύνη την έχει ο Σύριζα, και πάντα ο κόσμος βέβαια, όπως τονίζεις και εσύ με κάθε ευκαιρία. Να μην κάνει αυτά που κοροϊδεύει τόσα χρόνια και με ταπεινότητα να στηρίξει όπου χρειάζεται χωρίς να αρχίσει τα καπελώματα. Για να δούμε… (Τους φοβάμαι λίγο είναι η αλήθεια…)
Το εκλογικό φαινόμενο (στο Χαλάνδρι εννοώ) πιστεύω ότι έχει τέτοια συμβολική αξία, που μπορεί και θα πρέπει να αποτελέσει case study σε πολλές συζητήσεις και συνδιασκέψεις από ‘δω και πέρα.
Είναι έστω μια κάποια αρχή για να βγάλει επιτέλους η αριστερά το ζουρλομανδύα που φοράει τόσα χρόνια (εκτός βέβαια από την “αληθινή” αριστερά που μας περιμένει να ωριμάσουμε για να τους ψηφίσουμε – μιλάμε για φοβερό κόμπλεξ).
Εγώ ψηφίζω τα τελευταία 20 χρόνια (την πρώτη φορά άσε καλύτερα γιατί ντρέπομαι, ήμουνα …πιτσιρίκος, στην κυριολεξία όμως) ΑΝΤΑΡΣΥΑ, πιο παλιά ΜΑΧΟΜΕΝΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ και ΜΕΡΑ) και ενώ πάντα είχα μια στοιχειώδη ανάμιξη σε συζητήσεις, δράσεις κλπ. και ξέρω κόσμο προσωπικά εκ των έσω, ποτέ δεν βρήκα την έμπνευση να ενταχθώ.
Θέλεις επειδή είμαι ο μετριοπαθής τύπος που δεν του αρέσει να μπλέκει; Να το παραδεχθώ. Θέλεις επειδή πάντα απογοητευόμουν και από κάτι σ’ αυτή την ιστορία; Ίσως επειδή δεν κατάφεραν τελικά τη διάσπαση του …(αριστερού) ατόμου και η επιστήμη έμεινε πίσω;
Δεν θέλω να κοροϊδεύω αλλά ξέρω πολλούς σαν εμένα που, ενώ αυτοπροσδιορίζονται αριστεροί και είναι όντως σε μεγάλο βαθμό στην καθημερινή τους ζωή και με τους φίλους τους, τις γυναίκες τους και τα παιδιά τους -και είναι μέσα σε κουβέντες και συζητήσεις-, εν τούτοις τους λείπει η ψυχολογία (ίσως και η παιδεία;) για το κάτι παραπάνω.
Θέλει και λίγη έμπνευση για να το πιστέψεις. Και αυτές οι νίκες, πίστεψέ με ακόμα και για εμάς τους λιγότερο συνειδητοποιημένους, είναι βάλσαμο και σε ανεβάζουν.
Εγώ έχω φτιαχτεί με όλο αυτό το σκηνικό και ανυπομονώ να ξεκινήσει η καινούρια μέρα για να είμαι πιο κοντά. Ήδη νιώθω πιο κεφάτος και ενεργητικός. Θα ήμουν ακόμα περισσότερο βέβαια εάν εξατμιζόταν και ο Βενιζέλος σαν τον Κουβέλη αλλά …ένας ένας. Μην τα θέλουμε και όλα δικά μας τώρα. Όλο και πιο κοντά λοιπόν.
Τέλος, θέλω να δηλώσω ευθαρσώς ότι στις εθνικές εκλογές , σε λίγο καιρό δηλαδή, θα ψηφίσω ΣΥΡΙΖΑ, για να βγει, να το γυρίσει σε απλή αναλογική, ώστε μετά να ξαναψηφίσω ΑΝΤΑΡΣΥΑ χωρίς πια να αναρωτιέμαι τι διάολο καταφέρνω τόσα χρόνια.
Σ’ ευχαριστώ, σε χαιρετώ και σου εύχομαι καλή επιτυχία στην περιοδεία σου.
Πέτρος (από Χαλάνδρι)
Υ.Γ. Δεν ξέρω εάν θα βρεις κίνητρο να το δημοσιεύσεις, αλλά κάνε μια προσπάθεια σε παρακαλώ γιατί θέλω τη δημοσίευση για το “διδακτορικό” μου και για να το αφιερώσω στη γυναίκα μου που με μύησε στο “μαγικό” κόσμο της αριστεράς (με την ευρύτερη έννοια).
(Αγαπητέ φίλε, εύχομαι το Χαλάνδρι να γίνει η ελληνική Μαριναλέντα, ώστε να υπάρχει μηδενική ανεργία, να μην υπάρχει αστυνομία και εκκλησία, και να παίρνετε όλοι τον ίδιο μισθό. Πάντως, μην τα περιμένετε όλα από τους εκλεγμένους, να είστε ενεργός δημότης. Μην είστε μετριοπαθής, κάποιος είπε πως η μετριοπάθεια αντικατέστησε το lifestyle. Σας ευχαριστώ για την ευχή αλλά δεν θα παω εγώ περιοδεία, οι Θεσμοφοριάζουσες θα πάνε. Πάλι δεν θα παίξω εγώ. Καλή πρόοδο και χαιρετισμούς στην καλή σας. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.