Η Εύα

Γεια σου φίλε Πιτσιρίκο! Καλοκαιράκι είναι και σωστά ζήτησες ιστορίες χαρούμενες, ιστορίες με έρωτες και γενικά ιστορίες διαφορετικές από τις συνηθισμένες. Διακοπές άλλωστε σημαίνει να διακόπτεις τη ρουτίνα σου, να αλλάζεις την καθημερινότητά σου. Άρα ας βάλουμε ένα χεράκι οι αναγνώστες να πάει και το site διακοπές, εκτός από σένα που είσαι προκλητικός κόπανος και κοντεύεις να κάνεις πιο πολλές διακοπές κι από έναν «κουρασμένο» πρώην Πρωθυπουργό.

Δε θα σου πω πάρα πολλά. Θα σου πω μάλιστα πράγματα που σχεδόν ποτέ δε λέω από κοντά, μάλλον τα κοροϊδεύω κιόλας.

Πριν αρκετά χρόνια, έπεσε στον δρόμο μου η Εύα. Πιο όμορφη από όσο φαντάζεσαι, πιο πειρασμός από το μήλο της γνωστής Εύας, πιο τσαχπίνα από την Εύα Μέντες, πιο ερωτεύσιμη από την Εύα Καϊλή.

Αυτή είναι η λέξη-κλειδί Πιτσιρίκο! Ερωτεύσιμη!

Η Εύα είναι ο μεγαλύτερος ανεκπλήρωτος έρωτας της ζωής μου. Μάλλον λάθος. Νομίζω ο μεγαλύτερος έρωτας της ζωής μου γενικά. Κάποτε κοντέψαμε να είμαστε μαζί. Ίσως και περισσότερες από μία φορές.

Οι συγκυρίες, όμως, και οι αγορίστικες ανωριμότητες πιθανότατα, τώρα που το σκέφτομαι, δε μας άφησαν.

Μπορεί και η γυναικεία αλλοπροσαλοσύνη (δική μου λέξη, μόλις την έβγαλα) να τα φταίει λίγο, αλλά αυτό δε με αφορά, γιατί όπως είπε κι ο ποιητής: «Όταν λες ‘αγαπάω’ εννοείς ‘εγώ αγαπάω’, το τι κάνει ο άλλος είναι δική του δουλειά».

Να μη στα πολυλογώ Πιτσιρίκο, με την Εύα περάσαμε από όλα τα στάδια. Εγώ, τουλάχιστον, βίωσα ενθουσιασμό αρχικά, εκτίμηση στη συνέχεια, ψιλοτσιμπημένος πολύ σύντομα, και κάπου εκεί, και εφόσον δεν ήταν αμοιβαία τα αισθήματα, κάναμε και οι δύο τις σχέσεις μας.

Η εκτίμηση όμως ήταν εκτίμηση και κάποια χρόνια μετά, όχι πολλά, ξαναβρεθήκαμε ελεύθεροι.

Ξανά τα ίδια, αυτή τη φορά μάλλον πιο έντονα, κάτι μεταξύ θαυμασμού, εκτίμησης και καψούρας. Πολλής καψούρας όμως. Από μεριάς μου. Δεν ξέρω αν δεν ήταν αυτό έρωτας, ποιο είναι.

Είναι ωραίο πράμα, όμως, να είσαι τρελός. Έχει πλάκα να χάνεις καμιά φορά και την αξιοπρέπειά σου. Δεν είναι τόσο κακό όσο νόμιζα.

Έχει γούστο να εξαρτάται η καθημερινότητά σου από ένα τηλέφωνο, από μια λέξη, από το τι λέει ή σκέφτεται μια Εύα.

Ο Δημήτρης (εγώ είμαι αυτός!), ο cool και υπεράνω τάχα, με τις τόσες παρέες, τις καλές του σπουδές και την καλή του δουλίτσα αργότερα, που τον θυμάμαι πάντα γελαστό, έφτασε να σκάει για μια γυναίκα!

Νιώθω ότι αυτή η κοπέλα στρογγύλεψε τις γωνίες μου, με έβαλε στη διαδικασία να δω και άλλες πτυχές του εαυτού μου, με ηρέμησε, με νευρίασε, δοκίμασα τις αντοχές μου, άλλαξα ως άνθρωπος.

Δεν ξέρω αν βελτιώθηκα ή χειροτέρεψα, υποθέτω το πρώτο.

Κάποτε είχα διαβάσει τη γνωστή θεωρία για τον ορισμό της ουτοπίας και νόμισα εκείνη τη στιγμή ότι γράφτηκε για μένα: Όταν κυνηγάς κάτι και αυτό συνεχώς προχωράει όσο προχωράς κι εσύ, ένα είναι το σημαντικό: Σε κάνει και προχωράς!

Με τα πολλά, εγώ και η Εύα δεν υπήρξαμε ποτέ ζευγάρι. Η κοπέλα απ’ όσο ξέρω είναι μάλιστα και με κάποιο παιδί.

Θα ήταν ψέματα αν πω ότι χαίρομαι για αυτό το γεγονός, αλλά θα ήταν μεγάλο ψέμα κι αν έλεγα ότι δε θέλω το καλό της.

Είναι σχεδόν το μόνο που με νοιάζει για αυτήν, να είναι καλά!

Το διανοείσαι; Εμείς, οι άνθρωποι που μαλώνουμε με το γείτονα γιατί κάνει φασαρία, που σκοτώνουμε για ένα μέτρο γης, που δεν ξαναμιλιόμαστε με κολλητούς για παρεξηγήσεις της πλάκας, ευχόμαστε και παρακαλάμε να είναι πάντα καλά μια κοπέλα ή ένας άντρας που δεν είχαμε ποτέ κάτι μαζί του. Και που μας απέρριψε μάλιστα!

Δεν έχει πλάκα ο έρωτας ρε Πιτσιρίκο; Δεν είναι ό,τι πιο περίεργο και απρόβλεπτο μπορεί να συμβεί σε έναν άνθρωπο; Για σκέψου…

Τις προάλλες είχες γράψει σε ένα ωραίο, ως συνήθως, άρθρο σου ότι μας έκλεψαν τις λέξεις. Κατ’ επέκταση και τις σκέψεις.

Εγώ όμως διατηρώ τις σκέψεις. Και ψάχνω τις λέξεις.

Ο Αλκίνοος δεν είναι κι ο αγαπημένος μου, αλλά έχει γράψει ένα από τα κορυφαία στιχάκια όλων των εποχών: «Με τόσα ψέματα που ντύθηκαν οι λέξεις, πώς να σου πω το σ’ αγαπώ να το πιστέψεις…»

Κλείνοντας, επειδή θα αναρωτιέσαι ίσως πού είναι το ευχάριστο σε όλα αυτά που σου γράφω, θα σου πω το εξής: 30 φορές να ξαναζούσα, 30 φορές θα ήθελα να ξανακαψουρευτώ την Εύα! Κι αυτό το βρίσκω πολύ ευχάριστο. Γιατί όπως τραγούδησε κι ο Μητσάρας «Αλίμονο σ’ αυτούς που δε δακρύσανε».

Κάποτε είχα σκεφτεί το εξής: Η λέξη «Ευτυχία» περιλαμβάνει τα γράμματα Ε, υ και α! Χωρίς ε, υ και α δεν υπάρχει ευτυχία, έλεγα.

Τελικά είχα δίκιο εν μέρει. Χωρίς ε,υ και α, όντως δε θα υπήρχε ευτυχία. Αν δεν την γνώριζα. Τώρα που τη γνώρισα όμως, μπορώ να κρατήσω τα 3 γράμματα στη φαρέτρα μου και να ‘χω να πορεύομαι. Για άλλες πολιτείες. Ή και για τις ίδιες, πού ξέρεις πώς τα φέρνει καμιά φορά η ζωή;

Αγάπη ρε! Αγάπη! Αγαπήστε όλοι την Εύα σας και όχι μόνο. Βρείτε ανθρώπους και ιδέες να αγαπάτε! Ας δώσουμε νόημα στη ζωή μας! Γιατί σαν τη ζωή δεν έχει, αλλά είμαστε κορόιδα! Όταν το καταλαβαίνουμε είναι αργά. Μεγάλα κορόιδα!

Τελικά, είσαι καλός ψυχολόγος φίλε! Χαρτί και καλαμάρι στα είπα όλα και η πλάκα είναι ότι δεν ξέρω γιατί…

Καλές διακοπές Πιτσιρίκο!

Καλές διακοπές σε όλο τον κόσμο!

Καλή ζωή!

Δημήτρη

(Αγαπητέ Δημήτρη, δεν χάνει την αξιοπρέπειά του όποιος ερωτεύεται παράφορα. Δηλαδή, την χάνει αλλά εκείνη την στιγμή που ο ερωτευμένος έχει πέσει στα πατώματα και ικετεύει το αντικείμενο του έρωτά του μάλλον είναι η κορυφαία στιγμή της ζωής του. Η πιο κοντινή στον θεό. Το συμπέρασμα που έχω βγάλει για τους έρωτες είναι πως ερωτευόμαστε, κάνουμε σχέσεις, ζούμε τον έρωτά μας, χτυπιόμαστε κάτω, κάνουμε σκηνές ζηλοτυπίας, ορκιζόμαστε αιώνια πίστη, αλλά, αφού περάσουν τα χρόνια, θυμόμαστε μόνο εκείνη την μία γυναίκα που δεν ενέδωσε ποτέ στον έρωτά μας. Θυμόμαστε μόνο τον ανεκπλήρωτο έρωτα. Την Εύα. Γι’ αυτό μου τα είπες όλα. Να είσαι καλά. Καλό Αύγουστο!)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.