Η μπούργκα

Φίλε Πιτσιρίκο, πολύ ενδιαφέρον το ζήτημα που άνοιξες σχετικά με τον θρησκευτικό φανατισμό – εν προκειμένω τον μουσουλμανικό φανατισμό του τζιχάντ, τον αναχρονιστικό ρόλο της θρησκείας στις σύγχρονες κοινωνίες και την αναγκαιότητα ενός νέου διαφωτισμού. Σίγουρα πιο σημαντικό από την ατέρμονη συζήτηση για το δράμα της ελληνικής χρεοκοπίας που δεν έχει ακόμα κορυφωθεί.

Προσωπικά – εξαιτίας της δουλειάς μου κυρίως – είχα την ευκαιρία να ταξιδέψω σε πολλές ευρωπαϊκές πόλεις τα τελευταία χρόνια. Τώρα πια, με την ευγενική συνδρομή των ΣαμαροΒενιζέλιδων, ζω στην Εσπερία, σε μια κοινωνία πολυπολιτισμική και συνάμα πολύ ενδιαφέρουσα αλλά και δύσκολα ερμηνεύσιμη από εμένα τουλάχιστον.

Θυμάμαι, 3 ή 4 χρόνια πριν στην Κωνσταντινούπολη ή Ιστανμπούλ (διαλέξτε ότι εσείς προτιμάτε), έβλεπα στα μαγαζιά του κέντρου της Πόλης νέες κοπέλες με ευρωπαϊκή περιβολή.

Σχεδόν οι μισές ίδιες με τις δικές μας και οι υπόλοιπες κάπως διαφορετικές, καθισμένες όμως στο ίδιο τραπέζι να πίνουν τον καφέ, να συζητάνε μεταξύ τους και γελάνε δυνατά.

Το μόνο στοιχείο που έδειχνε πάνω τους την θρησκευτική τους ταυτότητα ήταν η μαντήλα.

Και μην φανταστείς μαντήλες μαύρες και πένθιμες. Πολύχρωμες και λαμπερές, ασορτί με το υπόλοιπο σύνολο, που κάλυπταν το μαλλί τους όπως η θρησκεία τους – από ότι λένε – επιτάσσει.

Μονάχα 2-3 γυναίκες με μαύρες μπούργκες είδα να κινούνται βιαστικά στους δρόμους της Πόλης σαν τα φαντάσματα.

Σκέφτηκα προς στιγμή να σηκώσω την φωτογραφική μηχανή και να αποθανατίσω το περίεργο, αλλά δεν το έκανα αφενός γιατί τις σεβάστηκα και αφετέρου γιατί αισθάνθηκα έναν αδιόρατο φόβο.

Από τότε, είδα ξανά μπούργκα στην Ξάνθη, κάποια στιγμή που βρέθηκα στην Θράκη.

Κι ύστερα ήρθε η Εσπερία και το Μπέρμιγχαμ. Πιστεύω ότι τόσες γυναίκες με μπούργκα δεν κυκλοφορούν στην Άγκυρα σήμερα.

Υπάρχουν επίσης τύποι στο εμπορικό κέντρο της πόλης εξοπλισμένοι με μικροφωνικές που διαβάζουν το Κοράνι στα αραβικά και μεταφράζουν στα εγγλέζικα.

Θα μου πεις δίπλα υπάρχουν κι άλλοι τρελοί που κηρύσσουν το ευαγγέλιο του Χριστού απειλώντας με την Δευτέρα Παρουσία που -όπου να ‘ναι- έρχεται.

Η συνύπαρξη όμως αυτή των τρελών στην ίδια πλατεία είναι ίσως το μοναδικό στοιχείο που διαφοροποιεί την κεντρική πλατεία της δεύτερης μεγαλύτερης Βρετανικής μεγαλούπολης από την Ντόχα (πχ) του Κατάρ.

Απαραίτητο επίσης να προσθέσουμε τον μαύρο ουρανό και τον βροχερό καιρό. Στα νοσοκομεία υπάρχουν εργαζόμενες κοπέλες με μαντήλες και νέοι με τα μούσια των Ταλιμπάν. Παντού θα βρεις το ισλαμικό φολκλόρ να κυκλοφορεί ελεύθερα.

Στο όνομα του σεβασμού των πολιτισμικών ιδιαιτεροτήτων, η (δυτική) πολιτεία κλείνει τα μάτια στην οφθαλμοφανή καταπάτηση δικαιωμάτων των γυναικών και στην ισότητα των δύο φύλων. Για το τρίτο φύλο δεν το κουβεντιάζω καν.

Επιπλέον, εκτός από τους μουσουλμάνους, υπάρχει και μια τεράστια μειονότητα Ινδών που σε μεγάλο βαθμό (ιδιαίτερα οι λιγότερο μορφωμένοι) κουβαλούν μαζί τους όλη την «δημοκρατική» διάρθρωση και τις ασύλληπτες διακρίσεις που συνεπάγεται ο θεσμός των «καστών» (συνυφασμένη κι αυτή η διάκριση με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις).

Οι δυτικές κοινωνίες ανέχονται όλες αυτές τις «ιδιαιτερότητες» στο εσωτερικό τους, αλλά τους φαίνονται αδιανόητα βάρβαρες, όταν τις βλέπουν σε Σομαλία, Συρία και Ιράκ, κι απογειώνουν βομβαρδιστικά εξοπλισμένα με εκπολιτιστικούς πυραύλους Cruise και βόμβες «έξυπνες».

Προσωπικά, δεν μπορώ να καταλάβω αν οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες πιο πολύ «σέβονται την ιδιαιτερότητα» ή την φοβούνται.

Έφεραν στην Δύση – ως συνέπεια των μακροχρόνιων πολιτικών τους – στρατιές δυστυχισμένων κι απελπισμένων ανθρώπων προς εκμετάλλευση, που όμως χρόνια μετά προσαρμόστηκαν στο οικονομικό της μοντέλο, έκαναν παιδιά και περιουσίες, αλλά στην συντριπτική τους πλειοψηφία δεν άλλαξαν (πώς θα μπορούσαν άλλωστε;) νοοτροπίες και συνήθειες.

Και τώρα διεκδικούν την δική τους πατρίδα μέσα στον τόπο που γεννήθηκαν και μεγάλωσαν.

Στην ουσία αυτό είναι το πρόβλημα που θα κληθούν να διαχειριστούν τα αμέσως προσεχή χρόνια τα δυτικά «αφεντικά», σε Γαλλία, Σουηδία, Γερμανία, Αγγλία και Ηνωμένες Πολιτείες.

Θα επιλέξουν την σύγκρουση με τον κάθε είδους σκοταδισμό που αντιπροσωπεύουν οι θρησκείες του κόσμου ή θα συνεχίσουν την φανερή πια στον καθένα (τουλάχιστον στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής) διάκριση μεταξύ του «καλού» χριστιανού και του «κακού» μουσουλμάνου;

Θα πρέπει ξανά να υπερισχύσει η ιδέα ενός νέου διαφωτισμού καταρχήν στις χώρες της Δύσης, μιας νέας παιδείας που θα επικεντρώσει ξανά στην ανάπτυξη του ανθρωπίνου πνεύματος, απομονώνοντας σκοταδιστικές απόψεις και συμπεριφορές τύπου Τζορτζ Μπους Τζούνιορ και Οσάμα Μπίν Λάντεν.

“No mercy policy” απέναντι σε ΟΛΟΥΣ τους σκοταδιστές. Αυτός είναι ο μόνος δρόμος. Κι αν δεν ακολουθηθεί από τώρα – και χωρίς καμία καθυστέρηση-, οι εικόνες από τα comics που περιγράφουν έναν φαντασιακό, μαύρο-γκρι κόσμο του μέλλοντος, θα μοιάζουν με παιδική ιστορία του Donald Duck.

Οι «Ευρωπαίοι» μαχητές της ISIS και οι εξεγέρσεις στα προάστια του Παρισιού και της Στοκχόλμης κτυπούν δυνατά τις καμπάνες.

Ελπίζω κι εγώ – όπως κι εσύ – ότι τελικά οι μουσουλμανικές κοινωνίες θα βρουν τον δρόμο της προόδου και της ελευθερίας. Ο δρόμος όμως θα είναι μακρύς, πολύ μακρύς.

Κι όπως πολλές φορές έχουμε αναφέρει και στο παρελθόν, εμείς δεν θα είμαστε εδώ για να το δούμε να συμβαίνει.

Είμαι όμως σίγουρος ότι όσο ο ρόλος της γυναίκας στην μουσουλμανική κοινωνία παραμένει υποβαθμισμένος και δεύτερος, δεν πρόκειται να συμβεί τίποτα θετικό.

Φιλιά πολλά από την Εσπερία,

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, υπάρχει ρατσισμός στην Ευρώπη και οι νέοι από μουσουλμανικές χώρες, ακόμα κι αν έχουν τα προσόντα, δεν θα πάρουν εύκολα την δουλειά. Στους νέους ψαρεύουν οι φανατικοί ισλαμιστές, για να τους εντάξουν στον “αγώνα”. Οι απογοητευμένοι και φτωχοί νέοι θέλουν να ανήκουν κάπου -να είναι μέλη μιας δυνατής ομάδας- και τρώνε εύκολα τη φόλα. Από την άλλη, οι θρησκευτικές πεποιθήσεις του καθενός είναι προσωπική του υπόθεση και δεν μας αφορούν. Να τις κρατήσει για τον εαυτό του. Εγώ είμαι πιο αισιόδοξος από εσένα. Κατά την ταπεινή μου γνώμη, οι αλλαγές στις μουσουλμανικές χώρες θα είναι ραγδαίες, και αυτό που συμβαίνει σήμερα με τους τζιχαντιστές δεν είναι παρά ένα ξέσπασμα απελπισίας πριν από την οριστική ήττα των φονταμενταλιστών. Αν μάλιστα λυθεί το παλαιστινιακό, οι αλλαγές θα γίνουν αύριο. Δεν είναι δυνατόν το 2014 να συζητάμε για το Κοράνι και την Βίβλο. Αυτά είχαν κάποιο νόημα και κάποια χρησιμότητα, όταν οι άνθρωποι ήταν βοσκοί και ζούσαν σαν νομάδες. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.