Πολυτεχνείο

Πιτσιρίκο καλησπέρα. Είμαι στα 34 πια και θέλω να μοιραστώ 2 σκέψεις μου μαζί σου μιας και τη Δευτέρα είναι η επέτειος μιας ματωμένης μέρας (για μένα) στην ιστορία αυτής της χώρας.

Παρατηρώ εδώ και πολλά χρόνια την υποβάθμιση της σημασίας του Πολυτεχνείου, την φανταστική αυτή κατσαρόλα που έχουν επινοήσει αυτά τα φοβερά κεφάλια που αποφασίζουν εδώ και πολλά χρόνια για την τύχη αυτού του τόπου και συνδέουν τα ασύνδετα για να πείσουν τον καθένα από εμάς ότι δεν αξίζει να μάχεσαι για τίποτα γιατί το παιχνίδι είναι από πριν πουλημένο.

Κι έστω κι αν είναι, ρε συ πιτσιρίκο, ο αγώνας δεν κρίνεται μόνο από το αποτέλεσμα, κρίνεται κι από όσα μπορείς να μάθεις μέσα από αυτόν.

Αυτή η απίστευτη κατσαρόλα που καταλήγει στο να μάθουν οι νέοι ότι η γενιά του Πολυτεχνείου κατέστρεψε τελικά την Ελλάδα πλέον έχει επιδοθεί (που μπορεί και εν μέρει να υπάρχει μια άκρη αλήθειας) και σε έναν άνευ προηγουμένου αγώνα να μας αποδείξει ότι δεν υπήρξαν νεκροί.

Μέσα από κάτι μπατσοπορίσματα που δήθεν έγιναν και δεν βρέθηκε ούτε ένας νεκρός μέσα στο Πολυτεχνείο. (Προφανώς είναι τα ίδια πορίσματα για το παιδί που γλίστρησε στη ζαρντινιέρα και χιλιάδες άλλα τέτοια που εκ θαύματος όλοι οι μπάτσοι βγαίνουν λάδι).

Εγώ δεν το έζησα. Το ζω κάθε χρόνο όμως που ακούω τον αδερφό του πατέρα μου να μου λέει γιατί δεν μπορεί να γυρίσει το κεφάλι του αριστερά από το ξύλο που μάζεψε εκείνη τη μέρα.

Το ζω κάθε φορά που βλέπω εκείνη την απίστευτη εκπομπή/προπαγάνδα του Μαστοράκη ότι δεν υπήρξε τίποτα, κάτι φόρμες σκίστηκαν από σπρωξίματα.

Το ζω κάθε φορά που ακούω την Κίττυ Αρσένη να περιγράφει πως την ανέβασαν στα νταμάρια της Κυψέλης.

Να σου πω κάτι ρε φίλε; Ντροπή.

Ντροπή για τους νεκρούς.

Ντροπή και για τους ζωντανούς που αφήσανε τις πέτσες τους στη Μπουμπουλίνας και στις φάπες του Ντεριλή.

Ντροπή για όλους που στο όνομα του οποιουδήποτε συμφέροντος ξεπουλάνε ανθρώπους που αγωνίστηκαν για μια καλύτερη μέρα.

Μακάρι να ξαναγίνει ένα Πολυτεχνείο από όλους όσους πιστεύουν(με) πραγματικά ότι αυτή η χώρα έχει δικαίωμα σε ένα καλύτερο αύριο.

Απλά μάλλον είμαστε πολλοί λίγοι…

Να ‘σαι καλά.

Δημήτρης

(Αγαπητέ Δημήτρη, δεν μπορεί να γίνει Πολυτεχνείο σήμερα. Σήμερα υπάρχουν τα ΜΑΤ, οπότε δεν χρειάζεται ο στρατός με τα τανκς. Στο Πολυτεχνείο ΤΟ 1973 δεν υπήρχαν ΜΑΤ. Ο πρωθυπουργός της χούντας Σπύρος Μαρκεζίνης είχε την ιδέα για την δημιουργία των ΜΑΤ αλλά δεν πρόλαβε να την υλοποιήσει και τα ΜΑΤ δημιουργήθηκαν το 1976, με εντολή του τότε πρωθυπουργού Κωνσταντίνου Καραμανλή. Ουσιαστικά, τα ΜΑΤ είναι μια στρατιωτική μονάδα -όσοι έχουν βρεθεί σε διαδηλώσεις το ξέρουν καλά- αλλά, δυστυχώς, έχουν αποδεχτεί σχεδόν όλοι πως πρέπει να υπάρχουν ΜΑΤ. Αλλά δεν χρειάζεται να κλειστούμε στο Πολυτεχνείο για να πετύχουμε ανατροπές. Χρειάζεται μόνο να βάλουμε τα μυαλά μας να δουλέψουν και να αφήσουμε τον ατομικισμό που μας διακατέχει. Γιατί δεν αρκεί να αγωνιστείς, για να ανατρέψεις μια χούντα· πρέπει να διασφαλίσεις πως μετά θα υπάρξει δημοκρατία. Αυτό δεν έγινε μετά το Πολυτεχνείο. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.