Για τον Ρωμανό

Γεια σου Πιτσιρίκο. Πραγματικά, πόσο περίεργο είναι να απευθύνεσαι σε κάποιον έτσι; Διάβασα το άρθρο σου σχετικά με τον παραλληλισμό του Ρωμανού με τους αγωνιστές του ‘21 και ταυτίστηκα. Θέλω να μοιραστώ τις σκέψεις μου μαζί σου.

Έχω διαβάσει πολλά πράγματα τις τελευταίες μέρες σχετικά με την υπόθεση του Ρωμανού, καλά και κακά.

Δεν είμαι σε θέση να γνωρίζω τον χαρακτήρα του Ρωμανού, παρόλο που, απ’ ότι φαίνεται, όλοι έχουν άποψη γι’ αυτόν. Η αλήθεια είναι ότι δεν με ενδιαφέρει να τον μάθω.

Δεν βρίσκω τη χρησιμότητα του να κρίνω τον χαρακτήρα κάποιου και όχι τις πράξεις του και τον αντίκτυπό τους.

Ωστόσο, φαίνεται πως το “κακομαθημένο” (πάντα σε ουδέτερο γένος) από ιδιότητα χαρακτήρα έχει εξυψωθεί με επιχείρημα όταν γίνεται αναφορά στον Ρωμανό.

Μου δημιουργεί απορία πως μπορεί να θεωρηθεί κακομαθημένος ένας άνθρωπος επειδή υποστηρίζει τα πιστεύω του με τέτοιο πάθος που σε λίγο θα τα υποστηρίζει μέσα από τον τάφο. Ίσως θα έπρεπε όλοι οι Έλληνες να κατηγορήσουμε τους γονείς μας που δεν μας “κακόμαθαν” λίγο, αν αυτό είναι το αποτέλεσμα.

Άλλοι βρίσκουν επιχείρημα στην καταγωγή του Ρωμανού, αλλά αναρωτιέμαι αν συνειδητοποιούν ότι αυτό είναι υπέρ του και όχι εναντίον του.

Δεν θα έκανα ποτέ τις επιλογές του γιατί φοβάμαι, όπως φοβούνται και όλοι όσοι γνωρίζω, ενώ έχουμε πολύ λιγότερα να χάσουμε.

Απλά, αγαπάμε τη ζωή μας και τζογάρουμε ποντάροντας σε ένα καλύτερο μέλλον αν είμαστε “καλά παιδιά”, αν είμαστε όπως προβλέπεται, αν δεν προκαλούμε πολύ και είμαστε έτοιμοι να κάνουμε τις απαραίτητες υποχωρήσεις.

Συζητάμε τα πιστεύω μας, το τι φταίει και τα σχέδια για το πως μπορεί να αλλάξει ο κόσμος στα σπίτια μας και στους υπολογιστές μας. Κάποιοι ίσως κατέβουν και σε μια δυο πορείες.

“Δεν γινόμαστε εγκληματίες” -αλήθεια πόσο εγκληματικό είναι στις εποχές που ζούμε να ληστεύεις μια τράπεζα;-, “ενώ μας βλάπτει το παρανοϊκό κράτος με εντολές”, είναι πραγματικό σχόλιο που έχω διαβάσει αυτές τις μέρες.

Μιλούν για τη βία του Ρωμανού τη στιγμή που ζούμε κάτω από καθεστώς τρομοκρατίας. Μιας τρομοκρατίας που έχει εξομοιωθεί με την έννοια του κράτους.

Γιατί είναι τόσο ενοχλητικό που ο Ρωμανός είναι αναρχικός;

Γιατί είναι τόσο κακό να μην αναγνωρίζεις την έννοια του κράτους σε μια χώρα και μια εποχή που το κράτος και η δημοκρατία έχουν εξομοιωθεί με την ασύδοτη εξουσία;

Τι μας κάνει ακόμα να πιστεύουμε ότι “αυτοί” ξέρουν καλύτερα;

Τι είναι τόσο θελκτικό στο σύστημα που έχουμε δημιουργήσει ώστε ο αναρχισμός να είναι τόσο τρομακτικός που να δικαιώνει κάθε μορφή καταστολής;

Ο Ρωμανός δημιουργεί μια ιδέα. Την ιδέα του ότι αξίζει να πεθάνεις για κάτι που πιστεύεις.

Μια ιδέα που έχουμε συνδέσει με αμερικάνικες ταινίες και σαχλά κλισέ. Μια ιδέα που ο καπιταλισμός και ο ατομικισμός μας έχουν ταΐσει ως κάτι “χαζό” και ανούσιο.

Δεν με απασχολεί το τι πιστεύει ο Ρωμανός και η άποψή μου είναι ότι δεν θα έπρεπε να απασχολεί κανέναν γιατί αυτό που διακυβεύεται είναι πολύ μεγαλύτερο από το αν είναι αναρχικός, το αν λήστεψε την τράπεζα και το αν θα έπρεπε να παραστεί στα εργαστήρια της σχολής του.

Άσχετα από τα κίνητρα του, ο Ρωμανός αυτή τη στιγμή θυμίζει στον κόσμο ότι όλοι αυτοί οι τρομοκράτες που στεγάζονται σε αυτό το όμορφο κτίριο στο Σύνταγμα, είναι απλώς άνθρωποι.

Η απεργία πείνας του είναι μια δήλωση και μια υπενθύμιση ότι οι θεσμοί έχουν μόνο τη δύναμη που τους δίνεις.

Μπορείς να πας και κόντρα, αν πιστεύεις ότι η ελευθερία σου αξίζει το τίμημα.

Τουλάχιστον ένας το κάνει, και 10.000 άνθρωποι είναι δίπλα του.

Αναστασία

(Αγαπητή Αναστασία, ο Νίκος Ρωμανός λέει “Ελευθερία ή θάνατος”. Αυτό λέει. Και όχι μόνο το λέει -γιατί όλοι το έχουμε πει κάποια στιγμή στο σχολείο- αλλά το κάνει πράξη. Οι Έλληνες ακούν το εθνικό σύνθημα της χώρας μας και παγώνουν. Τρέμουν. Φοβούνται. Γιατί άλλο τα λόγια -τα πολύ εύκολα λόγια- και άλλο οι πράξεις που έχουν τίμημα τη ζωή σου. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.