Ένας πατέρας
Πιτσιρίκο καλησπέρα, παρακολουθώ το blog σου, εδώ και πάρα πολλά χρόνια. Εδώ και κάποιους μήνες η IP του ηλεκτρονικού μου υπολογιστή, συνδέεται στα links σου από την Εσπερία. Είμαι νεο-μετανάστης.
Η μακροχρόνια ανεργία, αλλά και ο άνεμος του φασισμού που έπνεε στην χώρα τα τελευταία χρόνια, με έπνιξαν, δεν μπορούσα να αναπνεύσω. Αυτό που, κυρίως, μου κόστισε, ήταν η έλλειψη αλληλεγγύης που άρχισα να βλέπω στον συν-Έλληνα.
Πιστεύω πως, για να διαχειριστείς την πείνα με αξιοπρέπεια, χρειάζεται να έχεις χαρακτήρα.
Δυστυχώς ο συν-Έλληνας με την πείνα, έβγαλε πιστεύω τον χειρότερό του χαρακτήρα. Ενίσχυσε την ακροδεξιά, στράφηκε η μία τάξη κατά της άλλης, η μία εργασιακή ομάδα κατά της άλλης.
Επειδή δεν θέλω όμως να κατηγορώ συλλήβδην όλον τον κόσμο, θα πω πως αναμφισβήτητα υπάρχουν και συν-Έλληνες με χαρακτήρα και απέραντη αλληλεγγύη.
Εδώ αναγνωρίζω και το δικό μου λάθος, μάλλον δεν ήμουν και τόσο εύστροφος –όσο πίστευα- και δεν επέλεξα τον σωστό κύκλο, τους χρήσιμους φίλους που όφειλα να έχω επιλέξει, οι οποίοι θα με στήριζαν στα δύσκολα.
Οι φίλοι σταδιακά απομακρύνθηκαν, ηθελημένα ή άθελα, μέσα και στα δικά τους –φαντάζομαι- προβλήματα.
Ας τα αφήσουμε όμως αυτά τα δυσάρεστα. Με έχω κρίνει για τα λάθη μου και έχω αρχίσει να με συγχωρώ για κάποιες επιλογές μου. Θα μιλήσω τώρα για αυτό που δυσκολεύομαι πολύ να με συγχωρήσω.
Έγινα νεο-μετανάστης για δύο λόγους.
Ο πρώτος είναι για να ξαναφτιάξω την ζωή μου σε ένα κράτος που δίνει ευκαιρίες και σέβεται τον πολίτη του, παρότι είναι στο κέντρο του καπιταλιστικού συστήματος.
Είναι απίστευτο το πολιτισμικό σοκ που έπαθα εδώ στην Εσπερία.
Δεν περίμενα ότι η Ελλάδα μας είναι πια τόσες δεκαετίες πίσω από τα τυπικά, πόσω μάλλον από την ευγένεια και το χαμόγελο, μια απλή «καλημέρα» που σου χαρίζουν απλόχερα εδώ, ακόμα και οι άγνωστοι στον δρόμο, ή στη στάση του λεωφορείου.
Ο δεύτερος λόγος που έφυγα, ήταν να μπορέσω να δημιουργήσω μακροπρόθεσμα τις προϋποθέσεις, ώστε η μικρή μου κόρη να έχει μία παραπάνω επιλογή στην ζωή της.
Δεν θέλω να σπουδάσει και να δουλεύει 10-12 ώρες χωρίς να πληρώνεται, ή να πληρώνεται με έναντι ενός μισθού 300-400 ευρώ.
Θέλω να έχει μία επιλογή ακόμα, να δημιουργήσει, να ζήσει με αξιοπρέπεια, να κάνει αν θέλει οικογένεια και παιδιά.
Παρότι η απόφασή μου είναι συνειδητή, είμαι ένας άνθρωπος που έχει κοπεί στην μέση, αυτό που λένε «μισός άνθρωπος».
Ο λόγος είναι ότι εγώ τώρα είμαι εδώ, αλλά η μικρή μου κόρη -είμαι διαζευγμένος- είναι εκεί, στην πατρίδα. Δυο-τρεις χιλιάδες χιλιόμετρα μακρυά μου, μου λείπει και της λείπω.
Ένας πατέρας
(Αγαπητέ φίλε, δεν τα πήγαμε καλά στην αλληλεγγύη. Επίσης, κυριάρχησε η πολιτική απάθεια. Λογικό, αφού οι περισσότεροι Έλληνες εκπαιδεύθηκαν στην ιδιωτεία και αρνούνται -ακόμα και σήμερα- να αντιληφθούν πως η μόνη διέξοδος είναι το κοινό καλό. Οι περισσότεροι Έλληνες συνεχίζουν να εναποθέτουν τις ελπίδες τους στις εκλογές και τα κόμματα. Δεν έμαθαν απολύτως τίποτα. Δεν θέλουν να μάθουν. Και σε κοιτούν και περίεργα, όταν τους επισημαίνεις πως η ιδιωτεία και τα κόμματα οδήγησαν την χώρα στην χρεοκοπία, η οποία δεν ήταν, βέβαια, μόνο οικονομική. Εύχομαι για τη μικρή σας κόρη τα καλύτερα, όπως και για όλα τα παιδιά. Και να είστε σύντομα μαζί. Γιατί τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από χρήματα, έχουν ανάγκη τους γονείς τους. Οι γονείς έχουν ανάγκη από χρήματα, για να μεγαλώσουν τα παιδιά τους. Ξέρω άνθρωπο πάνω από 50 χρονών -με πέντε παιδιά-, ο οποίος έφυγε στο εξωτερικό, για να μπορέσει να πληρώσει τα χρέη του. Χωρίς να ξέρει την γλώσσα και μόνος του. Πολύ σκληρό. Κι επειδή οι ευχές δεν φτάνουν, θα χρειαστεί αγώνας. Από όλους για όλους. Καλά κάνατε και επισημάνατε τη σημασία των φίλων. Η ύπαρξη πραγματικών φίλων αποδείχτηκε καθοριστική για πολλούς ανθρώπους μετά την χρεοκοπία της χώρας. Εμένα με έσωσαν οι φίλοι μου. Και κάποιους, ίσως, τους βοήθησα λίγο κι εγώ. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.