Έντιμε άνθρωπε

Αγαπημένε πιτσιρίκο, διαβάζω με έκδηλο ενδιαφέρον τα δεκάδες εκπληκτικά κείμενα· μερικά δικά σου κι’ αρκετά άλλων. Συνειδητοποιημένα, ουσιώδη, μαγευτικά, αξιοπρεπή. Τα δείγματα γραφής σκεπτόμενων ανθρώπων· ένα είδος υπό εξαφάνιση. Στον κόσμο της αέναης ανάπτυξης απαγορεύεται η ελεύθερη σκέψη. Το δόγμα της ελεύθερης οικονομίας απαγορεύει ακραίες αντιλήψεις· διόρθωση: ακραίες αριστερές αντιλήψεις.

Ο πολίτης είναι υποχρεωμένος να βγάλει το σκασμό για τα μάτια της δημοκρατίας.

Μια οργουελιανή κοινωνία απόλυτα συνυφασμένη με το δίκιο των αγορών.

Τα όρνεα των αγορών παίζουν κορώνα γράμματα τις τύχες δισεκατομμύρια ανθρώπων στα χρηματιστήρια.

Χιλιάδες επίπεδες διαφημίσεις κρύβουν την αχανή φτώχεια στις υπερσύγχρονες τερατουπόλεις.

Εκατομμύρια σκελετωμένα παιδιά αργοπεθαίνουν στην αφθονία.

Η τεχνολογική πρόοδος παρεμποδίζεται για χάρη των τεχνοκρατών.

Ο άνθρωπος θέλει να αυτοπροσδιοριστεί σύγχρονος, χωρίς να έχει αποβάλει τον θρησκευτικό/πολιτικό/κοινωνικό μεσσιανισμό και την ιεραρχία.

Την κατάρρευση του υπαρκτού “σοσιαλισμού” ακολουθεί η κατάρρευση του υπαρκτού ανθρώπου.

Θλιβερά “κομμουνιστικά” αποκόμματα ασελγούν ακόμα στο όνειρο που βρώμισε η δικτατορία των γραφειοκρατών.

Οι άνθρωποι αρνούνται να ξαναπροσπαθήσουν και δίνουν φιλί ζωής στους βαθύπλουτους δυνάστες τους.

Η ιστορία επαναλαμβάνεται σαν κακόγουστη φάρσα.

Ο κυρ Παντελής επιστρέφει σπίτι του.

Κάποτε ψήφιζε ΚΚΕ, τώρα πια βαθύ ΠΑΣΟΚ.

Τα χρόνια περνούν.

Από Παπανδρέου σε Σημίτη ξανά σε Παπανδρέου και στα διαλείμματα ΝΔ.

Ένα ανοιξιάτικο πρωινό έρχονται τα πάνω κάτω.

Προσπαθεί να θυμηθεί τους αγώνες του στους δρόμους· όταν ήταν ακόμα νέος.

Ο χρόνος κυνικός, δεν συγχωρεί.

Μάταια προσπαθεί να θυμηθεί.

Εξόριστε ποιητή στον αιώνα σου. Λέγε. Τι βλέπεις;

– Βλέπω τα έθνη, άλλοτες αλαζονικά, παραδομένα στη σφήκα και στο ξινόχορτο.
Βλέπω τα πελέκια στον αέρα σκίζοντας προτομές Αυτοκρατόρων και Στρατηγών.
Βλέπω τους εμπόρους να εισπράττουν σκύβοντας το κέρδος των δικών τους πτωμάτων.
Βλέπω την αλληλουχία των κρυφών νοημάτων.

“Φτώχυνες αρκετά ή θες και Αντώνη Σαμαρά;”

Μάταια προσπαθεί να σπάσει την παράδοση.

Τον προγραμματίζουν σαν ρομπότ και ψηφίζει τον πιτσαδόρο.

Και η πλατεία δεν είναι πια γεμάτη.

Μόνο ο έρημος δρόμος είχε τη δική του ιστορία που κάποιος την έγραψε στον τοίχο με μπογιά:

“Φτώχυνες αρκετά ή θες και Αλέξη Τσίπρα;”

Άτιμε κυρ Παντελή.

Επειδή σε δέκα μέρες συμπληρώνονται έξι χρόνια από το θάνατο του Πάνου Τζαβέλλα· αν θες, το ανεβάζεις.

Χαιρετίσματα

Γιάννης από Κεφαλλονιά

(Αγαπητέ Γιάννη, δεν είναι και τίποτα σπουδαίο τα κείμενα στο μπλογκ μου -τουλάχιστον τα δικά μου- αλλά μάλλον δεν είναι προκάτ και άψυχα. Γιάννη, όταν ήμουν παιδί, έβλεπα τους “παλαιούς” και τους θαύμαζα. Ήταν ωραίοι. Άλλα ήθη, άλλες συμπεριφορές, άλλες κινήσεις, άλλες ματιές. Μου έμοιαζαν διαφορετικοί άνθρωποι, σαν από άλλο αιώνα. Και κάποιοι από αυτούς ήταν από άλλον αιώνα. Σκέφτομαι πως πλησιάζω επικίνδυνα στο να είμαι ένας από τους “παλαιούς” αλλά τώρα μοιάζει να μην υπάρχουν “παλαιοί” και νέοι. Είμαστε σαν μην υπάρχουμε καν. Πρέπει να υπάρχουμε, για να ξεχωρίσουμε μεταξύ μας. Θα μπορούσαμε να χαρακτηριστούμε και γραφικοί, με εμμονές στο παρελθόν ή νοσταλγία για χρόνια που δεν ζήσαμε καν, αλλά ποιος ασχολείται πια; “Μέσα στις αλυσίδες και στις προσταγές κανεὶς δεν θυμάται”. Τον Σεφέρη -σε αντίθεση με τον Ελύτη- τον αντιπάθησα πολύ ως νέος, αλλά όλο και πιο συχνά με επισκέπτεται όσο περνούν τα χρόνια. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.