Έτσι, να γινόμαστε πολλοί!
Γεια σου και χαρά σου πιτσιρίκε! Χρόνια τώρα η πένα σου κρατά ζεστή συντροφιά στα νεύρα κ στα γαμώτο μου και σ’ ευχαριστώ όσο δεν πάει γι αυτό. Η φρασεολογία σου και οι επιλογές των θεμάτων και των προσώπων που θίγεις είναι σταθερά αφορμές για αυθόρμητο χειροκρότημα και άτακτο χοροπηδητό.
Είμαι κι εγώ νεομετανάστης, έφυγα αηδιασμένος λίγο πριν η κρίση αρχίσει τα σαδομαζό σκηνικά στο εφοπλιστάν.
Το έναυσμα το είχε δώσει η πρωθυπούργεψη του ΓΑΠ και τη σκανδάλη πάτησε το πρόγραμμα του Σαμαρά, όταν πήρε το μαστίγιο κΑΙ το ραβδί με το καρότο που άρμοζαν στη θέση του αρχηγού του ρυπαρού του κόμματος.
Δεν έφυγα από την Ελλάδα για επαγγελματικούς λόγους αν κΑΙ ήμουν απολυμένος τον καιρό εκείνο, έφυγα γιατί ήξερα πως το στερνοπαίδι των παπαντρέηδων θα τα έκανε όλα λαμπόγυαλο κΑΙ δε θα κουνιόταν φύλλο.
Έφυγα γιατί είχαν δρομολογήσει από τότε τον αντωνοσαμαρά ως το κατάλληλο φάρμακο στα ελλειπή έσοδά τους, ως την κατάλληλη κ πρόθυμη μαριονέτα που θα έκανε τα πάντα για να μην στερηθεί το πάλκο και τον προβολέα.
Φοβήθηκα, ρε πιτσιρίκο, από τα απλά αρπακτικά, μπαίναμε σαν χώρα στην εποχή των αναθρεμμένων και ήδη μυημένων στην εξουσία θηρίων, στους δρόμους μας οργώνανε τα τομάρια και μας δηλητηριάζανε τα άντερα, ένα ληγμένο κάνιστρο τη φορά και η φοβερή και τρομερή πλειοψηφία ψήφιζε την πρασινομπλέ χολέρα και χειρότερα.
Την έκανα λοιπόν, τότε το μακρινό 10 εν μέσω κραξίματος από τον περίγυρο που χλεύαζε την εκτίμησή μου πως το δίδυμο των πρώην συγκατοίκων θα τα ξέσκιζε όλα σαν σε δαιμονισμένο σίτκομ, στερεοτυπικής αμερικανικής αντίληψης και ρυθμού.
Τους έλεγα πως ήδη δεν υπάρχει δικαιοσύνη και ορθή κρίση των καταστάσεων, πως θα γαμηθεί το σύμπαν, πως θα αλλάξει η ζωή τους, θα γυρίσει τούμπα και γελάγανε στη μούρη του εξυπνάκια ξερόλα που, αν τα ήξερε όλα χαρτί και καλαμάρι, γιατί την έκανε με ελαφρά πηδηματάκια αντί να μείνει να παλέψει τους μπαμπούλες που αράδιαζε το στόμα του;
Καλά, μη νομίζεις πως πρόκειται για κληρονομικό χάρισμα ή για καμιά τρελά προχωρημένη πολιτική σκέψη, σιγά, απλά ήμουν στους δρόμους, άκουγα, σκεφτόμουνα, διάβαζα εφημερίδες για τα νεύρα και έμπαινα στο ίντερνετ για ενημέρωση, στην τελική όλα αυτά που κράζαμε με θυμό κ παράπονο στις διαδηλώσεις τόσα χρόνια.
Έφυγα λοιπόν, δύσκολα, εύκολα, δε βαριέσαι, ωραία ήταν και είναι, τόπος μου είναι το μέρος που χωράει το κορμί για να ξεκουραστεί και η όποια ζεστή αγκαλιά, δεν υπάρχουν ξένα και ξενιτιά έτσι.
Κ άρχισε η κατηφόρα, το ΔΝΤ και τα μνημόνια και οι περικοπές με το πιο σιχαμερό σύμπτωμα την άνοδο δεδηλωμένων οπαδών των ναζί.
Και αυτοί που κάναν πως δεν ξέραν, ξέρανε, μάτια είχαν, αυτιά είχαν, αυτοί είμαστε σαν λαός, κάποιοι από μας γουστάρουν τέρμα φασιστιλίκια κ εξουσία απολυταρχική.
Ο καθρέφτης που λέγεται ψήφος μίλησε και ήταν αμείλικτος.
Τώρα, πειράζει που δεν έχω τρελαθεί από τη χαρά μου; Πειράζει που είμαι επιφυλακτικός στην αριστερή φρεσκαδούρα που έσκασε μύτη με δηλωσάρες και ταρατατζούμ;
Μην με παρεξηγήσεις, κοντέψαν να με πιάσουν τα κλάματα από την ανακούφιση που επιτέλους φύγαν τα σκουληκιασμένα πρασινομπλέ ζόμπι της εξουσίας από τις καρεκλάρες τους, απλά ταυτόχρονα κοντά 390 χιλιάρικα Έλληνες γουστάρανε τα προφυλακισμένα μπάσταρδα μακρανίψια του Χίτλερ, και αυτό με ενοχλεί όσο δεν φαντάζεσαι.
Έτσι κι εγώ παραιτήθηκα, όχι μόνο λόγω εκλογών βέβαια, έγινε ένα κομπόδεμα αυτά τα χρόνια που μπορεί να με συντηρήσει για λίγο, οπότε σε λίγο καιρό γυρνάω στη μαμά ακρίδα με τα βλαμμένα τέκνα.
Γυρνάω γιατί τώρα, όπως σωστά λες, πρέπει να είμαστε πιο ενεργοί από ποτέ, στο δρόμο, στις γειτονιές, στα σπίτια μας.
Γυρνάω για την ελπίδα που φύλαξα με κόπο, πως μπορεί να υπάρξει αξιοπρεπής και χαρούμενη ζωή στην Ελλάδα και αγώνας και ίσως κ δικαιοσύνη.
Γυρνάω σχετικά καλοζωισμένος, εδώ στα “ξένα” έζησα ζωή που δεν μπορούσα να φανταστώ ότι είναι προσιτή και έχω αναπληρώσει αντοχές και όρεξη, θέλω να στηρίξω τα φιλαράκια μου, τον τυχαίο συνάνθρωπο, τη φαμελιά μου, να παλέψουμε όλοι μαζί που θέλουμε να αλλάξουν τα πράγματα, ώστε να αλλάξουν.
Η εποχή των απλών αναθέσεων τέλειωσε.
Και γιατί στην τελική, αν πάλι φάμε τα μούτρα μας, μαθημέ στις κακουχί, άιντε φτου κ απ’την αρχή, πάλι κάποια φιλόξενη και σκοτεινή χώρα θα είναι εκεί να δώσει θαλπωρή και παρηγοριά.
Τρίφτηκε η μούρη μας στας ευρώπας και παραπέρα πλέον, δεν είναι η καταδίκη που φάνταζε, είναι απλά περισσότερες επιλογές από κάθε άποψη!
Δεν θέλω να παίρνω πολύ αέρα γιατί φοβάμαι μην ξεφουσκώσω απότομα, αλλά ο κύβος ερρίφθη, κατρακυλήσθη, και έδειξε το δρόμο της επιστροφής τώρα, πάνω στην περίφημη βράση που κολλάνε τα σίδερα και άλλα τέτοια γραφικά και ξύλινα.
Μπορεί να βρεθούμε σε κάνα δρόμο, σε κάποια παραλία, να φάμε παρέα κάποια παγωτάκια, ως τότε, να είσαι καλά και να (μας) γράφεις.
EViLa
(Αγαπητέ φίλε, όλοι ξέραμε τι θα συμβεί στην Ελλάδα. Άλλο αν κάποιοι έκαναν τους ανήξερους. Μια ματιά να έριχνες γύρω σου, καταλάβαινες πως όλη αυτή η ηλιθιότητα και ο εθνικισμός που κατέκλυζαν τη χώρα οδηγούσαν σε πολύ άσχημο τέλος. Θυμάμαι που έλεγα στην παρέα μου το 2000, πως, μετά από τους Ολυμπιακούς της ΑΘήνας, η χώρα θα είναι σαν σπίτι μετά από άγριο πάρτι. Δυο χρόνια πριν την χρεοκοπία, πολύ γνωστός δημοσιογράφος μου είχε πει τι ακριβώς θα γίνει και με συμβούλευσε τι να κάνω τα χρήματά μου. Εγώ δεν είχα και πολλά χρήματα, οπότε τα έφαγα και τα ευχαριστήθηκα. Να γυρίσετε λοιπόν, γιατί τώρα ξεκινάει άλλο πάρτι. Και θα πέσει πολύς χορός. Στο πάρτι, ο χορός μετράει, όχι τα χρήματα. Και στο τέλος, ο πιο μάγκας φεύγει με την πιο ωραία γκόμενα. Κάπου θα βρεθούμε. Στην παραλία, εγώ είμαι ο τύπος που διαβάζει πάντα ένα βιβλίο και κάνει kitesuf, διαβάζοντας. Επίσης, παίζω μπάλα με τους Ιταλούς, μπας και βγάλουν επιτέλους τον σκασμό. Εσείς να κρατάτε ένα τριαντάφυλλο. Καλή πατρίδα!)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.