Γράμμα στην Eσπερία και ένα παιχνίδι δώρο

Γεια σου πιτσιρίκο,
ανήκω σ’ αυτούς που ο Ηλίας έκανε Τούρκους με το άρθρο του, και συγκεκριμένα Τούρκος της διασποράς αφού και σήμερα θα περάσω τη μέρα μου στην Αθήνα. Θα ήθελα λοιπόν να μου δώσεις την ευκαιρία να πω κι εγώ την γνώμη μου στον Ηλία. Να πω, όμως, πρώτα ότι με πρόλαβε η φίλη που του πρότεινε πορεία, την οποία και θέλω να συγχαρώ, γιατί ενώ ήμουν έτοιμος να γράψω κάτι φορτισμένος διάβασα το σχόλιο της, στο οποίο με εξέφρασε απόλυτα με έναν ιδιαίτερα διακριτικό και πολιτισμένο τρόπο.Αλλά ο Ηλίας απάντησε με ένα στυλ ιδιαίτερα ειρωνικό και άσπρο-μαύρο. Οπότε, σε ευχαριστώ για τον χώρο που μου δίνεις να σχολιάσω (αν μου τον δώσεις).

Εσπερινέ Ηλία,
καταρχήν να σου πω ότι δεν σε έβλεπα με καλό μάτι γιατί έχεις επιλέξει να είσαι celebrity σχολιαστής. Γνώμη μου και δικαίωμά σου.

Οι απόψεις μου για το θέμα της διαπραγμάτευσης είναι οι παρακάτω:

Το 2012 δόθηκε η ευκαιρία να γίνει σοβαρή επαναδιαπραγμάτευση της σύμβασης ή ακύρωση σύμβασης και μνημονίου. Από τη μια, το γεγονός ότι η εκτίναξη του ΣΥΡΙΖΑ (υπό καθεστώς τρομοκράτησης των ψηφοφόρων) έπιασε ταβάνι στο 27% και από την άλλη η προδοτική στάση ΔΗΜΑΡ-ΚΚΕ συνετέλεσαν να χαθεί η ευκαιρία.

Είχε η χώρα που υπεραγαπάς πρωθυπουργό κάποιον που εξαπάτησε τους πολίτες και πήρε δάνειο για χώρα με την υπογραφή του μόνο, πείθοντας τους πάντες (με τη βοήθεια όλου του συστήματος) ότι το μνημόνιο που υπεγράφη από τη βουλή -χωρίς ούτε τους 180 αφού σύμφωνα και με το ΣτΕ δεν είναι μόνο του διεθνής σύμβαση- ήταν το δάνειο, ενώ στην πραγματικότητα ήταν όροι του δανείου που παραχωρούσαν πρακτικά την διακυβέρνηση της χώρας και την εθνική κυριαρχία.

Καταλαβαίνεις νομίζω κι εσύ ότι αν υπήρχε εθνική συναίνεση το 2012 τους παίρναμε και τα σώβρακα στους διεθνείς οργανισμούς. Αλλά χάθηκε η ευκαιρία.Γιατί το ΚΚΕ που έχει ντούγκλα το μουστάκι δεν συμφωνούσε ιδεολογικά με το ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά ο Καμμένος είναι καμμένος.

Εγώ δάκρυσα όταν από κει που είσαι τώρα, την Γηραιά Αλβιόνα δηλαδή, είδα τα ΚΝΑΤ να περιφρουρούν τη Βουλή. Γιατί θα δάκρυζε ο παππούς μου αν ζούσε -και πίστεψέ με θα είχε σοβαρό λόγο. Εγώ θύμωσα πολύ.

Κι ενώ μιλάμε για εσχάτη προδοσία, περιορίζονται όλοι, όσοι τώρα πάνε να αποδομήσουν την τωρινή προσπάθεια,να αποκαλούν το ΓΑΠ μαλάκα. Που κορόιδεψε μια χώρα.Τους Σαμαροβενιζέλους που το ολοκλήρωσαν άχρηστους, το ΚΚΕ πιστό στις αρχές του αλλά παρωχημένο.

Έδεσαν τη χώρα χειροπόδαρα, ώστε να μην μπορεί να κάνει τίποτα, της έβαλαν το πιστόλι στον κρόταφο με το δίμηνο και ουσιαστικά το μεγαλύτερο διαπραγματευτικό χαρτί της να είναι η έξοδος από το ευρώ.

Ο λαός, που τον αθωώνεις διακριτικά, στην συντριπτική του πλειοψηφία στήριζε τη διαπραγμάτευση, ήθελε πάση θυσία όμως το ευρώ, έπαιρνε τα λεφτά του από τις τράπεζες, θαύμασε αλλά και τα έχωσε στον Τσίπρα, όλα αυτά μαζί.

Η κυβέρνηση αυτή πέτυχε να κερδίσει χρόνο, να πάρει παράταση, ώστε να δώσει τη μάχη πιο έτοιμη· στρατηγικά τον αδύναμο τον συμφέρει να επιλέξει αυτός τον τόπο και χρόνο της μάχης.

Γιατί όλη αυτή η συζήτηση έγινε για το τετράμηνο. Αλλά ο Τσίπρας δεν έχει αξιοπρέπεια. Που κέρδισε ήδη σ’ αυτή τη συμφωνία πολύ λίγα αλλά ουσιαστικά (χρόνο, κύρος, πλεόνασμα, αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης). Θέλεις να πω ότι έχασε; Έχασε. Αλλά έδωσε μια μάχη.

Είναι νωρίς να τον κρίνουμε. Να είσαι σίγουρος ότι αυτοί που θα τον κρίνουν πιο αυστηρά είναι αυτοί που αγωνίζονται και συμφωνούν μαζί του, όπως πχ.ο Γλέζος. Και αυτοί θα είναι απέναντί του αν έχει κακό σκοπό.

Θα συμφωνήσω με τον πιτσιρίκο ότι βιάζεσαι να κρίνεις. Αυτό που περιμένει η κυβέρνηση να αλλάξει είναι η νοοτροπία μας και θα συμβάλλει τα μέγιστα η απόδοση Δικαιοσύνης, κοινωνικής και ποινικής. Αυτός είναι ο μεγαλύτερος σύμμαχος που ψάχνει η κυβέρνηση.

Η νοοτροπία μας. Αυτό που είναι μέχρι τώρα ο μεγαλύτερος εχθρός μας. Το κακό με την νοοτροπία είναι ότι θέλει πολύ χρόνο να αλλάξει. Ελπίζω ότι η δυσκολία της κατάστασης θα επιφέρει γρήγορη ωρίμανση.

Ναι, είμαι ονειροπόλος. Μια μέρα αναρωτήθηκα γιατί, ενώ ο Τσίπρας και ο Σύριζα δεν έχει συμβάλλει στην διάλυση της χώρας, έλκει το μεγαλύτερο μένος. Ευαγγελίζεται συχνά πυκνά την αλλαγή νοοτροπίας.

Υπάρχουν αρκετά παραδείγματα που δείχνουν ότι θέλει να το κάνει, δεν ξέρω αν θα τα καταφέρει.

Προσωπικά, πιστεύω ότι αυτό τρομάζει τους Έλληνες πιο πολύ από όλα.

Φοροδιαφυγή, βύσμα, γλείψιμο, σταρχιδισμός, τσαμπουκάς για το τίποτα, φιγούρα,αρπαχτή, επιφάνεια και όχι ουσία έτειναν να γίνουν καθεστώς,αν δεν ήταν όπως πιστεύω εγώ.

Έχω μεταναστεύσει Ηλία προ κρίσης 3 φορές(και εκεί στα εσπεριδοειδή που είσαι),κι έχω αλλάξει διαμονή δεκαέξι φορές τα τελευταία δώδεκα χρόνια.

Εγώ έφυγα από τον τόπο που αγαπούσα γιατί γινόταν αφόρητος. Γιατί δεν άντεχα την έλλειψη δικαιοσύνης και την νοοτροπία,αλλά και γιατί ήθελα να γνωρίσω διαφορετικούς κόσμους κι εμπειρίες.

Τώρα είμαι εδώ και θέλω να δω και να βοηθήσω την νοοτροπία να αλλάξει.Και θα βρω και δουλειά.

Πρέπει να ξαναρχίσουμε να χαμογελάμε,να ερωτευόμαστε,να λέμε αστεία,να είμαστε τίμιοι και αλληλέγγυοι,να ζητάμε δικαιοσυνη ,αλλά και το κυριότερο να είμαστε έτοιμοι να αγωνιζόμαστε για το δίκιο μας.Αυτά πρέπει να γίνουν καθεστώς(κυρίως το να λέμε αστεία).Η μάχη θα κριθεί εκεί και θα είναι ανελέητη.

Υ.Γ. 1 Ξανασκέψου αν θα φιλοξενούσες την κοπελιά, σκέψου ότι μπορεί να μην θέλει να σκύβει άλλο το κεφάλι εδώ στην Ελλάδα και να ρθει στην Εσπερία να κάνει την επανάστασή της Και δεν είναι και κομψό να αρνηθείς σε μια κοπέλα που σου πρότεινε να πάτε σε πορεία χωρίς χημικά να δει μια ξένη χώρα
Υ.Γ.2 Για τα μουστάκια ξέρεις τι λένε… Ήθελα να στην πω λίγο τετριμμένα, sorry είμαι φορτισμένος
Υ.Γ.3 αφιερώνω το τραγούδι “Η Katyusha του ΚΚΕ” του Αγγελάκα
Πιτσιρίκο και Ηλία να είστε καλά.
Ανδρέας

κι ένα παιχνίδι δώρο
(το έπαιξα σ’ ένα μπαρ με την κοπέλα μου,δώσαμε ρόλους ταινίας με κριτήρια αυστηρώς φυσιογνωμικά)
Προκόπης Παυλόπουλος: Ψάλτης στο Φανάρι
Φρανσουά Ολάντ: Μπάτλερ σε βαρόνο, διαχρονικός
Καραμανλής: Ελληνοαμερικανός ιδιοκτήτης αντιπροσωπείας αυτοκινήτων – 60’s
Τσίπρας: παπαδοπαίδι σε γραφείο στο Βατικανό, μαλτέζικης καταγωγής πιθανόν
Σαμαράς: γραφείο κηδειών
Καμμένος: βλαχοδήμαρχος, αν και σταθμάρχη του OΣΕ θα τον έβλεπα…το 80
Ντόρα Μπακογιάννη:διευθύντρια φυλακών
Ζωή Κωσταντοπούλου: πρόεδρος ορφανοτροφείου το έχει ιδρύσει η ίδια μετά την κατοχή
Ντάισελμπλουμ: kinky unisex όργια στο Μανχάταν – 90’s(ερωτική)
Βενιζέλος: δουλέμπορος στο Κογκό ή Καραϊβική – 18 αιώνα ή και νωρίτερα
ΓΑΠ: κατασκευάζει κούκλες κλεισμένος στο δικό του εργαστήριο – θρίλερ – ίσως ασπρόμαυρο
Μπαρακ Ομπάμα: 1920, μπάρμαν σε ατμόπλοιο στο Βόσπορο παντρεύεται κόρη πολιτικού που του ανοίγει εταιρία στην Νέα Υόρκη και πουλάει τις ευρεσιτεχνίες του
Μέρκελ: καταπιεστική (και καταπιεσμένη) μαμή στην Δρέσδη το 1975 – πίνει κρυφά
Βαρουφάκης: Εβραίος έμπορος διαμαντιών στην Αμβέρσα, ύποπτος για εμπόριο όπλων, ερωτεύεται την Γαλλίδα πρέσβειρα στην Βηρυτό και η ταινία τελειώνει με road trip στο Grand Canyon με μηχανή
Άδωνις: τηλεβιβλιοπώλης – πουλάει βιβλία με το κιλό

(Αγαπητέ Ανδρέα, σε ευχαριστώ πολύ για το κείμενό σου. Να πω μόνο πως ο Ηλίας δεν “έχει επιλέξει να είσαι celebrity σχολιαστής”. Έτυχε τα κείμενά του να αρέσουν στους αναγνώστες του μπλογκ. Όντως, ο Προκόπης Παυλόπουλος είναι σαν ψάλτης στο Φανάρι. Τον κόβω να βάζει και χέρι στο παγκάρι. Αφού βέβαια κάνει πρώτα τον σταυρό του. Να είσαι καλά, Ανδρέα.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.