Ψυχραιμία και επαγρύπνηση
Αγαπητέ Πιτσιρίκο και λοιποί φίλοι στο blog [Νίκος, Ρ, Θωμάς, Γιώργος, κα]. Δεν είναι ούτε γκρίνια, ούτε χάσιμο της ψυχραιμίας, ούτε ανυπομονησία. Πρόκειται απλά για την πραγματικότητα που ομολογουμένως δεν μας βολεύει αλλά αποκαλύπτεται μπροστά μας, τώρα που οι καπνοί της προεκλογικής εκστρατείας διαλύονται από τους ισχυρούς δυτικούς ανέμους.
Αν δεν αντιδράσουμε τώρα, θα μιλάμε μετά από λίγους μήνες για την νέα προδοσία, για την νέα Βάρκιζα, για μια ακόμα χαμένη ευκαιρία.
Πριν παραθέσω τις απόψεις για την τωρινή πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ και της κυβέρνησης του –και υπόσχομαι φίλε Πιτσιρίκο ότι δεν θα τις αλλάξω αφού τώρα τα σημάδια είναι πολλά, οι ελπίδες λίγες και τα συμπεράσματα ασφαλή– θα ξεκινήσω παραθέτοντας το προφανές κατά την γνώμη μου συμπέρασμα.
Ποιο είναι αυτό;
Ο ΣΥΡΙΖΑ θα έπρεπε να είχε βγει κυβέρνηση το 2012.
Τότε που η λαϊκή εντολή έλεγε εκείνο που και ο ΣΥΡΙΖΑ προέβαλε προεκλογικά. «Καμία θυσία για το ευρώ».
Σήμερα –δυστυχώς από την μία μέρα στην άλλη– οι θέσεις του κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ μεταβάλλονται συνεχώς.
Θα προσπαθήσω να περιγράψω παρακάτω κάποιες από τις «αλλαγές» αυτές και παρακαλώ πολύ να μην εκληφθούν ούτε ως γκρίνια, ούτε ως ανυπομονησία αλλά σαν αφορμή για κουβέντα και προβληματισμό.
1] Η προεκλογική θέση για την άμεση διαγραφή του χρέους έχει μετατραπεί και ουσιαστικά προσεγγίσει τις προ 2ετίας προτάσεις των δανειστών για παράταση στην αποπληρωμή του χρέους και μείωση ή μηδενισμό των τόκων. Θεωρώ ότι υπό προϋποθέσεις είναι μια αποδεκτή τακτική υποχώρηση στην διαπραγμάτευση με τους εταίρους. Το θέμα αυτό μπορεί –και θα σηκωθεί πάλι– να τεθεί αργότερα. Γιατί; Επειδή όπως οι βασικές αρχές της όποιας οικονομικής θεωρίας τονίζουν «χρέη που δεν μπορούν να πληρωθούν, δεν πληρώνονται». Το ξέρουν όλοι αυτό. Και οι Γερμανοί. Και οι αγορές.
2] Ο κύριος Τσίπρας, στην συνέντευξη τύπου μετά την σύνοδο κορυφής της ΕΕ, είπε ότι για τα ζητήματα της ανθρωπιστικής κρίσης που έφεραν τα μνημόνια βρήκε κατανόηση από τους εταίρους. Δηλαδή, εκείνοι που προκάλεσαν την ανθρωπιστική κρίση, λυπούνται πραγματικά για ότι έκαναν και εκφράζουν την συμπάθεια τους για τα θύματα. Ο κύριος Τσίπρας αισθάνθηκε επίσης ικανοποίηση από το κλίμα που συνάντησε στην σύνοδο και την ειλικρινή διάθεση συνεννόησης που έδειξαν οι εταίροι απέναντι στην χώρα μας. Προφανώς, πριν μπει μέσα στην αίθουσα, είχε την λανθασμένη εντύπωση ότι η ευρωζώνη είναι μια λυκοφωλιά που στηρίζεται και στηρίζει τους τραπεζίτες και τα αδηφάγα hedge funds. Το πρώτο “mea culpa” του Αλέξη είναι μάλλον γεγονός.
3] Ο κύριος Τσίπρας ξεκάθαρα είπε ότι η Τρόικα και τα μνημόνια τελειώσανε. Ένα νέο πρόγραμμα για την Ελλάδα, που θα περιλαμβάνει το 70% των μνημονιακών δεσμεύσεων και θα απορρίπτει το υπόλοιπο «τοξικό» 30%, το οποίο θα αντικατασταθεί από νέα «ισοδύναμα» μέτρα. Το πρόγραμμα αυτό θα έχει χαρακτήρα «κοινωνικού συμβολαίου» με τους εταίρους και θα ελέγχεται φυσικά από τους θεσμικούς δανειστές της Ελλάδας – δηλαδή το ΔΝΤ, την ΕΕ και την ΕΚΤ – αλλά όχι από την τρόικα. Η τρόικα μας «τέλειωσε».
4] Και βέβαια μαζί με την σαφήνεια των θέσεων εκπλήσσει δυσάρεστα και η «ειλικρίνεια» της κυβέρνησης απέναντι στον λαό. Ποια μέτρα αντιπροσωπεύουν το 70% του προηγούμενου μνημονίου που γίνεται αποδεκτό και ποια το υπόλοιπο 30% που απορρίπτονται ως «τοξικά»; Ποια θα είναι τα «ισοδύναμα» αν υπάρξουν τέτοια? Ουδείς γνωρίζει. Θα μου πείτε ότι αποτελούν όλα αυτά ακόμα ζήτημα της διαπραγμάτευσης. Θα σας πω ότι μια κυβέρνηση της Αριστεράς οφείλει να διαπραγματεύεται διαφορετικά και χωρίς να κρατά τον λαό σε πλήρη άγνοια για λόγους της οποιασδήποτε πολιτικής σκοπιμότητας.
5] Ρωτήθηκε ο κύριος Τσίπρας αν θα θέσει την νέα συμφωνία στην κρίση του λαού προκηρύσσοντας ένα δημοψήφισμα. Και απαντά ξεκάθαρα πως όχι, γιατί έχει την αίσθηση ότι ο λαός στηρίζει τις επιλογές του! Τι λες βρε Αλέξη; Στις εκλογές το κόμμα σου πήρε 36.34% και οι ΑΝΕΛΛ 4.75%. Σύνολο δηλαδή 41% του ελληνικού λαού που κατέβηκε στις 25 του Γενάρη να ψηφίσει. Αλλά ακόμα και το 51% να είχανε -που δεν το είχανε- πάρει, τι αποκλείει πχ εγώ που ψήφισα ΣΥΡΙΖΑ να θεωρώ την συμφωνία ασύμφορη για την χώρα ενώ κάποιος άλλος που στήριξε Σαμαρά ή Ποτάμι να την θεωρεί καλή συμφέρουσα και καλή; Τι έλεγε το ίδιο το κόμμα του κυρίου Τσίπρα παλαιότερα; Μιλούσε ή δεν μιλούσε για δημοψήφισμα και δημοκρατική συμμετοχή του λαού στην λήψη των κρίσιμων για την χώρα αποφάσεων ή όχι;
6] Πολύ σημαντικό το γεγονός ότι για πρώτη φορά αυτή η κυβέρνηση άρχισε να διαπραγματεύεται σοβαρά με τους ξένους αλλά η χαρά και η αυτοϊκανοποίηση του λαού κάπου εδώ πρέπει να τελειώσει. Τώρα πια όλες οι σκέψεις πρέπει να αφορούν και τα ποιοτικά χαρακτηριστικά -εξαιρετικά!- και την ουσία-σκοπό (θολός ίσως σκόπιμα και ασαφής) της διαπραγμάτευσης. Θα πρέπει επίσης να σταματήσουμε την σύγκριση των τωρινών με τους προηγούμενους γιατί απλούστατα δεν υπάρχει μέτρο σύγκρισης. Επιπροσθέτως, η σύγκριση αυτή δεν έχει την δεδομένη χρονική στιγμή την παραμικρή αξία. Σημασία έχει η εξυπηρέτηση των σκοπών της διαπραγμάτευσης που δεν είναι άλλοι από την κατάργηση των μνημονιακών πολιτικών και την επανάκτηση της δυνατότητας της χώρας να αυτό-προσδιορίζεται και να καθορίζει την πολιτική της. Να κυβερνάται δηλαδή από τους εκπροσώπους που εκλέγει ο λαός και όχι από τους επιτρόπους που διορίζει το Βερολίνο και η Κομισιόν.
Κλείνοντας, να πω ότι τώρα είναι η ώρα για σκληρή κριτική στην κυβέρνηση, τώρα είναι η ώρα για άσκηση πίεσης. Τώρα και όχι μετά την υπογραφή της συμφωνίας. Αν η κυβέρνηση θεωρεί ότι ο λαός πρέπει να την στηρίξει υπομονετικά μέχρι την ολοκλήρωση της κρίσιμης διαπραγμάτευσης, τότε να του δώσει την δυνατότητα να κρίνει την συμφωνία με δημοψήφισμα πριν την εφαρμογή της. Υποθέτω ότι θα μπορέσει να πείσει τον λαό για την ορθότητα των αποφάσεων και των συμφωνιών με τους ξένους. Ή μήπως όχι;
Φιλιά από την Εσπερία, Ηλίας
Υ.Γ. Θα έπρεπε να μας προβληματίσουν οι πρόσφατες δηλώσεις «στήριξης» -ακόμα και κοινοβουλευτικής- του ποταμίσιου Θεοδωράκη σε μια λογική συμφωνία της κυβέρνησης με τους μαστροπούς της ΕΕ. Πιέζουν όλοι – από τον Σουλτς μέχρι τον Μπόμπολα – να επικρατήσει η «λογική». Το πρόβλημα με μια τέτοια συμφωνία βρίσκεται στο γεγονός ότι δεν πρόκειται να ψηφιστεί από πάρα πολλούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ. Και από ό,τι φαίνεται, ψάχνουν για λύσεις.
(Αγαπητέ Ηλία, έβαλα επάνω την φωτογραφία που μου έστειλε ο Jo Di, και βάζω εδώ δίπλα αυτήν που μου έστειλες εσύ. Ηλία, αν οι λαοί της Ευρώπης στείλουν αριστερά κόμματα στην κυβέρνηση -με συμμαχίες ή χωρίς-, η Ευρωπαϊκή Ένωση θα αλλάξει. Οπότε, θα έχει δίκιο ο Jo Di. Αν όχι, θα είναι σωστή η δική σου φωτογραφία. Σε κάθε περίπτωση, είναι οι λαοί που αποφασίζουν για τη μοίρα τους και για την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ δεν σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και αποδειχθεί μια από τα ίδια, δεν θα μπορέσει να σταθεί πουθενά. Προσωπικά, δεν θα τον κρίνω τόσο από το τι θα πετύχει στην διαπραγμάτευση -θεωρώ πως η χώρα μας βρίσκεται σε πιο δύσκολη θέση από το 2010 ή το 2012- αλλά από το πώς θα φερθεί απέναντι στους ολιγάρχες. Εκεί τα μηνύματα δεν είναι πολύ καλά μέχρι τώρα -τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και των ΑΝΕΛ, συνεχίζουν τα σούρτα φέρτα στα κανάλια των νταβατζήδων και χαριεντίζονται με τα παπαγαλάκια τα οποία υποτίθεται πως κατηγορούσαν μέχρι χτες- αλλά θα κάνω υπομονή μερικές ημέρες ακόμα. Ο λόγος που κάνω υπομονή, μέχρι να ολοκληρωθεί η διαπραγμάτευση, είναι επειδή καταλαβαίνω πως αυτή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ βρέθηκε με το καλημέρα σε πολύ δύσκολη θέση. Αλλά, αν αυτή η κυβέρνηση ήρθε για να στηρίξει τα συμφέροντα του κάθε Μπόμπολα, θα είμαι εχθρός της. Να είσαι καλά, Ηλία.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.