«Alors, c’est la guerre» (Λοιπόν, έχουμε πόλεμο)
Αγαπητέ Πιτσιρίκο, αφού το είπε αυτό ο δικτάτορας και φασίστας Ιωάννης Μεταξάς μετά το τελεσίγραφο που το υπέβαλε ξημερώματα της 28ης Οκτωβρίου του 1940 ο πρεσβευτής της φασιστικής Ιταλίας, τότε νομίζω ότι μπορεί να το πει και ο Αλέξης Τσίπρας σήμερα!
Διαβάζοντας το προτεινόμενο ανακοινωθέν από τους τυράννους της ΕΕ, διαβάζοντας τις δηλώσεις του Σόιμπλε και βλέποντας τις συνεντεύξεις τύπου των Λαγκάρντ, Ντάισεμπλουμ και Βαρουφάκη, πιστεύω ότι μπορούμε να βγάλουμε ορισμένα συμπεράσματα αρκεί να είμαστε αρκετά ειλικρινείς με τον εαυτό μας. Ποια είναι αυτά;
1] Δεν πρόκειται πια για ένα θέμα διαφωνίας πάνω σε οικονομικά προγράμματα και στόχους. Πρόκειται για ωμό εκβιασμό, πρόκειται για ζήτημα υπεράσπισης της εθνικής ακεραιότητας και ανεξαρτησίας. Νομίζω ότι αν τελικά όλοι όσοι μιλούσαν για «αξιοπρέπεια» τις προηγούμενες ημέρες θα πρέπει πια να μην καταδέχονται καν να μπαίνουν στην συζήτηση περί καλού ευρώ και κακής δραχμής. Είναι από τις στιγμές αυτές της ιστορίας που απλά λες «ΟΧΙ» στα εκβιαστικά διλήμματα, αν φυσικά είσαι πατριώτης και έχεις κάποιο ίχνος αξιοπρέπειας ως πολίτης.
2] Αυτό που έγραφα σε προηγούμενο κείμενο μου είναι πια ολοφάνερο σε όλους όσους θέλουν να το δουν. Η Γερμανία χρησιμοποιεί την οικονομική της ισχύ [soft power] απροκάλυπτα ως επιθετικό όπλο προκειμένου να επιβάλει την πολιτική της κυριαρχία στην Ευρώπη. Δεν πρέπει, όμως, να διαφύγει από την προσοχή μιας αριστερής κυβέρνησης ότι είναι η ίδια η Γερμανία που βρίσκεται πάνω στο αναπηρικό καροτσάκι στα διάφορα Eurogroup και όχι το σίχαμα ο Σόιμπλε. Χωρίς την υποστήριξη μιας ισχυρής στρατιωτικής μηχανής, η γεωπολιτική ισχύς του Βερολίνου είναι μια φούσκα γεμάτη ευρώ. Τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο!
3] Μαζί με το χαρτί που έβαλε μπροστά στην κυβέρνηση για να υπογράψει ο Ντάισεμπλουμ κάηκε -ελπίζω δηλαδή πως κάηκε γιατί διαφορετικά θα πρόκειται για πολιτικό χαρακίρι- κι εκείνο του Αβραμόπουλου για την Προεδρία της Δημοκρατίας.
4] Η πολιτική που πρέπει τώρα να ακολουθήσει -αλλά δυστυχώς δεν θα το κάνει- η ελληνική κυβέρνηση δεν είναι εκείνη του κατευνασμού αλλά αυτή της επιθετικής κλιμάκωσης. Αυτό πρέπει να συμβεί για δύο λόγους. Ο πρώτος λόγος είναι πως ο πόλεμος έχει πια κηρυχτεί και δεν επιτρέπεται να προσποιείσαι ότι υπάρχει ακόμα ειρήνη.
Ο δεύτερος – και σπουδαιότερος – βρίσκεται στην επιτακτική ανάγκη να οργανώσεις και να ενισχύσεις την άμυνα της χώρας σου και του λαού σου. Πρέπει να προστατεύσεις το τραπεζικό σου σύστημα και τα όποια συναλλαγματικά σου αποθέματα.
Για αυτό πρέπει άμεσα να μπουν φραγμοί [απαγόρευση] μεταφοράς συναλλάγματος [ευρώ] από τις μεγάλες επιχειρήσεις και καταθέτες στο εξωτερικό. Αν αυτό απαγορεύεται από το καταστατικό της ΕΕ και της ΕΚΤ, υπάρχουν πολλά επιχειρήματα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε υπέρ μας, στα άπαντα του Γεωργίου Καραϊσκάκη.
Πρέπει επίσης να οργανώσουμε ταχύτατα σύστημα κυκλοφορίας παράλληλου ηλεκτρονικού νομίσματος [πχ μέσω καρτών] με το οποίο θα αρχίσουν να γίνονται οι εσωτερικές συναλλαγές και πληρωμές των πολιτών απέναντι στο κράτος, στις τράπεζες, στις αγορές.
Είναι προφανές ότι η χώρα ΔΕΝ πρέπει –επισήμως– να φύγει από το ευρώ, τουλάχιστον ως ότου δει την ισοτιμία μεταξύ ευρώ και δολαρίου να προσεγγίζει το 2 προς 1.
Για όποιον δεν το καταλαβαίνει θα «τυπώνουμε» ηλεκτρονικά κάτι που θα είναι και δεν θα είναι ευρώ και το οποίο δεν θα ελέγχεται από την ΕΚΤ.
Η κίνηση της Ελλάδας θα προκαλέσει πανικό στις αγορές και θα υποχρεώσει την ΕΕ να βρει τρόπο και νομικό πλαίσιο σύμφωνα με το οποίο μια χώρα θα μπορεί να αποβάλλεται από την Ευρωζώνη.
Αν καταλήξουν σε συμφωνία μεταξύ τους εντός του 2015 θα είναι άθλος.
Ακόμα όμως κι αν κατορθώσουν να κινηθούν γρήγορα οι «αγορές» θα βγάλουν από το ράφι της βιβλιοθήκης τους το αριστούργημα του Χεμινγουέϊ «Για ποιόν χτυπά η καμπάνα» και θα αρχίσουν να το μελετούν ξανά προσεκτικά.
Η Ελλάδα επίσης θα μπορούσε μονομερώς να καταγγείλει το Δουβλίνο 2 και να χορηγήσει μαζικά έγγραφα στους μετανάστες που έχει φυλακίσει η ΕΕ εντός της χώρας μας τα τελευταία 10 χρόνια.
Θα εφαρμόζει δηλαδή επιλεκτικά τις συνθήκες προκαλώντας την ΕΕ να αποφασίσει την αποπομπή της χώρας μας και από την ΕΕ.
Στόχος δηλαδή της Ελληνικής πολιτικής θα είναι η πρόκληση χάους που θα ενδυναμώνει τις αντί-ευρωπαϊκές δυνάμεις σε χώρες κλειδιά [Μεγάλη Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία και Ισπανία].
Παράλληλα απαιτούνται μεγάλα ανοίγματα της εξωτερικής μας πολιτικής με άμεσους στόχους την προώθηση εμπορικών συνεργασιών με τους BRICS και κυρίως την υπογραφή συνθήκης φιλίας και αμοιβαίας συνεργασίας με την γειτονική Τουρκία του Ερντογάν.
Με τον τρόπο αυτόν θα αφοπλίσουμε το μακρύ χέρι του Βερολίνου το οποίο σίγουρα θα επιδιώξει να εκμεταλλευτεί και να υποδαυλίσει τα μειονοτικά στην Θράκη και την διαμάχη για την εκμετάλλευση του Αιγαίου.
5] Το δικό μου πολιτικό συμπέρασμα από την μέχρι στιγμής διαπραγμάτευση με βάση τα όσα λίγα έχει αφήσει να γίνουν γνωστά η Ελληνική κυβέρνηση δεν είναι ιδιαίτερα ευχάριστο αλλά δεν έχει σε τελική ανάλυση ιδιαίτερη σημασία.
Κατά την γνώμη μου η Ελληνική αντιπροσωπεία βρέθηκε πολύ κοντά στην υπογραφή μιας μη συμφέρουσας συμφωνίας για την χώρα αλλά ευτυχώς για όλους μας η γερμανική αδιαλλαξία από την μια και η αδυναμία της κυβέρνησης να την περάσει μέσα από την βουλή χωρίς να υποστεί πολύ μεγάλες [ίσως και 1/3 της κοινοβουλευτικής της ομάδα] τορπίλισε την όποια πιθανή συμφωνία.
Ο Τσίπρας ίσως να πίστευε ότι οι Ευρωπαίοι θα τον αντιμετώπιζαν διαφορετικά. Πίστευε ότι μια ¨λογική» συμφωνία θα έρχονταν σχετικά εύκολα και ότι θα μπορούσε να την περάσει μετά από την Βουλή με νταούλια και ζουρνάδες.
Όμως τώρα πια, οι κινήσεις του είναι μετρημένες Τώρα που οι εχθροί δεν υποχωρούν, τι μπορεί αλήθεια να κάνει;
Είτε θα υποχωρήσει αυτός, είτε θα πάει σε δημοψήφισμα για το ευρώ, είτε θα πάει σε εκλογές, είτε θα βαδίσει μπροστά.
Όμως, ο κόσμος έχει πια απομυθοποιήσει την ΕΕ και την ευρωπαϊκή πορεία της Ελλάδας.
Κι αυτό έχει συμβεί μέσα σε λίγες μόνο μέρες. Έχει συμβεί σε δεξιούς, κεντρώους και αριστερούς.
Τώρα όλοι πια ξέρουν ότι η ΕΕ θέλει μόνο να μας ρουφήξει το αίμα.
Όλοι αντιλαμβάνονται ότι πρόκειται για την χειρότερη δύναμη κατοχής που γνώρισε ο τόπος μετά από την φραγκοκρατία.
Αν πάει σε εκλογές, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ θα εξαερωθούν, ενώ αντίθετα όσοι πάρουν σαφή και καθαρή θέση ενάντια στην ΕΕ θα απογειωθούν. Με τον ίδιο τρόπο που εκτοξεύτηκε κι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ούτε μπορεί να πει ο ΣΥΡΙΖΑ “δώστε μου δύναμη για να διαπραγματευτώ”! Τι ακριβώς; Και με ποιους; Με τους αδιάλλακτους; Το παραμύθι της διαπραγμάτευσης πέθανε κι αυτό είναι πολύ μεγάλο επίτευγμα. Δεν είναι απλά μια ποσοτική αλλά ποιοτική αλλαγή στη συνείδηση του κόσμου που μπορεί να φέρει αδιανόητες για το σήμερα ανατροπές.
Ειλικρινά, είναι η πρώτη φορά τα τελευταία 4 χρόνια που είμαι αισιόδοξος για την χώρα. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω φως στο βάθος -2ετίας ίσως- του τούνελ.
Κι ας μην μοιάζει με ό,τι οι περισσότεροι μπορούν να φανταστούν ετούτη την περίεργη και δύσκολη ώρα.
Φιλιά από την Εσπερία, Ηλίας.
(Αγαπητέ Ηλία, είσαι χείμαρρος. Ηλία, τώρα είναι ευκαιρία για πολύ χοντρό παιχνίδι. Ελπίζω να μην μείνει ευκαιρία. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.