Από την έρημο Σαχάρα

Καλησπέρα και χρόνια πολλά από την έρημο Σαχάρα. Δεν είμαι ούτε άθεος ούτε βαθύτατα θρησκευόμενος. Ένα ακόμα Πάσχα, λοιπόν, σε μουσουλμανική χώρα και οι εντυπώσεις και αυτή τη χρονιά οι ίδιες από τον πολιτισμική νοοτροπία που διέπει τους ντόπιους.

Ισλάμ με ισλάμ διαφέρει. Άλλο ισλάμ στο Κάιρο, στην Τυνησία και την Ιορδανία και άλλο στη Σαχάρα και τη Σαουδική Αραβία.

Άλλο να ζει ένας μουσουλμάνος όλη του τη ζωή στην έρημο, άλλο να έχει ζήσει σε μια πολιτισμένη χώρα για αρκετά χρόνια.

Άλλο να ζει σε χώρα σε εμπόλεμη κατάσταση και να αναγκάζεται να μεταναστεύσει. Κάθε περίπτωση είναι ειδική και πρέπει να εξετάζεται έτσι.

Και επανέρχομαι στο θέμα του πολιτισμού, ξεκινώντας από την εννοιολογία του.

Πολιτισμός είναι το σύνολο των υλικών, πνευματικών, τεχνικών επιτευγμάτων και επιδόσεων, που είναι αποτέλεσμα των δημιουργικών δυνάμεων και των ικανοτήτων του ανθρώπου και που εκφράζεται ιστορικά στους τύπους και στις μορφές οργάνωσης και δράσης της κοινωνίας καθώς και στη δημιουργία (υλικών και πνευματικών) αξιών.

Ποιες υλικές και πνευματικές αξίες; Ποια μορφή και οργάνωσης και δράσης της κοινωνίας;

Το γεγονός ότι γράφουν με σπρέι στην αραβική διάλεκτο “ΕΞΩ ΟΙ ΑΛΛΟΘΡΗΣΚΟΙ”;

Το γεγονός ότι κάθε λίγο και λιγάκι ξυπνάς να πας στη δουλειά σου και ένας ηλίθιος έχει κλείσει τις πύλες για να αυτοπυρποληθεί στο όνομα του Αλλάχ και ενάντια στους αλλόθρησκους;

Το γεγονός ότι κρατούνται στο χώρο εργασίας μου όμηροι Γάλλοι συνάδελφοί μου, παρακρατώντας τους ο στρατός της χώρας τα διαβατήρια, επειδή κάνανε λήψη αεροφωτογραφιών;

Το γεγονός ότι μας προκαλούνε μέχρι να μας φέρουν στα όρια μας για να βρίσουμε και αυτούς και τη χώρα τους, προκειμένου να μας απελάσουν;

Το γεγονός ότι οι ίδιοι σαν άνθρωποι, όταν κάνουν ένα βήμα μπροστά κάνουν αυτόματα δύο πίσω;

Όχι, δεν μας ευχήθηκε κάνεις τους, ούτε σήμερα, ούτε παλιότερα στις χριστιανικές γιορτές. Μόνο με μίσος και ζήλια μας κοιτάνε που προσπαθούμε να φέρουμε τα έθιμα μας στη χώρα τους. Επειδή τους το επιβάλλει η θρησκεία τους, χωρίς να σημαίνει αυτό βέβαια ότι η δική μας θρησκεία είναι καλύτερη.

Όλα είναι θέμα χαρακτήρος ανθρώπου και ξεχωριστής νοοτροπίας του κάθε ατόμου. Συνάμα, όμως, είναι και ζήτημα της γενικότερης “πολιτισμικής” ιδεολογίας κάθε χώρας και τι είδους αντίκτυπο έχει στους πολίτες της.

Όταν, λοιπόν, στη συντριπτική πλειοψηφία των μουσουλμανικών χωρών επικρατεί κατά βάση η θρησκεία και αυτή κατευθύνει και χειραγωγεί το λαό, φαινόμενα ρατσισμού και μίσους είναι εύλογο να δημιουργηθούν.

Μπορεί, λοιπόν, ένα τμήμα της θρησκείας αυτής να περιλαμβάνει σωστές και ηθικές αξίες στο δόγμα της, αυτό όμως δεν παύει να σημαίνει ότι δεν υπάρχει ένα κομμάτι της που να φανατίζει και να προσηλυτίζει.

Και αυτό γίνεται αποδεκτό και αποτελεί τρόπο έκφρασης από τη συντριπτική πλειοψηφία του κοινωνικού συνόλου που την απαρτίζει.

Είτε το θέλουμε, είτε όχι, λοιπόν, κάποιες χώρες και άνθρωποι (όχι ολοκληρωτικά) δεν είναι πολιτισμένοι, ούτε έχουν τη διάθεση να εκπολιτιστούν.

Το να χαίρεσαι με τη χαρά τους ή να λυπάσαι με τη λύπη τους, ως ένδειξη πολιτισμού, είναι παρεξηγήσιμο και μπαίνεις στο στόχαστρο στις χώρες αυτές, ή μάλλον καλύτερα σε περιοχές του Ισλάμ πιο φανατισμένες.

Όσο για αυτούς που λένε ότι υπάρχει πολιτισμός στο Ισλάμ ή για αυτούς που ισχυρίζονται ότι πρέπει να σεβόμαστε αυτούς και τη θρησκεία τους, μάλλον ή δεν έχουν ζήσει σε ισλαμική χώρα ποτέ τους, ή μάλλον καλύτερα δεν έχουν ζήσει σε φανατισμένη περιοχή του Ισλάμ.

Καλό Πάσχα από τη μακρινή Σαχάρα

Ένας αναγνώστης

(Αγαπητέ φίλε, χρόνια πολλά. Κακό πράγμα ο φανατισμός. Θυμόμαστε και την φανατική εποχή του χριστιανισμού, η οποία ήταν λουσμένη στο αίμα. Και δεν ξεχνάμε τον Τζορτζ Μπους, ο οποίος, για να δικαιολογήσει τον βομβαρδισμό και την εισβολή στο Ιράκ, αναφέρθηκε σε σταυροφορία. Φυσικά, όλοι οι πόλεμοι γίνονται για τα χρήματα και την εξουσία, και όχι για την θρησκεία. Η θρησκεία χρησιμοποιείται ως άλλοθι, για να βάζουν τους ανθρώπους να σκοτώνονται μεταξύ τους. Είναι δύσκολο να πείσεις εκατομμύρια ανθρώπους να σκοτωθούν για το χρήμα. Με την θρησκεία γίνεται πολύ πιο εύκολο. Επίσης, είναι πιο εύκολο να χρησιμοποιεί ένα καθεστώς την θρησκεία, για να κρατάει τους πολίτες εντελώς καθυστερημένους. Η Σαουδική Αραβία δεν θα έπρεπε να υπάρχει. Αλλά είναι πολύ χρήσιμη για τους Αμερικανούς και τους “συμμάχους”. Και να μην ξεχνάμε πως ο ισλαμικός φανατισμός πυροδοτήθηκε από την Δύση. Ίσως, όταν το πετρέλαιο θα αντικατασταθεί εντελώς από άλλες πηγές ενέργειες, οι μουσουλμανικές κοινωνίες να αλλάξουν. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.