Το φαινόμενο Μανουέλα Καρμένα

Manuela CarmenaΓεια σου, πιτσιρίκο.
Πριν από ένα μήνα, η υποψηφιότητά της δεν ήταν γνωστή. Τις τελευταίες όμως δυο εβδομάδες, όλοι μιλούν για ένα νέο φαινόμενο: Το φαινόμενο Καρμένα.

Έψαξαν αρκετά για να την βρουν, είχε αποτραβηχτεί από τα φώτα της δημοσιότητας, αλλά είχε στις πλάτες της μια ζωή αγώνες και παρουσία στα κοινά.

Σήμερα, συνταξιούχος, κυκλοφορεί ακόμα με ποδήλατο, αρχικά δικηγόρος συνήγορος εργατών, μετά δικαστής στο ανώτατο δικαστήριο αλλά όλα ξεκίνησαν μια νύχτα του 1977, επί Φράνκο, όταν στο γραφείο που είχε συνεργατικά με άλλους δικηγόρους έγινε η περίφημη σφαγή της Ατότσα, όπου 5 συνάδελφοι της δολοφονήθηκαν.

Η Μανουέλα Καρμένα βγήκε από τις ασαμπλέες-συνελεύσεις του Ganamos Madrid (κερδίζουμε τη Μαδρίτη) και επιλέχθηκε προσεκτικά για να αντιμετωπίσει στις δημοτικές εκλογές τη σχεδόν συνομήλικη της συντηρητική Εσπεράνθα Γκίρε και τον διανοούμενο των σοσιαλιστών Ινιάκι Γαβιλόντο (σε όποια χώρα και αν βρεθείς είναι να απορείς με τους κάποιους συγγραφείς, τόσο καλά τα γραπτά τους όσο ακατανόητη η πολιτική τους στάση).

Οι Μαδριλένιοι ετοιμάζονται να ζήσουν έναν ακόμα μαγικό Μάιο, μετά τις 15 Μαΐου των αγανακτισμένων, ένα ακόμα βήμα πιο κοντά στην άμεση δημοκρατία, στο εκτόπισμα μιας ελίτ, σε ένα δήμο κατεξοχήν συντηρητικό, κόντρα σε ένα σύστημα που έχει πεθάνει.

Ο κόσμος έχει αγκαλιάσει τη Μανουέλα, πίσω από τη Μανουέλα είναι οι συνελεύσεις, ο κόσμος.

H εκστρατεία δεν έχει αφίσες, δεν έχει εκλογικά κέντρα, αλλά ψιθυρίζεται παντού στην πόλη και περιμένει την Κυριακή 24 του Μάη να γίνει κραυγή.

Οι γραφίστες άρχισαν να φτιάχνουν εικόνες με τη Μανουέλα, η Μανουέλα με το ποδήλατο της, η Μανουέλα με κάρβουνο, με χρώματα, με κηλίδες, με πίξελς, με κολάζ, με ότι φανταστείς, ο κόσμος έχει γεμίσει Jo Di.

Μετά τους εικονοπλάστες, άρχισαν και οι μουσικοί να φτιάχνουν στίχους για τη Μανουέλα, για τη δημοκρατία, για μια διαφορετική ζωή στην πόλη.

Σου στέλνω λοιπόν μια μπουλερία, πολλή αγάπη και φυσικά και στα δικά μας.

«Αυτό πρέπει να αλλάξει…»

Α.

(Αγαπητή φίλη, οι Ισπανοί έχουν την Μανουέλα Καρμένα και οι Έλληνες την Αγία Βαρβάρα. Δεν τους μπορούμε εμείς τους ζωντανούς, προτιμάμε τους πεθαμένους. Ειδικά τις γυναίκες, τις προτιμούμε εντελώς νεκρές. Εννοείται πως γυναίκα και κομμουνίστρια δεν θα είχε ποτέ πιθανότητα να εκλεγεί δήμαρχος της Αθήνας. Θέλω να παρατηρήσω την διαφορά των δικαστών στην Ισπανία από τους δικαστές στην Ελλάδα. Στις πλατείες της Ισπανίας υπήρχαν και δικαστές. Πρώην δικαστές υπάρχουν και στο Podemos. Αλλά εμείς, Αγία Βαρβάρα. Καλή επιτυχία στη Μανουέλα Καρμένα. Να είσαι καλά.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.