Για μια αξιοπρέπεια ζούμε σε αυτή τη ζωή
Γεια σου φίλε πιτσιρίκο,
Μετά από πολλές ώρες διαβάσματος και άλλες τόσες ώρες συζητήσεων και συμμετοχής σε δράσεις και κινήματα, ήθελα να μοιραστώ κάποιες σκέψεις μου και μια ιστορία που ήταν η αφορμή για να σου γράψω.
Είμαι υπομονετικός άνθρωπος και έχω σαν χόμπι να πιάνω συζητήσεις και ειδικά με αγνώστους σε πλατείες σε τρένα, βασικά οπουδήποτε· είναι πιο αυθόρμητοι τότε και -επειδή δεν πρόκειται να σε ξαναδούν- λένε πιο εύκολα αυτά που πιστεύουν χωρίς να τους πνίγει ο κοινωνικός τους περίγυρος.
Πολλές από αυτές τις συζητήσεις είναι κοινότυπες και σύντομες αλλά κάποιες λίγες είναι διαμάντια.
Κάποιος φιλόσοφος δεν θυμάμαι ποιος είχε πει “Αν οι άνθρωποι συζητούσαν μόνο για αυτά που ήξεραν θα επικρατούσε απέραντη σιωπή” και εμένα δεν μου πολυαρέσει η σιωπή.
Έχω ανταλλάξει απόψεις με κάθε είδους άνθρωπο από αριστεριστές καθηγητές πανεπιστημίων μέχρι φασίστες αστυνόμους, γιατί, άμα μιλάς μόνο με συντρόφους, δεν μπορείς να σχηματίσεις μια πιο γενική εικόνα και έχω παρατηρήσει ότι ακόμα και από τον πιο τρελό ή χαζό άνθρωπο κάτι μπορείς να μάθεις αρκεί να μπορείς να ακούς.
Τις τελευταίες ημέρες, κάποιοι φίλοι και γνωστοί, ενώ δηλώνουν αριστεροί και συμμετείχαν σε πορείες κ.τ.λ, τώρα που ήρθε η ώρα των ευθυνών, αφού έχουμε αριστερή κυβέρνηση, δείλιασαν, και άρχισαν να λένε “και τι να κάνουμε αν πάμε σε ρήξη θα πεινάσουμε”· βλέπουν και τη κυβέρνηση σε άτακτη υποχώρηση και παραδίνονται και αυτοί.
Εγώ δεν συμφωνώ ότι ο κόσμος δεν φοβάται αντίθετα πιστεύω ότι έχει λερώσει το σώβρακο του και απλώς ντρέπεται να το πει, κάθεται αμήχανα στη γωνία του και περιμένει μοιρολατρικά την έκβαση του δράματος, παριστάνοντας τον αδιάφορο.
Αυτοί που δεν φοβούνται είναι λίγοι, είναι αυτοί που έχουν αξιοπρέπεια και, κυρίως, έχουν αγωνιστεί για αυτήν, άλλοτε κερδίζοντας και άλλοτε χάνοντας αλλά δοκιμάστηκαν και μάζεψαν εμπειρίες για το ανηφόρι πού λέμε ζωή.
Αυτοί που στη ζωή τους έπνιξε το σκατό αλλά κατάφεραν να αναπνεύσουν.
Αυτοί που θέλουν να παλέψουνε για την ελπίδα και τη ζωή τους τώρα, και δεν περιμένουν να τη φέρει ο Μεσσίας στη μετά θάνατον ζωή.
Θα μπορούσαν να ήταν περισσότεροι αλλά οι συνθήκες και τα βιώματα διαμορφώνουν χαρακτήρες, και κάποιοι που δεν ζορίστηκαν ποτέ στη ζωή τους, ή το απέφυγαν, δεν μπορούν ούτε να ξεστομίσουν τη λέξη ρήξη.
Σήμερα, γυρνώντας με το ποδήλατο μου από μια βόλτα στη παραλία, στα μισά της επιστροφής πήρα το τραμ.
Εκεί πέτυχα δυο υπερήλικες να συζητάνε για την πολιτική κατάσταση και ανατρίχιασα όταν άκουσα τον έναν περήφανα να λέει “εγώ δούλεψα σκληρά σε όλη μου τη ζωή και παίρνω 1500 ευρώ σύνταξη αλλά θέλω τη ρήξη με τους καταραμένους Ευρωπαίους και ας τρώω μόνο ραπανάκια, για μια αξιοπρέπεια ζούμε σε αυτή τη ζωή, εγώ πολέμησα τους Γερμανούς και τους φασίστες πάνω στα βουνά και ήμουνα παιδάκι θα κάτσω τώρα να με ξεφτιλίζουν έτσι οι παλιογερμαναράδες; Και αν δεν έχουν τα κότσια οι νέοι αυτής της χώρας, στα αρχίδια μου και μένα, θα τους τα παίρνω για όσο ζω ακόμα.”
Στεναχωριέμαι γιατί δεν πρόλαβα να μιλήσω μαζί του, το τραμ σταμάτησε στη στάση και με μια γρήγορη κίνηση χαιρέτισε και έφυγε.
Ένας φίλος από Αθήνα
(Αγαπητέ φίλε, πολλοί άνθρωποι δεν ξέρουν καν τι σημαίνει αξιοπρέπεια. Επίσης, έχω ακούσει άνθρωπο να λέει “εγώ δεν έχω αξιοπρέπεια”, και να μην το θεωρεί κακό αυτό. Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κάποιος πως πάρα πολλοί πολίτες της χώρας μας την έχουν εντελώς χεσμένη την αξιοπρέπειά τους. Εγώ έφτασα σε αυτό το συμπέρασμα στις εκλογές του 2012, όταν οι συμπατριώτες μας έκαναν ξανά κυβέρνηση την Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Πάντως, δεν ακούς πια και τόσο συχνά την φράση “για μια αξιοπρέπεια ζούμε σε αυτή τη ζωή”, οπότε το κύριο αίτημα δεν είναι η αξιοπρέπεια. Μεταξύ μας, το κύριο αίτημα είναι τα φράγκα. Με κάθε τρόπο. Κι εμένα μου αρέσει να ανοίγω κουβέντα με τους πάντες -αν και όχι όσο το επιδίωκα πριν από μερικά χρόνια- αλλά ακόμα περισσότερο με ευχαριστεί πια να ακούω τους άλλους να συζητούν. “Στήνω αυτί” σε καφέ, πλατείες, μετρό και οπουδήποτε αλλού. Πάρα πολλά από τα κείμενα που έχω γράψει στο μπλογκ γεννήθηκαν, αφού άκουσα άλλους ανθρώπους να συζητούν. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.