Μη χάνετε το κουράγιο σας

Πιτσιρίκο, σήμερα άλλος ένας αυτοκτόνησε πέφτοντας στις ράγες του τρένου. Έτσι, προστέθηκε ένα όνομα ακόμα στο μακρύ κατάλογο των αυτόχειρων.

Οι σοφοί της οικονομικοπολιτικής ελίτ, καθώς και οι συμφεροντολόγοι φίλοι τους, αρέσκονται να αναφέρονται σε τέτοια -ενοχλητικά- περιστατικά με τον πολύ κομψό όρο “παράπλευρες απώλειες”.

Γνωρίζω πως αυτή η έννοια χρησιμοποιείται κυρίως για εκείνους που σκοτώνονται σε εμπόλεμες ζώνες.

Κάτι που ταιριάζει γάντι στην σημερινή ελληνική πραγματικότητα, βέβαια.

Σε όποιον έχει αμφιβολίες, μετά λύπης τον ενημερώνω πως έχει κηρυχθεί οικονομικός πόλεμος απ’ άκρη σ’ άκρη στην Ευρώπη.

Ο καπιταλισμός, όπως και το αγαπημένο τέκνο του, ο φασισμός, μαθαίνουν από τα λάθη τους,δυστυχώς.

Για αυτόν τον λόγο, αναδιπλώνονται, ανασυγκροτούνται και αντεπιτίθενται. Γνωρίζουν πλέον πως πρέπει να αποφεύγουν τις ακρότητες γιατί προκαλείται αγανάκτηση στο κοινό αίσθημα από την ωμή, αναίτια βία. Κι αυτό αυξάνει τις πιθανότητες εξέγερσης και αντίστασης. Κάτι που οδηγεί τελικώς στην ήττα τους, όπως διδάσκει η Ιστορία.

Αντικατέστησαν λοιπόν τις πολιορκίες και τα εμπάργκο με την τραπεζική ασφυξία. Την στρατιωτική επέμβαση με τα τεχνοκρατικά κλιμάκια και τις νουθεσίες τους. Τον ορατό αντίπαλο με τις αόρατες αγορές. Και πάνω απ’ όλα τον γρήγορο θάνατο που προκαλεί μια σφαίρα,με την αργή, βασανιστική απελπισία της αυτοχείριας.

Ωστόσο, ο πόλεμος είναι πάντα πόλεμος. Είτε είναι στρατιωτικής, είτε οικονομικής, είτε ψυχολογικής φύσης. Και έχει θύματα.

Δεν είναι απλοί αριθμοί, είναι άνθρωποι με σάρκα και όνειρα. Και έχουν άλλους ανθρώπους που βιώνουν την απώλεια τους.

Το αίμα τους βρίσκεται στα χέρια αυτών που προκάλεσαν το πόλεμο αλλά και αυτών που παθητικά τον ανέχθηκαν από δειλία.

Γι’ αυτό, αδέρφια πριν ξυπνήσουμε σε ένα κόσμο, τον οποίο δεν θα αναγνωρίζουμε από την βρομιά του οικονομικού -και όχι μόνο- φασισμού και θα ντρεπόμαστε να κληροδοτήσουμε στους επόμενους μια κοινωνία απάθειας, θυμηθείτε:

Υπάρχει ένα μάθημα στρατηγικής που δεν το έμαθαν ακόμα οι ισχυροί, ευτυχώς. Να μην υποτιμούν τον αντίπαλο όσο ανίσχυρος κι αν φαίνεται. Να μην είναι αλαζόνες, όσο ισχυροί κι αν αισθάνονται.

Μη φοβάστε. Μη χάνετε το κουράγιο σας. Σκεφτείτε καλά αυτό το σοφό λόγο:

“Μια μικρή ομάδα σκεπτόμενων ανθρώπων ΜΠΟΡΕΙ να αλλάξει το κόσμο”.

Στέλλα

(Αγαπητή φίλη, από εσάς έμαθα για την αυτοκτονία του νεαρού άντρα στο σταθμό του μετρό στην Ακρόπολη. Από μια ματιά που έριξα στο διαδίκτυο, δεν υπάρχουν στοιχεία για αυτό τον άνθρωπο και τους λόγους που τον οδήγησαν στην αυτοκτονία. Καλό λοιπόν είναι να μη βιάζεται κάποιος να βγάλει συμπεράσματα για ένα τόσο τραγικό γεγονός, αφού, πριν από μερικές εβδομάδες, στην υπόθεση του άνδρα που έριξε το μωρό από το μπαλκόνι και μετά έπεσε και ο ίδιος, πολλοί βιάστηκαν να αποδώσουν την πράξη του στην “κρίση”, αλλά ο άνθρωπος είχε χρόνια ψυχολογικά προβλήματα. Είδα το 2004 στο μετρό της πλατείας Συντάγματος έναν νεαρό να πέφτει στις ράγες πέντε μέτρα μπροστά μου, και είναι κάτι που δεν μπορώ να ξεχάσω. Αλλά το 2004 δεν υπήρχε “κρίση”. Δεν αμφισβητώ πως η χρεοκοπία της χώρας έχει προκαλέσει θύματα -και όχι μόνο αυτόχειρες-, ούτε αμφισβητώ τους αριθμούς αλλά λέω να μην βιαζόμαστε να συμπεράνουμε, πριν μάθουμε. Κατά τα άλλα, είμαστε όλοι αναλώσιμοι και αυτό δεν είναι μυστικό. Επίσης, υπάρχουν άλλες χώρες, όπου οι άνθρωποι είναι ακόμα πιο αναλώσιμοι από εμάς, και κανείς -ούτε εμείς- δεν ενδιαφέρεται. Αυτός ο κόσμος θα αλλάξει αλλά εμείς, μάλλον, δεν θα είμαστε εδώ. Θα αλλάξει από ανάγκη. Το τι καταστροφή θα “χρειαστεί”, για να φανερωθεί η ανάγκη, δεν το γνωρίζω. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.