Δεν θα πούμε όχι για να πούμε όχι, αλλά για να πούμε όχι

Γεια σου πιτσιρίκο.
Η Ιστορία μας, μας διδάσκει ορισμένα πράγματα για τον ψυχισμό του λαού μας.
Ένα από αυτά είναι πως λέμε συνέχεια ναι ως το σημείο που λέμε το όχι.

Μετά που περνάνε τα χρόνια του όχι, πιάνουμε την ιστορία και την πλάθουμε όπως μα βολεύει. Την φωτίζουμε για επιλεκτικά για να μην φαίνονται οι βρομιές μας.

Οπότε, φτάνουμε στο σήμερα μετά από 80 χρόνια να λέμε πως το ΄40 είπαμε όχι και πολεμήσαμε σαν ήρωες.

Ξεχνάμε τα ναι που είπαμε με την ανοχή μας στην χούντα του Μεταξά.

Μας αρέσει να θυμόμαστε πως ο δικτάτορας μας φοβήθηκε και αναγκάστηκε να πει όχι στους επίδοξους κατακτητές μας.

Ξεχνάμε πως πιθανόν στο όχι να συνέβαλε το νυχτιάτικο ξύπνημα ενός δύστροπου αρχηγού κράτους.

Ξεχνάμε πως, κατά την διάρκεια του πολέμου και της κατοχής, ένα κομμάτι μας, βοήθησε τους κατακτητές και πως αυτό το κομμάτι μας, συνέχισε να μας εξουσιάζει και μετά τον πόλεμο, μας οδήγησε στον εμφύλιο (το επαίσχυντο δικαίωμα κάθε λαού ή οργανωμένης ομάδας) και πως ακόμα και σήμερα τα παιδιά τους (βιολογικά ή πνευματικά) βρίσκονται σε αξιώματα και παίρνουν αποφάσεις για όλους μας.

Ούτε τότε ζητήσαμε δικαιοσύνη ούτε τώρα. Ικανοποιηθήκαμε με τον απαγχονισμό κάποιων και όλοι οι υπόλοιποι συνέχισαν στις ίδιες θέσεις και στο ίδιο μοτίβο.

Με άλλα λόγια, τίποτα δεν άλλαξε.

Το όχι πρέπει να έχει διάρκεια.

Για να γίνει αυτό, πρέπει να αλλάξουμε εμείς, πρέπει να γίνουμε η αλλαγή που θέλουμε να δούμε.

Το όχι στο δημοψήφισμα είναι αδιαπραγμάτευτο.

Η συνέχεια πρέπει να είναι μια μεγάλη διαρκής αλλαγή στην κουλτούρα μας.

Επιτέλους, τα δικαστήρια πρέπει να δουλέψουν υπερωρίες. Ας προσλάβουμε δικαστές και ας δουλεύουν νύχτα. Με τα σχολεία το κάνουμε, εμείς το κάνουμε, γιατί μας φαίνεται παράλογο για την επιβολή του νόμου;

Δεν υπάρχει νόημα να έχουμε ευρώ ή δραχμή σε πλεόνασμα αν συνεχίσουμε να έχουμε έλλειμμα στην δικαιοσύνη και την δημοκρατία.

Δημήτρης

Υ.Γ. Ας αλλάξουμε τον κόσμο μας.

(Αγαπητέ Δημήτρη, δεν υπήρξε ανοχή στον Ιωάννη Μεταξά. Υπήρξε λατρεία. Τον αγάπησαν τον Μεταξά οι Έλληνες, όπως αγάπησαν οι Γερμανοί τον Χίτλερ και οι Ιταλοί τον Μουσολίνι. Έτσι αγαπάνε οι μικροαστοί τους φασίστες. Με λατρεία. Ο Μεταξάς είπε όχι, λόγω των συμφερόντων της Ελλάδας. Επίσης, ξεχνάμε τι έγινε με τους Γερμανούς. Μόνο με τους Ιταλούς ασχολούμαστε. Με τους Γερμανούς -εκτός εξαιρέσεων- δεν υπήρξε ιδιαίτερα ηρωική αντίσταση. Και δεν πολεμήσαμε εμείς, πολέμησε η γενιά του ’40, και όχι όλη. Τώρα, όλοι μιλούν για το ευρώ και την δραχμή, αν και τα προβλήματα της χώρας είναι άλλα, και εντελώς άσχετα με το νόμισμα. Απουσιάζει η σκέψη. Οι Έλληνες δεν μπορούν να σκεφτούν. Τόσα χρόνια πάνω στα τραπέζια έκαναν μεγάλη ζημιά. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.