Η ύστατη στιγμή
Καλησπέρα πιτσιρίκο,
Αυτές τις μέρες, είχα μερικές σκέψεις σχετικά με τις διαπραγματεύσεις, τους 5 μήνες “αριστερά” και τις προσδοκίες μου ως μη οπαδός του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και άλλου κόμματος.
Δε περίμενα πολλά από το ΣΥΡΙΖΑ, περίμενα ένα ανάχωμα στη κοινωνική και πολιτιστική κατρακύλα.
Τέτοια γελοιοποίηση, η αλήθεια είναι δε την περίμενα.
Περίμενα ότι το χρέος θα ξεχαστεί, το ίδιο και οι αξιώσεις για πολεμικές αποζημιώσεις, η αύξηση του κατώτατου μισθού όπως και το συντριπτικό κομμάτι του προγράμματος της Θεσσαλονίκης που -κατά τον ίδιο το ΣΥΡΙΖΑ- ήταν το λιγότερο που μπορούν να κάνουν (άρα τώρα ξύνουν τον πάτο).
Περίμενα ότι θα πήγαιναν σε ένα τουλάχιστον μη αξιοπρεπή συμβιβασμό -γιατί αυτό είναι η πρόταση της ελληνικής πλευράς-, γιατί, σε αυτή τη χρονική στιγμή και με αυτούς τους συσχετισμούς, σε μια άκρως νεοφιλελεύθερη Ευρώπη, δεν είχαν άλλη επιλογή, αν θέλουν ντε και καλά συμφωνία.
Όμως, δεν περίμενα να σκύψουν έτσι σαν τις πουτάνες, όταν τους ξεφτιλίζουν χωρίς προσχήματα οι “θεσμοί”.
Περίμενα ότι θα ήταν δύσκολο να πουν όχι όταν έχουν από κάτω ένα καθυστερημένο λαό που είχε ως αυτοσκοπό της ύπαρξης του ένα νόμισμα. Δε περίμενα, όμως, ότι θα τους ήταν αδιανόητο.
Μέχρι χθες, θα μπορούσε κάποιος να πει ότι ο Τσίπρας έχει ένα σατανικό σχέδιο να ξεσκεπάσει την αυταρχική Ευρώπη υπό την ηγεμονία της Γερμανίας και με τη συνδρομή του Δ.Ν.Τ.
Χθες ακόμα και ένας τυφλός είδε ότι δεν έχει σημασία τι μέτρα ισοδύναμα θα φέρει στο τραπέζι η ελληνική πλευρά, το μόνο που θέλουν είναι, ή την ολοκληρωτική υποταγή ή την αντικατάστασή τους.
Για παραδειγματισμό τόσο των Ελλήνων που τόλμησαν αφελώς να πιστέψουν ότι η ψήφος τους έχει κάποιο αντίκρισμα, όσο και των υπολοίπων λαών στη ήπειρο.
Το όχι αν δε λες τώρα δε το λες ποτέ. Για έναν ηγέτη δεν έχουν σημασία οι προθέσεις, ούτε η προσπάθεια αλλά το αποτέλεσμα και αυτό που θα μείνει στη ιστορία είναι ότι γονάτισε, και αυτό ισχύει για όλους όσους θα το ψηφίσουν.
Αν είχαν κυβερνήσει παλιότερα, θα έλεγα ότι τους κρατάνε από τα αρχίδια αλλά η μόνη εξήγηση που μένει είναι ότι δεν έχουν αρχίδια.
Ο πρωθυπουργός δεν έχει ούτε το θάρρος να βγει και να μιλήσει στους πολίτες, να προσπαθήσει να εξηγήσει πως έχουν τα πράγματα με ειλικρίνεια και να πάει σε δημοψήφισμα.
Θα βάλουν την υπογραφή τους και θα έχουν το θράσος να το φέρουν στη Βουλή με τη μορφή κατεπείγοντος να ψηφιστεί μέσα σε 2 μέρες, ό,τι ακριβώς κατηγορούσαν τους φασίστες του Σαμαρά.
Δεν υπάρχει πιο κάτω από αυτό. Θα σπάσει μια για πάντα το ηθικό τόσο μέσα όσο και έξω από τη χώρα, όσων δειλά πίστεψαν ότι μπορεί να υπάρξει διέξοδος από αυτό το μεσαίωνα.
Αν εξαιρέσεις κάποιες ελάχιστες περιπτώσεις με πρωταγωνιστές πάντα τα ίδια 2-3 πρόσωπα στον ΣΥΡΙΖΑ, η έλλειψη θάρρους χαρακτηρίζει την κυβέρνηση και τις επιλογές της.
Ο Πανουσης είναι ακόμα στη θέση του, παρ’ ότι τους φτύνει από μέσα και αυτοί προσποιούνται πως ψιχαλίζει.
Τα ιδιωτικά κανάλια ακόμα είναι ανοιχτά και δεν έχουν δώσει ευρώ.
Η ΕΡΤ άνοιξε και η ΕΡΤ Open έκλεισε για πάντα.
Οι ιδιωτικοποιήσεις καλά κρατούν.
Οι φασίστες αλωνίζουν.
Η εκκλησία παραμένει στο θρόνο που έχει χτίσει η ίδια για το εαυτό της.
Πρόεδρος ο Πάκης.
Να συνεχίσω; Όλα αυτά είναι επιλογές, τελεία και παύλα.
Τέλος, μια συμβουλή προς τους καθυστερημένους αυτόκλητους προστάτες του ΣΥΡΙΖΑ.
Προφανώς και δεν έχετε καμία ιδέα με την αριστερά, έχετε το άγχος να κάνετε άλλο ένα κόμμα σαν τα μούτρα σας, δειλό, που να εξαγοράζεται φτηνά και εύκολα, δηλαδή άλλο ένα ΠΑΣΟΚ, άλλη μια ΝΔ.
Αριστερά σημαίνει -πρώτα και πάνω από όλα- κριτική και αυτοκριτική.
Με εκτίμηση
Χρήστος Παρλιάρος
(Αγαπητέ Χρήστο, όντως αριστερά είναι πάνω από όλα αυτοκριτική. Και η αλήθεια είναι πως οι αριστεροί την κάνουν την αυτοκριτική τους, σε αντίθεση με τους δεξιούς που κατάντησαν με τον Σαμαρά και τον Άδωνι, αλλά δεν τους πειράζει καθόλου. Νομίζω πως ο Αλέξης Τσίπρας πρέπει να μελετήσει πώς την πάτησε ο Γεώργιος Παπανδρέου το 1964-1965. Θα του κάνει καλό. Αν δεν είναι ήδη αργά. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.