Να μας θυμάστε με κάποια επιείκεια

Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Από τη μια πλευρά η Ντόρα και η Φώφη, από την άλλη η Ζωή. Μέχρι και η …δυναμική Λιάνα είναι έτη φωτός μακριά. Δεν ξέρω, υπάρχει κάτι στον χαρακτήρα της Ζωής που μου κάνει αίσθηση. Ίσως πάλι η Ελλάδα να είναι σε τέτοιο χάλι που όποιος λέει τα πράγματα με το όνομα τους, ξεχωρίζει σαν τη μύγα μέσα στο γάλα. Και αυτό δεν είναι απαραίτητα καλό, όταν σε μια κοινωνία θεωρούνται σπάνια, ακόμα και ανεπιθύμητα/δακτυλοδειχτούμενα χαρίσματα, η ευθύτητα και η υπευθυνότητα.

Για άλλη μια φορά της βγάζω το καπέλο. Ο Γιάννης Στουρνάρας μάλλον νόμιζε ότι απέναντι του είχε την ομάδα αλήθειας του Σαμαρά.

Όταν οι τραπεζίτες βάζουν υπεύθυνο τον Γιάννη Στουρνάρα στο ελληνικό …υποκατάστημα τους, την τράπεζα της Ελλάδος, καταλαβαίνεις πως κάποιοι λέρωσαν τα χέρια τους αυτά τα χρόνια που προηγήθηκαν της χρεοκοπίας και συνεχίζουν μάλιστα να βρίσκονται στις θέσεις τους.

Γενικά, πολλοί έχουν λερώσει τα χέρια τους, από το Λουξεμβούργο του mr. LuxLeaks μέχρι τη Γηραιά Αλβιώνα και τα Βαλκάνια.

Αν υπήρχε δικαιοσύνη, θα έπρεπε να αποσυμφορηθούν οι φυλακές για να χωρέσουν τους γραβατωμένους. Γι’ αυτό, η δικαιοσύνη τους τρομάζει. Οι λαοί της Ευρώπης έχουν λίγο δρόμο να διανύσουν μέχρι να την κάνουν πρωταρχικό τους μέλημα. Αναπόφευκτα, αυτό θα γίνει.

Λυσσάξανε πάλι τα παπαγαλάκια, επειδή η Ζωή επέστρεψε πίσω το έγγραφο Στουρνάρα ως απαράδεκτο. Δεν χρειάζεται να το δω, καταλαβαίνω τι θα έγραφε. Πολύ σάλτσα, πολύ τυρί αλλά ξεχάσαμε τα μακαρόνια. Η χώρα χρειάζεται σταθερότητα, τέτοια πράγματα ανεβάζουν τα spreads, θα χάσουμε τη δόση μπλα μπλα μπλα.

Δεν είναι καθόλου τυχαία η συστηματική επίθεση που δέχεται η Ζωή Κωνσταντοπούλου απ’ όλα τα μήκη και πλάτη του σάπιου πολιτικού συστήματος της χώρας, ακόμα και από κυβερνητικά στελέχη.

Η επιτροπή λογιστικού ελέγχου του ελληνικού χρέους απειλεί την υπόσταση και το ποινικό μητρώο χιλιάδων επιφανών προσώπων. Απειλεί ακόμα και τις απαιτήσεις των δανειστών, ακόμα και το νούμερο που προβάλλεται ως αναγνωρισμένο χρέος.

Απειλεί τις γαλλικές και γερμανικές τράπεζες, τη Νέα Δημοκρατία που έσπευσε να εξαπολύσει βέλη, το ΠΑΣΟΚ, τον ίδιο τον Γιάννη Στουρνάρα και φυσικά τα τηλεοπτικά κανάλια και πλήθος δημοσιογράφων που έκαναν και συνεχίζουν να κάνουν τα πάντα για να στρέψουν τα βλέμματα του κόσμου και την οργή αλλού.

Πέντε χρόνια τώρα το έχουν καταφέρει σε σημαντικό βαθμό. Αλλά η δύναμη τους καταρρέει μέρα με τη μέρα. Αν ήμασταν κιόλας παρόντες, εμείς οι πολίτες, θα είχε καταρρεύσει προ πολλού.

Έχει και μια κάποια ευθύνη η κυβέρνηση που έκοψε τον αρχικό ενθουσιασμό. Και ανεξαρτήτως, αν θα πει το μεγάλο ναι ή το μεγάλο όχι, ο κόσμος πρέπει να σταματήσει να παίζει τ’ αγαλματάκια ακούνητα και να τα περιμένει όλα στο χέρι. Αυτή η απραγία έχει καταντήσει εκνευριστική, σε βαθμό κακουργήματος.

Από κει και πέρα, θεωρώ αυτονόητο για την πρόεδρο της Βουλής να απαιτεί από τον διοικητή της ΤτΕ να κάνει σωστά τη δουλειά του.

Δυστυχώς στην Ελλάδα το αυτονόητο έχει φτάσει να θεωρείται επαναστατικό και να σηκώνει αντιδράσεις από τους εκατομμύρια συντηρητικούς του τόπου, για να μην πω την άλλη έκφραση που μου έρχεται στο μυαλό.

Η απαίτηση για Δικαιοσύνη έφτασε να βαφτίζεται κόμπλεξ της Ζωής ή του Γιάνη ή του Άρη ή του Πιτσιρίκου.

Και έχουμε φτάσει να επιβραβεύουμε τα λιγοστά πρόσωπα που κινούνται αντίθετα από το ρεύμα, που απλά πράττουν τα αυτονόητα.

Μάλιστα, ένα μεγάλο μέρος των πολιτών πολεμάει αυτά τα πρόσωπα, κυρίως γιατί φοβούνται. Γιατί αν αυτός που πολεμάς έχει δίκιο, τότε αυτό σημαίνει ότι εσύ τα έκανες όλα λάθος και πως έδινες ψήφο εμπιστοσύνης επί σειρά ετών σε ένα μάτσο μαφιόζων και τρομοκρατών.

Αν ποτέ ο ελληνικός λαός κάνει την αυτοκριτική του, θα πεθάνει την ίδια μέρα από ντροπή ή κατάθλιψη. Αλλά κάποτε οφείλει να την κάνει. Έστω για τα παιδιά του, ρε γαμώτο.

Εκτός αν πιστεύουν στην παρθενογένεση και πως ο Βενιζέλος μόνος του φύτρωσε στη Βουλή ή πως τον Γιωργάκη και τον Αντωνάκη τους ψήφισαν οι τζιχαντιστές.

Οι δυο τελευταίες μου προτάσεις είναι μια σύνοψη και ταύτιση με όσα έγραψες σύντροφε σε δυο κείμενα, το ένα για τους “αριστερούς” ψαριανούς που πολεμούν την κυβέρνηση και το άλλο νομίζω ήταν ένα από τα χθεσινά, περισσότερο τα αναφέρω μήπως θέλει κάποιος να τα δει ή να τα ξαναδεί.

Αν δεν αλλάξουν οι προτεραιότητες των πολιτών και αν δεν αποφασίσουν να αποδώσουν δικαιοσύνη, κάνοντας παράλληλα την αυτοκριτική τους, λίγα πράγματα θα αλλάξουν και η χώρα θα συνεχίσει την μοιραία τροχιά της προς τα κάτω.

Εκτός αν συνεχίσετε να τρέφετε αυταπάτες, πως η χώρα θα πάει μπροστά με όλα τα τσογλάνια στις θέσεις τους και χωρίς να έχει οδηγηθεί κανείς στη δικαιοσύνη.

Γι’ αυτό, δεν απορώ καθόλου που η χώρα σε όλους τους κοινωνικοοικονομικούς δείκτες βρίσκεται ανάμεσα στις αφρικανικές χώρες και όχι ανάμεσα στις ευρωπαϊκές. Βέβαια οι δείκτες αυτοί δεν λένε τίποτα για μια χώρα, μπορείς να είσαι φτωχός και ανασφάλιστος ακόμα και στην ισχυρότερη οικονομία του πλανήτη, τις ΗΠΑ, οπότε οι δείκτες είναι για τα μπάζα.

Βλέπεις και το Λουξεμβούργο, με το μεγαλύτερο χρέος στην παγκόσμια ιστορία, να βρίσκεται στην πεντάδα και δεν απαιτεί πολύ μυαλό να συμπεράνεις πως κάτι δεν πάει καλά όταν το Λουξεμβούργο θεωρείται περισσότερο αξιόπιστο από την Ιταλία.

Μάλλον έχει να κάνει με το γεγονός πως όλοι οι πιστωτικοί οίκοι και οι τράπεζες κατοικοεδρεύουν εκεί. Αλλά αυτό είναι μια άλλη κουβέντα.

Βλέπω τώρα τα σχόλια συμπολιτών μας στο ίντερνετ για τη νέα …ζαβολιά της Κωνσταντοπούλου και, πάνω που πάνε να ανάψουν τα λαμπάκια μου, σκέφτομαι πως όλοι αυτοί θα απασχολήσουν τους μεταγενέστερους όσο μας απασχολούν εμάς σήμερα οι νεάντερνταλ.

Σχεδόν καθόλου. Μόνο ως υπενθύμιση του πόσο πρωτόγονος ήταν κάποτε ο άνθρωπος.

Να μας θυμάστε με κάποια επιείκεια.

Με εκτίμηση

Άρης

(Αγαπητέ Άρη, ο Γιάνης Βαρουφάκης και η Ζωή Κωνσταντοπούλου είναι τα δυο πρόσωπα της κυβέρνησης που έχουν στοχοποιηθεί. Η προσπάθεια γελοιοποίησής τους βγάζει μάτι. Κι επειδή βγάζει μάτι, Βαρουφάκης και Κωνσταντοπούλου γίνονται όλο και πιο δημοφιλείς. Ε, δεν θέλει και πολύ μυαλό. Βλέπεις ποιοι έχουν στοχοποιήσει την Κωνσταντοπούλου και τον Βαρουφάκη, και καταλαβαίνεις πώς πρέπει να τους εκτιμάς αυτούς τους δυο. Τους ενοχλούν δε όλα πάνω στον Βαρουφάκη και την Κωνσταντοπούλου. Τι φοράνε, πώς κάθονται, πώς γελάνε, πώς αναπνέουν. Άρη, οι Έλληνες πολίτες πρέπει να πάρουν θέση. Κι επειδή αυτό δεν γίνεται ούτε στα καφενεία, ούτε στους χώρους εργασίας -όσων έχουν δουλειά-, ούτε στις πλατείες, να πάμε σε κάλπες. Και εκλογές, και δημοψήφισμα. Φτάνει πια με τους αθώους κι ανήξερους πολίτες που τους εξαπατούσαν επί 40 χρόνια η Νέα Δημοκρατία και το ΠΑΣΟΚ. Να αναλάβουμε τις ευθύνες μας.Αλλιώς, τίποτα δεν θα μείνει στην ιστορία από αυτά τα χρόνια και κανέναν δεν θα απασχολήσουμε στο μέλλον. Ίσως να αναφέρουν οι ιστορικοί πόσο ραγιάδες ήμασταν. Να είσαι καλά, Άρη. Και γράφε, γράφε.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.