ΟΧΙ άλλη διαπραγμάτευση – Μόνο αδιαπραγμάτευτα ΟΧΙ
Φίλε πιτσιρίκο,
όλοι μιλούν για τον έλεγχο κεφαλαίων και κανείς για τον έλεγχο της σκέψης.
Γιατί όσο δεδομένη είναι η προβληματική λειτουργία μιας νομισματικής ένωσης που έχει επιβάλλει δυο φορές capital control μέσα σε δυο χρόνια, άλλο τόσο δεδομένη είναι και η προβληματική λειτουργία μιας κοινωνίας που βρίσκεται σε καθεστώς mind control τα τελευταία 25 χρόνια.
25 χρόνια με κάθε δωμάτιο και τηλεόραση είναι αυτά.
Και είναι πραγματικά γελοίο να βλέπεις να σκούζουν για τις κλειστές τράπεζες όλοι αυτοί που έχουν αποδεχθεί ότι χρωστούν 300 δισ.
Δεν μπορείς να έχεις την απαίτηση κοινωνικών παροχών, υψηλού μισθού και αξιοπρεπούς σύνταξης όταν χρωστάς τόσα λεφτά μας έλεγαν.
Ε λοιπόν, ούτε τράπεζες που λειτουργούν και εύρυθμη λειτουργία της αγοράς μπορείς να έχεις όταν χρωστάς.
Γκέγκε μανταμ-σουσούδες μου, που καταπίνατε τις προσβολές και τις ταπεινώσεις σαν στραγάλια όταν ήταν να κόψουν τους μισθούς και τις συντάξεις της εργατιάς;
Και όχι δε μπορώ να δείξω αλληλεγγύη στον “επιχειρηματικό κόσμο της χώρας που αγωνιά και στενάζει”, όταν αυτός σύσσωμος έκανε τα πάντα για να επιτείνει τις αγωνίες και τους στεναγμούς μου εδώ και πέντε χρόνια.
Δε νιώθω δε καμιά συμπάθεια και κατανόηση για τους τηλεχαχόλους που στήνονται στα ΑΤΜ, τα βενζινάδικα και τα σούπερ μάρκετ, για να καταφέρουν να ζήσουν μια εβδομάδα περισσότερο από τους υπόλοιπους.
Ούτε και λυπάμαι όσους ξέρω ότι μέσα από τα δόντια βρίζουν την τύχη τους που δεν βρίσκεται γι’ αυτούς ένας συνταγματάρχης με στολή ή ένας τεχνοκράτης με κοστούμι, που θα έρθει σαν από μηχανής θεός για να τους σώσει από την ελεύθερη έκφραση της βούλησης των συμπολιτών τους.
Είμαι βαθιά διχαστικός πιτσιρίκο, και θα παραμείνω όσο κάποιοι επιμένουν να βαφτίζουν τη διχογνωμία διχασμό.
Γιατί ξέρω από πού προέρχομαι και πού θέλω να πάω, και κανείς δε μπορεί να με πάρει από το χέρι και να μου αλλάξει δολίως την κατεύθυνση.
Και που ξέρεις, μπορεί και να βγει κάτι με το διχασμό.
Με τις αγάπες, τα λουλούδια, την απλοποίηση και τη στρογγυλοποίηση τα είδαμε τα χαΐρια μας.
‘Μα στην αρματοθήκη μου πίσω απ’ το ρεζιλίκι μου
έχω ένα όχι να το ζώσω φισεκλίκι μου’
όπως θα έλεγε και ο Μιχάλης Μυτακίδης, που σαν όλους τους ποιητές, μας τα έχει ήδη πει όλα.
Δεν υπάρχει ελευθερία που υπαγορεύεται.
Ούτε και ευημερία με δανεικά.
Ποτέ η αξιοπρέπεια και η περηφάνια δεν μετρήθηκαν σε ευρώ, ρούβλια ή δραχμές.
Όπως ποτέ, αυτές οι δυο δεν καθορίστηκαν από πράξεις τρίτων, παρά μόνο από την προσωπική στάση του καθενός.
Και γι’ αυτό ακριβώς είναι αδιαπραγμάτευτες, όσο αδιαπραγμάτευτο θα είναι και το ΟΧΙ τη στιγμή της δικής μου προσωπικής μου στάσης στο δημοψήφισμα της Κυριακής.
Ολιγαρκής
(Αγαπητέ φίλε, ξαφνικά είμαστε εμείς που πρέπει να αποφασίσουμε. Πόσο υγιές. Μακάρι να γινόταν εδώ και δεκαετίες. Αλλά ξεκινάει τώρα. Και πρέπει να είμαστε πολύ χαρούμενοι. Εγώ είμαι. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.