Χτύπα κι άλλο, θα το αντέξουμε!

Καλησπέρα Πιτσιρίκο,
Τελευταία όπως βλέπεις σου γράφω πιο συχνά, αν και σε διαβάζω χρόνια, γιατί μου αρέσεις!

Να σου εξηγήσω γιατί μου αρέσεις, αν και σ’ εχω ξαναευχαριστήσει που υπάρχεις, αλλά δεν είναι κακό να φιλοφρονείς ξανά και ξανά κάποιον αν τον πας πολύ!

Να σου πω πως νιώθω πως είσαι ένας σύγχρονος, πολιτικά αχρωμάτιστος, πατριώτης και σε εκτιμώ για αυτό, γιατί σαν και εσένα βρίσκεις 1 στους 100.000 Έλληνες.

Με ξαφνιάζεις ευχάριστα όταν κρίνεις αντικειμενικά την κάθε κυβέρνηση, όταν έχεις το θάρρος να καλείς τους Έλληνες να βγουν από τη βολή του γλυκού θανάτου της απραξίας και όταν ζητάς ακούραστα σε κάθε σου κείμενο τιμωρία των υπευθύνων και δικαιοσύνη.

Ο μεστός σου λόγος στα άρθρα σου δεν άφησε ασχολίαστο εδώ και τόσους μήνες το ΣΥΡΙΖΑ. Για το πώς το θετικό της ανανέωσης των πολιτικών προσώπων στις εκλογές του Ιανουαρίου και της ελπίδας για μια πιο “έντιμη” συμφωνία με τους “εταίρους” κατάντησε να είναι άλλη μια ξεπουλημένη κρατικοδίαιτη κυβέρνηση λίγο πριν την απόλυτη προδοσία.

Μέσα σε αυτό το απόλυτο ξενέρωμα, διαβάζω μια φράση σου σε μια απάντησή σου: “Εδώ στην Ελλάδα έχουν μείνει οι Συνταξιούχοι, οι Δημόσιοι Υπάλληλοι και τα Κομματόσκυλα”.

Μου διαπέρασαν τη καρδιά τα παραπάνω λόγια με την αιχμή της αλήθειας που είχαν και ξαφνικά συνειδητοποίησα τη μοναξιά μου, γι’ αυτό αποφάσισα να σου συστηθώ.

Είμαι 28 χρονών και από τα 25 μου επιχειρώ με τους συνεργάτες μου στο ηλεκτρονικό εμπόριο. Βρίσκουμε χονδρεμπόρους και πουλάμε λιανική μέσω internet απευθυνόμενοι σε όλη την Ελλάδα. Άλλος ασχολείται με τα προϊόντα, άλλος με το site, άλλος με τη συσκευασία, άλλος με την υποδοχή τον παραγγελιών.

Δεν έχουμε κανένα παράπονο, η δουλειά μας αυξάνεται χρόνο με το χρόνο. Έχοντας αποκτήσει κάποια ευχέρεια, θα επιχειρήσουμε, εκτός από την Ελλάδα, να φτιάξουμε μια εταιρεία στην Αγγλία και να έχουμε εκεί μια αποθήκη και επωφελούμενοι από τα φτηνά μεταφορικά της χώρας αυτής, να στέλνουμε τα εμπορεύματά μας σε όλο τον κόσμο από ένα eshop που ετοιμάζουμε στα αγγλικά.

Εμείς φυσικά θα παραμείνουμε στην Ελλάδα και θα συνεννοούμαστε από εδώ με την εταιρεία logistics και τους προμηθευτές μας, χωρίς φυσικά να μπορούμε να αποφύγουμε τα συχνά μας ταξίδια εκεί.

Εκτός από την ομάδα μου και το καλό κλίμα που υπάρχει σε αυτή, θέλω να σου μιλήσω και για το περιβάλλον μου.

Κατ’ αρχάς, για τις κολλητές μου που τις ξέρω από 15 χρονών και, όπως το παραδέχονται και οι ίδιες, είναι τα κλασσικά κοριτσάκια του μπαμπά.

Η κρίση στην Ελλάδα τις αγρίεψε να ξέρεις και έτσι από εκεί ήταν με τα πτυχία, τα μεταπτυχιακά τους και τις δουλειές τους ως υπάλληλοι με 500, το πολύ 700 ευρώ, τώρα μετά από πολλές συζητήσεις μου μαζί τους για ιδέες, ευκαιρίες και επιχειρηματικότητα -ω, ναι πια οι σημερινές γυναίκες συζητάνε και αυτά εκτός από τα ξεκατινιάσματα που νομίζουν όλοι ότι κάνουν-, η κάθε μια τους έχει ή ετοιμάζει τη δική της δουλειά.

Πιο συγκεκριμένα:

– Η μια είναι εδώ και 1,5 χρόνο blogger σε δικό της site στα ελληνικά με αυξανόμενο αναγνωστικό κοινό και θα προσθέσει μέσα στο blog της και ηλεκτρονικό κατάστημα και αυτό είναι κάτι που διαβλέπει πως θα πάει καλά και θα παραιτηθεί από τη δουλειά της σύντομα.

– Η άλλη είναι Youtuber, δηλαδή έχει εκπομπή δική της στο Youtube στα αγγλικά και είναι ήδη ανεξάρτητη οικονομικά και σκίζει!

– Η άλλη ετοιμάζει ένα site για εναλλακτικό τουρισμό στην Ελλάδα. Το site θα είναι στα ΑΓΓΛΙΚΑ! Είναι ενθουσιασμένη γιατί δουλεύει σαν το σκυλί για ψίχουλα, ενώ παράλληλα εργάζεται μέρα νύχτα για το site της. Έχουμε να τη δούμε 2 μήνες γιατί δουλεύει πάρα πολύ, αλλά το σεβόμαστε και χαιρόμαστε για εκείνη όταν μας στέλνει δείγματα του site της.

– Της άλλης της πιάνουνε τα χέρια και μετά από 10 χρόνια (!) ερασιτεχνικής της ενασχόλησης με διάφορα αντικείμενα που φτιάχνει σαν χειροτεχνία, εδώ και ένα χρόνο έχει βρει μια “χειροτεχνική κατασκευή” της που έχει γίνει ανάρπαστη σε τουριστικά μαγαζιά με ποιοτικά-χειροποίητα τουριστικά είδη ανά την Ελλάδα, ενώ συχνά συνεργάζεται με εταιρείες για εταιρικά δώρα. Έχει δική της εταιρεία εδώ και 6 μήνες, και έφυγε από τη προηγούμενη δουλειά της που της έδιναν 500 ευρώ και της φερόντουσαν πάρα πολύ άσχημα.

Επίσης, θα σου πω και για 3 φίλους από τη Σχολή μου, αν δεν σε έχω κουράσει ακόμη:

– Η μια από αυτούς δούλευε στη KPMG 9 το πρωί με 9 το βράδυ από το 2009! Δηλαδή ήταν ένας σύγχρονος δούλος, αλλά τουλάχιστον αυτή δεν κακοπληρωνόταν. Μη στα πολυλογώ, μετά από πολλές συζητήσεις μας έπεισε τον αρραβωνιαστικό της, που ήταν αστυνομικός φρουρός στο Μέγαρο Μαξίμου, να παραιτηθεί και αυτή και αυτός και να πάνε στην Ελασσόνα που είχαν κάποια κτήματα και να ασχοληθούν με τη παραγωγή τσίπουρου. Να γίνουν επαγγελματίες αγρότες δηλαδή και να ξεκινήσουν την οικογένειά τους εκεί. Έχουν φύγει εδώ και 9 μήνες, έχουν αρχίσει να συσκευάζουν το τσίπουρό τους και θα πάω στο γάμο τους τον επόμενο Μάιο.

– Στον άλλο φίλο μου οι γονείς του τον είχαν πρήξει να μπει στο Δημόσιο. Είχαν φιλήσει κατουρημένες ποδιές για μια θεσούλα σε ένα υπουργείο. Αφού του μίλησα πολλές φορές για το ότι θα προστεθεί στο αντιπαραγωγικό δυναμικό της χώρας αν τους ακούσει, τον ρώτησα τι του αρέσει να κάνει. Μου απάντησε: να ταξιδεύω! Και τώρα είναι εδώ και 2 χρόνια travel blogger στα ΑΓΓΛΙΚΑ και ταξιδεύει σε όλο το κόσμο γράφοντας τις εμπειρίες του. Οι γονείς του ακόμη φιλάνε κατουρημένες ποδιές.

– Σε έναν ακόμη φίλο μου που ήταν οργανωμένος στη νεολαία του ΚΚΕ από 19 χρονών και μας πουλούσε το ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗ μιλώντας μας για κομμουνισμό λίγο πριν μπει ο καθηγητής στη Σχολή, τον έπεισα πως δεν συμφέρει να πηγαίνει με τον κάθε γνωστό του για καφέ για να του εξηγεί τον Μαρξ. Ας ανοίξει κάτι δικό του να τους μαζεύει εκεί. Σήμερα έχει με τη κοπέλα του ένα πολύ underground και cool καφέ στη Νέα Φιλαδέλφεια, όπου μαζεύει πολύ νεολαίο κόσμο από τις γύρω περιοχές. Ακόμη μας μιλά για τη πάλη των τάξεων, αλλά τουλάχιστον τώρα το κάνει εντός έδρας στο πολύ όμορφο -και κερδοφόρο- καφέ του!

Τέλος, να σου πω για το θείο μου, που βγήκε νωρίς στη σύνταξη από τα βαρέα ένσημα που είχε ως μαραγκός. Έπαθε πατατράκ γιατί είχε μάθει να εργάζεται σκληρά και όταν βγήκε στη σύνταξη, η απραξία του φάνηκε σαν αρρώστια. Του είπα πως ο κόσμος “διψά” για έπιπλα από παλέτες και του έδειξα φωτογραφίες τέτοιων επίπλων στο internet.

Χαμογέλασε. Εδώ και λίγους μήνες συνεργάζεται με έναν φίλο του μαραγκό και πουλάει μέσα από αυτόν τέτοια έπιπλα από παλέτες που φτιάχνει ο ίδιος και έχουν γίνει ανάρπαστα. Αλλά δεν θέλει να ανοιχτεί με αυτά, γιατί η εργασία του είναι “μαύρη” και φοβάται μη χάσει τη σύνταξή του.

Αυτό που θέλω να πω είναι πως στο δικό μου μικρόκοσμο ΥΠΑΡΧΟΥΝ “κομματόσκυλα, συνταξιούχοι και wannabe δημόσιοι υπάλληλοι”, όπως λες, που ακολούθησαν όμως το δημιουργικό δρόμο του να κάνουν κάτι μόνοι του ή/ και να κάνουν αυτό που τους αρέσει.

Ίσως να με φαντάζεσαι ως άνθρωπο που έχω πολύ ωραία πειθώ και “ψήνω” όλους αυτούς να τολμήσουν. Όμως είμαι μια απλή κοπέλα. Επίσης, έχω αρκετούς φίλους και γνωστούς που μου έχει “μαλλιάσει” η γλώσσα να τους λέω τη διαίσθησή μου για το ποιος είναι ο πιο παραγωγικός δρόμος για αυτούς, όμως με γράφουν στα παλιά τους στα παπούτσια, συνεχίζοντας τον κυκεώνα του αρνητισμού και της επαγγελματικής εξαθλίωσής τους.

Στενοχωριέμαι για αυτούς, αλλά μεγαλώνοντας σιγά σιγά τους καταλαβαίνω που δειλιάζουν, ενώ πιο παλιά θύμωνα.

Και κάπου εδώ κολλά η απογοήτευσή μου από το ΣΥΡΙΖΑ, που αν και δεν τον ψήφισα, όταν βγήκε χάρηκα, ειδικά που “έφυγαν από τη μέσα” ΝΔ & ΠΑΣΟΚ!

Χάρηκα ώσπου να καταλάβω πως σκοπός του είναι να “βολέψει” στο δημόσιο, όσο περισσότερους “δικούς του” γίνεται, και έτσι να αναζωπυρώσει τη δίψα των γονιών του φίλου μου να βρουν και γι’ αυτόν μια θέση στο Δημόσιο και να είναι κοντά τους ο κανακάρης τους και να μη γυρίζει τον κόσμο.

Που το μόνο που έχει καταφέρει ως τώρα είναι να δημιουργήσει κλίμα αβεβαιότητας και οι υπόλοιποι φίλοι μου που δεν έχουν τολμήσει ακόμη να ξεκινήσουν, έστω και παράλληλα, κάτι δικό τους, να τρέμουν από ανασφάλεια που τόλμησαν και ΣΚΕΦΤΗΚΑΝ να παρατήσουν τη δουλειά των 500 ευρώ τους.

Που οι φίλοι μου στην Ελασσόνα, ακόμη δεν ξεκίνησαν, αρχίζουν και καταλαβαίνουν τι σημαίνει η “πρώτη φορά αριστερά” και ανησυχούν για τη παραγωγή του τσίπουρού τους.

Που ο θείος μου αντί να δημιουργεί όσα έπιπλα από παλέτες μπορεί, αγωνιά για τη σύνταξή του. Πάει περίπατο η όρεξή του να φτιάχνει.

Που ο ΚΚΕ φίλος μου έχει πωρωθεί να αποδείξει σε όλους πως ο ΣΥΡΙΖΑ είναι μούφα αριστερός -που είναι- και παρατάει το καφέ του στη κοπέλα του – πως να τα καταφέρει και αυτή μόνη της – και αυτός τρέχει σε συγκεντρώσεις του ΚΚΕ γιατί είναι “κρίσιμη στιγμή για την αριστερά”, όπως του λένε.

Και που θέλει ο ΣΥΡΙΖΑ να αυξήσει τη φορολογία στις επιχειρήσεις. ΝΑ ΑΥΞΗΣΕΙ ΤΗ ΦΟΡΟΛΟΓΙΑ ΣΤΙΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ!

(Σιωπή για λίγο…)

Δηλαδή, θέλει να αποθαρρύνει τη μοναδική ελπίδα απασχόλησης και παραγωγής πλούτου για πάρα πολύ κόσμο. Βασικά δεν βρίσκω άλλα λόγια να εκφράσω την αποστροφή μου για τη κατακεραύνωση της επιχειρηματικότητας από όλες τις ελληνικές κυβερνήσεις αυτού του τόπου, λες και είναι κάποια διαστροφή να είσαι αυτοαπασχολούμενος.

Αλλά τι νοιάζει τους πολιτικούς, αυτοί θέλουν να βολέψουν του πελάτες-ψηφοφόρους τους στο Δημόσιο και να “φάνε” αλόγιστα από τα κρατικά ταμεία και τις μίζες για μια ή περισσότερες 4ετίες.

Ίδιος με όλους αυτούς φαίνεται να είναι και ο ΣΥΡΙΖΑ! Ι-Δ-Ι-Ο-Σ! Μπουρδολόγος και καταστροφικός για τον τόπο!

Ευτυχώς, που υπάρχει το Internet και θα βρίσκω πάντα και καμιά ωραία ιδέα να προτείνω στον εαυτό μου και στους φίλους μου.

Ενάντια σε όλους τους καιρούς.

Τα φιλιά μου,

Μ.

(Αγαπητή φίλη, εύγε! Να πείσετε και άλλους ανθρώπους να βρουν τον διαφορετικό δρόμο για την επιβίωση. Δυστυχώς, οι μόνοι που μετράνε για τα κόμματα στην Ελλάδα είναι οι δημόσιοι υπάλληλοι. Και οι ολιγάρχες. Οι υπόλοιποι δεν υπάρχουμε. Φυσικά και θα αντέξουμε. Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια αλλά είστε κάπως υπερβολική. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.