Exit from Europe, Entry to Greece
Γεια σου Πιτσιρίκο,
σ´ευχαριστώ που μέσω του διαδικτυακού σου τόπου μου δίνεις την ευκαιρία να γνωρίζω τη γνώμη και τον προβληματισμό κάποιων συνανθρώπων μας και να λαμβάνω χώρα στην ωραία σας κουβέντα.
Ως προς το φλέγον θέμα των ημερών “Μνημόνιο ή ΟΧΙ”, “GRexit or NOT”, θα ήθελα να σημειώσω τα εξής γενικά και ειδικά επί του θέματος. Τίποτα καινούριο, απλώς κάτι δικό μου:
Το προσωπικό μου εθελούσιο και αβίαστο “Exit from GR” το πραγματοποίησα πριν 12 χρόνια (ευχαρίστως να σου γράψω την προσωπική μου ιστορία κάποια άλλη στιγμή, εκ των υστέρων έχει πλάκα!).
Ως πολιτική σκηνή, η Ελλάδα, από τη δολοφονία του Καποδίστρια και μετά, είμαστε ένα σούργελο. Ολιγαρχία, διαφθορά, μίσος, ασυδοσία, ανοργανωσιά και απουσία αλληλεγγύης. Το 20% των οικονομικά και πολιτικά ισχυρών, προσηλυτίζουν το 40% των εύπιστων και εθελόδουλων για να καταδυναστεύουν το υπόλοιπο 40%.
Η Δημοκρατία ως πολιτικό σύστημα υπάρχει απλώς δεν εφαρμόζεται και μάλιστα με την σιωπηλή συγκατάβαση του “Δήμου”. Τα πολιτικά κόμματα εναλλάσσονται το ένα το άλλο για να εφαρμόσουν τη βούληση των ισχυρών, εκμεταλλευόμενοι τα κατευθυνόμενα ΜΜΕ και τη μεροληψία ή τη βραδυπορία της δικαιοσύνης.
Ενός “Δήμου” ναρκωμένου από τον καταναλωτισμό ή γονατισμένου υπό το βάρος και τον φόβο των οικονομικών χρεών.
Όσα λάθη και να έχει κάνει ένας λαός (βλ. ελληνικός), η κοινωνική και ανθρωπιστική του εξαθλίωση δεν είναι άμεμπτη. Οι διεθνείς κανόνες (και όχι νόμοι) έχουν ρυθμιστικό και όχι κατοχικό χαρακτήρα.
Αν κάποτε είπαμε ΟΧΙ σε άγριους με όπλα, θα φοβηθούμε τώρα νταβανζίδες με χρήμα;
Όταν σαν δημοκρατική κοινωνία σου κάνουν δώρο ένα δημοψήφισμα, λες ευχαριστώ και δεν κοιτάς αν ήρθε από δεξιά ή αριστερά.
Βέβαια, ως Έλληνες, είμαστε αμάθητοι στο να παίρνουμε υπεύθυνες και δεσμευτικές αποφάσεις.
Ο ραγιαδισμός μας βολεύει και ο σταρχιδισμός είναι άκοπος. Ακόμα κι αν είμαστε ευρωπαϊκά υπερήφανοι για τους αρχαίους μας προγόνους, οι αρχαίοι Έλληνες θα ντρέπονταν για μας και την σημερινή μας κατάντια.
Ένας πολιτικός σεισμός στους κόλπους της κοιμισμένες Ευρώπης θα είναι ένα δώρο όχι μόνο για τους Έλληνες αλλά και για όλους τους Συνευρωπαίους μας.
Η Ευρώπη πεθαίνει γιατί σκοτώνει όχι μόνο τα φτωχά και αδύναμα μέλη της αλλά και αυτά που οραματίζονται και έχουν νέες ιδέες. Ένας οργανισμός με στομάχι κι έντερα που διαρκώς χέζει και χοντραίνει, έχοντας χαλασμένη καρδιά, λοβοτομημένο εγκέφαλο και σκουριασμένα μηχανικά άκρα.
Σταματήστε να κοιτάτε τηλεόραση και να διαβάζετε εφημερίδες, για να ενημερώνεστε. Δεν ρωτάς έναν ιερέα αν υπάρχει Θεός!
Μπούχτισα να ακούω συμπατριώτες μας να λένε ότι δεν γνωρίζουν ακριβώς ποιο είναι το ΝΑΙ και το ΟΧΙ για το οποίο πρέπει να αποφασίσουν.
Πού ζουν τα τελευταία πέντε χρόνια;
Σχολείο πήγαν; Ξέρουν να διαβάζουν; Βγαίνουν απ´το σπίτι; Έχουν Internet;
Οι σκεπτόμενοι Ευρωπαίοι μας συμπαθούν περισσότερο από τους γείτονες μας στο χωριό και δεν έχουν σχέση με τις ηλιθιότητες των κυβερνήσεων των χωρών τους.
Αν σήμερα η Ελλάδα (που χωρίς να το έχει κερδίσει και είναι διαρκώς στο προσκήνιο) δείξει πυγμή και όραμα, θα έχει σε λίγους μήνες δεκάδες εκατομμύρια Ευρωπαίους να την στηρίζουν και όχι μόνο ηθικά.
Ένα GRexit θα αποτελέσει για τα επόμενα χρόνια την μεγαλύτερη διαφημιστική επιτυχία της σύγχρονης Ελλάδας.
Ποιο το μειονέκτημα του να δραπετεύσεις από την γριά, μουχλιασμένη Ευρωπαϊκή Ένωση;
Ας γεμίσουμε την Ευρώπη με διαφημιστικούς πίνακες: “Exit from Europe, Entry to Greece”.
Αφήστε τη μούχλα του καθωσπρεπισμού και του αυταρχισμού κι ελάτε στη χώρα του ηλίου, της θάλασσας και του έρωτα!
Μπορεί σαν λαός να μην είμαστε για προκοπή αλλά η χώρα μας είναι πανέμορφη κι αγαπησιάρα.
Όταν κάθε μόνιμος κάτοικος στην Ελλάδα θα αντιστοιχεί σε 100 τουρίστες, δεν θα έχουμε πια οικονομικά προβλήματα!
Ας μας διώξουν από το ευρώ και την ένωσή τους, αλλά είμαστε σοβαροί; Να μας διώξουν από την Ευρώπη; Να κάνουμε αίτηση τότε να να μας δεχτούν στην Ωκεανία, μια επίσης πανέμορφη ήπειρος. Οι περισσότεροι Έλληνες αυτή τη στιγμή φοβούνται αλλά δεν ξέρουν τι ακριβώς!
Δεν ξέρω αν για μένα προσωπικά ως Έλληνα εδώ στα εκτός Ελλάδος θα είναι καλύτερα, χειρότερα ή τα ίδια μετά το δημοψήφισμα.
Πιστεύω, πάντως, ότι ο ήλιος και το καλοκαίρι θα συνεχίσουν να υπάρχουν και μετά το ΝΑΙ και μετά το ΟΧΙ.
Η ζωή είναι μικρή για να τα δοκιμάσουμε όλα, αλλά αρκετή για να τολμήσουμε αυτό που μας λέει η καρδιά μας (ή το στομάχι μας, ανάλογα).
Και κλείνω με κάτι που θα αρέσει και σε αριστερούς και δεξιούς πατριώτες και απαντά στο δίλημμα της επόμενης εβδομάδας:
“Καλύτερα μιας ώρας ελεύθερη ζωή, παρά σαράντα χρόνια σκλαβιά και φυλακή”
Με τις πιο θερμές ευχές μου,
Με λένε Πάνο
Υ.Γ. 1 Συγγνώμη για την κατάχρηση του χώρου και του χρόνου σου Πιτσιρίκο, αλλά εδώ βρέχει και σήμερα δεν έχω δουλειά.
Υ.Γ. 2 Το φεστιβάλ στα Μάταλα τση Κρήτης την προηγούμενη εβδομάδα ήταν πολύ καλό.
(Αγαπητέ Πάνο, εδώ δεν έβρεξε σήμερα. Είναι πολύ όμορφο το δημοψήφισμα. Πολύ το χαίρομαι. Να μην έχουμε 100 τουρίστες για κάθε έναν Έλληνα, γιατί τότε τα νησιά μας θα είναι σαν αυτά τα ντοκιμαντέρ με τους πιγκουίνους που είναι τόσοι πολλοί πάνω στο νησάκι -και κολλητά ο ένας με τον άλλον- που, αν βήξει ένας, πέφτουν όλοι στην θάλασσα. Να έχουμε λιγότερους τουρίστες και πιο ποιοτικούς. Να είσαι καλά, Πάνο.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.