Αυτό το έργο θα το ξαναδούμε σε θερινό σινεμά
Γεια σου Πιτσιρίκο,
Κάποιοι από εμάς που σε παρακολουθούμε και συμμετέχουμε σε αυτό το online “Καφενείον η Ελλάς”, που το φτιάξαμε μαζί σου από ανάγκη και μπράβο σου που πήρες την πρωτοβουλία να δώσεις αυτή τη μορφή στο blog σου, έχουμε ψηφίσει σε δημοψήφισμα κι ας είμαστε σαραντάρηδες.
Και μιλώ για το δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία της Σκοτίας. Σου είχα στείλει τότε δυο γραμμές για να τονίσω ότι παρά το το ερώτημα (Θέλετε η χώρα να είναι ανεξάρτητη, ΝΑΙ / ΟΧΙ) δεν οδηγούσε σε ραγδαίες εξελίξεις από μόνο του.
Κανείς δεν προεξοφλούσε αν την επόμενη μέρα η χώρα θα είχε στερλίνα, ευρώ, ή αν θα αντάλλασσαν τις γυναίκες τους για φαγητό, ή εάν θα προέκυπτε μια ανεξάρτητη Δημοκρατία ή ένα ανεξάρτητο Βασίλειο.
Ε λοιπόν η απάντηση του λαού ήταν “Θέλω να ξέρω, και μόνο αν τα πράγματα μείνουν ως έχουν θα ξέρω”.
Και μετά κατάλαβαν ότι λιτότητα σημαίνει αβεβαιότητα, το μετάνιωσαν πικρά και μετά έδωσαν μια θεαματική κλωτσιά σε όσους τους υποσχέθηκαν “ασφάλεια”.
Η ανεξαρτησία δεν ήρθε αλλά η κοινωνία ΑΛΛΑΖΕΙ. Ο κόσμος μιλά για πολιτική, πιο συχνά, πιο ανοιχτά, και όχι για τον καιρό (παρόλο που είναι όντως πολύ σοβαρό θέμα ότι ακόμα τα βράδια και μερικά μεσημέρια κάνει ψοφόκρυο, και δεν κάνω πλάκα).
Το δημοψήφισμα είναι εξάσκηση, άσκηση, είναι “το τερπνόν μετά του ωφελίμου” .
Είναι σαν εκείνες τις καλές ταινίες που τις βλέπεις το χειμώνα στην αίθουσα και μετά πας και τις ξαναβλέπεις στο θερινό, για να τις κατανοήσεις.
Και ποιος ξερει πόσες φορές θα χρειαστεί να τις ξαναδείς, να τις συζητήσεις, να σκεφτείς τι θα έκανε ο τάδε ήρωας αν ήταν ελεύθερος να κάνει ότι του έλεγε η καρδιά του.
Αλλιώς: Το πρόγραμμα Θεσσαλονίκης το ψηφίσαμε αλλά δεν καταλάβαμε τι σημαίνει για αυτό θέλουμε και ένα δημοψήφισμα, για να επικυρώσουμε τουλάχιστον μερικά bullet points και μετά βλέπουμε’
Όντως το ‘ΟΧΙ’ στο ελληνικό δημοψήφισμα δεν υποδηλώνει διάθεση για αλλαγή από μόνο του.
Ο Τσίπρας είπε εχθές ότι η 47σέλιδη πρόταση είναι στο τραπέζι (Αλήθεια, μα γιατί; Δεν απευθύνει αυτή τη δήλωση στο λαό του ΟΧΙ προφανώς, αλλά προσπαθεί να καθησυχάσει τους ΝΑΙ).
Ας ψηφίσουμε ΟΧΙ επειδή είναι πρωτίστως ένα ΝΑΙ στις αρχές της Δημοκρατίας και της αυτοδιάθεσης, αλλά αν αυτό μεταφραστεί σε 47σελιδες ΝΑΙ σε λιτότητα μετά χρεοκρατίας, τότε ….ε, τότε τα ξαναλέμε (εγώ περιμένω δραματικές εξελίξεις αν ο Συριζα αντί να κυβερνά, συνεχίσει να ‘διαπραγματεύεται’).
Best wishes from Scotland
Ιωάννα
ΥΓ1: Δεν είναι κακό που μια φωνή μέσα στο κοινοβούλιο λέει ότι έπρεπε να τεθεί άλλο ερώτημα (μιλώ για το ΚΚΕ). Αν το σκεφτούμε ψύχραιμα, και χωρίς την εικόνα ενός μαινόμενου Κομματικού Γραφειοκράτη να μας απωθεί, το ερώτημα στο Δημοψήφισμα θα έπρεπε να είναι όντως πιο ξεκάθαρο ‘Θέλετε η ΕΕ να ορίζει την Οικονομία μιας χώρας, ΝΑΙ /ΟΧΙ’ για να αρχίσει η συζήτηση για την Ευρώπη σπίτι των λαών και των διαφορετικών οικονομιών και πολιτισμών τους. Ποιον πείθει η ΕΕ πια και ως τι; Αλλά…..άμα η αριστερά μου δε μιλά με την ‘πιο άριστερά’ μου και τούμπαλιν (γιατί και οι δυο εμπλεκόμενοι φταίνε σε αυτό), πως θα το διαλύσουμε το ρημάδι το οικοδόμημα της ΕΈ; Πως θα σκεφτούμε, από τι ιδέες και πρακτικές θα εμπνευστούμε;
ΥΓ2: Μα επιτέλους πότε θα μας θεωρήσει πολίτες της ΕΕ η Ελλάδα εμάς τους Ελληνες που όντως ‘Μένουμε Ευρώπη’; Πότε θα πάρουμε και εμείς μέρος στις αποφάσεις;
(Αγαπητή φίλη, είμαι πολύ ψύχραιμος για το δημοψήφισμα -αν και υπάρχει μια γενική υστερία- επειδή ξέρω πως τίποτα δεν τελειώνει την Κυριακή. Οι εξελίξεις στην Ελλάδα και την Ευρωπαϊκή Ένωση θα είναι καταιγιστικές. Οπότε, αποφεύγω τις πολλές αναλύσεις. Είναι χάσιμο χρόνου. Έρχονται συναρπαστικές ημέρες. Και είμαι ενθουσιασμένος που θα τις ζήσω. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.