Γιατί έφυγα από την Ελλάδα

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Όταν ήμουν προπτυχιακός φοιτητής στο πανεπιστήμιο καμιά δεκαριά-δεκαπέντε χρόνια νωρίτερα, οι ΚΝίτες υποστηρίζανε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ -τότε Συνασπισμός- είναι δεκανίκι του συστήματος, ότι δουλειά του είναι να αποπροσανατολίζει την εργατική τάξη από τους πραγματικούς εχθρούς της, ότι θα αντικαταστήσει το ΠΑΣΟΚ όταν έρθει η ώρα κι άλλα τέτοια ωραία.

Γιάξε (=κοίτα) τώρα να δεις που δικαιώνονται οι μαλάκες με τη χρόνια πολιτική αρτηριοσκλήρωση.

Τότε δεν καταλάβαινα από πού τους προέκυπταν αυτά τα συμπεράσματα.

Όταν όμως βγήκε η «πρώτη φορά αριστερά» κυβέρνηση άρχισα να ενδιαφέρομαι, τα… ψΥΡΙσΑ και σου τα ‘στειλα και μετά πήγα και στο σεμινάριο το επόμενο πρωί για να προκόψω όπως με ορμήνεψες, παρόλο που ήταν άσχετο με το αντικείμενό μου και συνεπώς βαρετό.

Έτσι, κατάλαβα ότι τα έλεγαν αυτά επειδή ήξεραν ότι οι ΣΥΡΙΖαίοι ξεπετάχτηκαν από τα σπλάχνα του ΚΚΕ ως μια ομάδα καρεκλοκένταυρων που διαφωνούσαν με τους καρεκλοκένταυρους της Κεντρικής Επιτροπης (ΚΕ) του ΚΚΕ.

Ο κυρίαρχος λαός, όμως, που τα γνωρίζει όλα αυτά, δεν βλέπει τίποτα.

Δεν είχε δει κανείς ότι όλο το 2014 ο Αλέξης γύρναγε εδώ κι εκεί κι έκανε επαφές με ξένους εκπρόσωπους του νεοφιλελευθερισμού -ηγέτες τους λένε, δεν ξέρω γιατί- και Έλληνες και ξένους καπιτάλες. Του ήταν δύσκολο να πάει να μιλήσει με κάνα σωματείο και να πάρει γραμμή από το κόσμο.

Καμία καχυποψία γι αυτά. Μέχρι τη προηγούμενη εβδομάδα, «αβάντι πόπολο», κι όλοι τρέχανε γυμνοί στα λιβάδια και φωνάζανε επανάσταση.

Τελικά, είμαστε μεγάλα χάπατα.

Και φτάσαμε σήμερα στο ξεβράκωμα. Μετά από πέντε μήνες σόου και τρομπάρισμα και αφού δεν βγήκε το ΝΑΙ στο κάλπικο δημοψήφισμα για να σερβιριστεί το νέο μνημόνιο με λαϊκή αποδοχή, τραβάει ο ξΥΡΙΖΑ ένα αυτοκρατορικό χέσιμο στη λαϊκή ετυμηγορία, κατεβάζει τα παντελόνια, σκύβει και τον τρώει στα όρθια.

Μην κοροϊδευόμαστε και μεταξύ μας, το ερώτημα «συμφωνείτε με τις προτάσεις της τρόικας» είναι ανούσιο. Όταν μάλιστα γίνεται και με μηδενικά περιθώρια διαλόγου είναι ύποπτο και επικίνδυνο. Αποφάσισε λαέ με το πιστόλι στο κρόταφο και χωρίς να ξέρεις τι ακριβώς αποφασίζεις. Για τον πούτσο δημοκρατία από μια για τον πούτσο αριστερά.

Κι αριστερή πλατφόρμα κύριε; Δυο «όχι» το Σάββατο. Τα «παρών» δεν τα μετράω διότι παρών = δεν παίρνω θέση για να σώσω το τομάρι μου. Αυτό ήταν όλο; Εεεε μπρρρρ, εσείς εκεί του ΠασοκοΣύριζα, είστε για το πούτσο!

Για ΝΔ-ΠΑΣΟΚ δεν θα σου μιλήσω καν. Όλοι αυτοί που τους ψηφίζανε τόσα χρόνια και τους ψηφίσανε και το 2012 καλά θα κάνουν να πάρουν τα λιγοστά ευρώ που τους έχουν απομείνει και να πάνε να αγοράσουνε σχοινί κρεμαστούν. Είναι κότες και ανάξιοι να αποκαλούν τους εαυτούς σας πατριώτες. Έφεραν το χρυσό αβγό στα πράγματα και ειλικρινά πιστεύω ότι τους αξίζουν αυτά που τους συμβαίνουν. Απολύτως, που έλεγε κι ο Μπένι!

Άλλοι δεν μας έχουν μείνει.
Ή μήπως κάνω λάθος;
Ώπα, για μισό λεπτό.
Υπάρχει και η αυτοαποκαλούμενη αληθινή και πραγματικά ριζοσπαστική αριστερά, το ΚΚΕ!

Ως φοιτητής έβλεπα τη ΚΝΕ να αναλαμβάνει δυναμικές δράσεις στους δρόμους αλλά και σε χώρους εργασίας, βασιζόμενη σε μέλη με τρομερή θέληση και πυγμή και εμπνεόμουν. Τους είδα όμως να ασκούν και βια φυσική (επιθέσεις των ΚΝΑΤ σε αναρχικούς, αλλά και σε ΔΑΠίτες) και ψυχολογική (απειλές στα μέλη της για να πειθαρχήσουν με τη γραμμή) και με έπιανε αναγούλα. Στο τέλος έμαθα για τις βρώμικες συμφωνίες-ξεπουλήματα μεταξύ ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ που ξέκαναν τους αγροτικούς συνεταιρισμούς στη Ζάκυνθο για μια θεσούλα κάνα-δυο ΚουΚουεδόπαιδων στη πυροσβεστική και ξέρασα (ναι ρε μπινέδες, ξέρουμε ποιοί είσαστε και τι έχετε κάνει).

Αλήθεια, πού είναι το ΚΚΕ σήμερα;

Τα τελευταία χρόνια το ΚΚΕ απουσιάζει από τη πολιτική ζωή της χώρας. Κρατάει αποστάσεις από τα γεγονότα και δεν θέλει να λερώσει τα χέρια του. Δεν τους ενδιέφερε να ριζοσπαστικοποιήσουν το κόσμο το 2010-2011, να γίνουν ισχυρός αντιπολιτευτικός παράγοντας και ανάχωμα στην «αντιλαϊκή λαίλαπα των μνημονίων».

Προφανώς βλέποντας τη μεγάλη παγκόσμια κρίση του καπιταλισμού που έρχεται με όχημα την επικείμενη κατάρρευση του ευρώ επιλέγουν την πολιτική τους επιβίωση αντί να πολεμήσουν για το μέλλον του ελληνικού λαού. Για τον πούτσο καβάλα με λίγα λόγια.

Τελικά, όλα τα κόμματα είναι άχρηστα. Ένα μάτσο πουλημένοι μαζί με κάμποσους ρουφιάνους είναι που έχουν κάνει σημαία τους τη ρεμούλα και που οργανώθηκαν για να βάζουν (μπήκαν μωρέ μπηκάααν) τα γίδια στο μαντρί.

Τα γίδια, όμως, δεν μπορούν να μάθουν ξένες γλώσσες. Μόνο μπεε φτάνουν να κάνουν. Οι αποικιοκράτες μας κοροϊδεύουν ανοιχτά κι οι «αριστεροί» τα δέχονται όλα σαν μαλάκες!

Αν είχανε λίγη αξιοπρέπεια πάνω τους, θα είχε καεί το σύμπαν στην Αθήνα από χθες, δέκα φορές χειρότερα από το Δεκέμβρη 2008. Και δεν θα ήταν μόνο οι πιτσιρικάδες έξω αλλά και οι μεσήλικες.

Αυτοί όμως δε θέλουν τσίπα, θέλουν Τσίπρα. Έχει δίκιο ο Σόιμπλε που λέει ότι ο ελληνικός λαός έχει ευθύνη γι αυτά που ψήφιζε τόσα χρόνια. Όπως έχεις πει κι εσύ, κάθε λαός έχει τους πολιτικούς που του αξίζουν.

Πάμε πάλι πίσω στα φοιτητικά χρόνια για να το τερματίσω.

Εμένα, φίλε Πιτσιρίκο, από μικρός μου αρέσανε τα μαθηματικά κι η φυσική και ήθελα να γίνω ερευνητής. Στο ελληνικό πανεπιστήμιο όμως πρέπει να δώσεις κώλο για να φας ψάρι. Έτσι είδα ΚΝιτες, ΔΑΠίτες, ΠΑΣΠίτες και άλλους -ίτες να παίζουν παιχνίδια με τις αποφάσεις του φοιτητικού συλλόγου κι αργότερα να κάνουν διδακτορικό στο εργαστήριο κάποιου, να βολεύονται στο αστεροσκοπείο, στο Δημόκριτο, να παίρνουν υποτροφίες με βύσμα κι πολλά άλλα τέτοια.

Μια μέρα σ’ ένα βενζινάδικο στη Ζάκυνθο έλεγα το πόνο μου σε κάποιον και τι λύση μου βρήκε λες; «Πήγαινε» μου λέει «στο δεσπότη και πες του για τη κατάσταση που έχεις βρεθεί κι αυτός θα σε βοηθήσει. Αλλά πρώτα να πας να κουρευτείς (είχα μακριά μαλλιά) να φτιάξει λίγο η εμφάνισή σου κι άμα μπεις στο κύκλο του δεσπότη αυτός θα σε προσέξει.» Αυτά με συμβούλεψε σαράντα χρονών άνθρωπος. Τό ‘πιασες;

Τέλος πάντων, επειδή δεν έπαιζε φράγκο στη τσέπη κι η παρθενιά μου μου άρεσε έδωσα εξετάσεις, τσίμπησα υποτροφία και την έκανα για έξω.

Βρέθηκα στη Βρετανία. Την πρώτη φορά που πήγα σε δημόσια υπηρεσία μου έφυγε η μαγκιά. Έσκασα με ραντεβού, με είδαν στην ώρα μου κι ο υπάλληλος ήταν φιλικός και ευδιάθετος! Στο πανεπιστήμιο τα ίδια! Στο σουπερμάρκετ τα ίδια! Ο ταξιτζήδες τα ίδια! Την επομένη τα ίδια!

Εντάξει, έχει κι εδώ πολλά στραβά. Βαρύτερη γραφειοκρατία και πιο αιμοβόρο καπιταλισμό που έχει καταβροχθίσει εργατικά σωματεία και πολιτική συνείδηση, ενώ προσπαθεί να σου τ’ αρπάξει από παντού.

Άκου όμως κι αυτό το τελευταίο. Τέσσερα χρόνια μετά έχω και παιδί. Γεννήθηκε σε Βρετανικό έδαφος και έτσι αυτομάτως είναι και Βρετανός πολίτης με το διαβατήριό του και τα ίδια δικαιώματα με το μικρό Stephen.

Τ’ ακούσατε κεντροδεξιά φασιστάκια; Αυτό σημαίνει πολιτισμός! Κι εσείς «κύριοι» του ΣΥΡΙΖΑ είπατε κάτι, που ούτε αυτό δεν μπορέσατε να φτιάξετε σωστά;

Μπαίνω λοιπόν τις προάλλες στο σάιτ της ελληνικής πρεσβείας να δω πως μπορώ να του κάνω ληξιαρχική πράξη γεννήσεως και μέσα σ’ όλα μου ζητάνε.

Πιστοποιητικό οικογενειακής κατάστασης του Δήμου στην Ελλάδα του Έλληνα γονέα /των Ελλήνων γονέων (όπου θα εμφαίνεται ο γάμος τους).

Δηλαδή, άμα δεν έχεις γάμο δηλωμένο στην Ελλάδα τα παιδιά σου δεν είναι ελληνόπουλα. Ακόμα κι αν είναι Έλληνες και οι δύο γονείς. Παράνοια!

Τι μέλλον είχε να μου προσφέρει η Ελλάδα ακόμα και πριν τη κρίση; Τι μέλλον έχει να μου προσφέρει σαν επιστήμονα; Τι μέλλον έχει να προσφέρει στο παιδί μου;

Τίποτα.

Της Ελλάδας της είναι άχρηστοι οι επιστήμονες.

Της Ελλάδας της είναι άχρηστοι οι Έλληνες.

Η Ελλάδα θέλει γερμανοτσολιάδες ρουφιάνους διατεθειμένους να πουλήσουν μέχρι και τη μάνα τους για το τομάρι τους.

Δεν θέλει, Ηλία, Γιώργο, Άρη, Πιτσιρίκο.

Αυτοί περισσεύουν.

Έτσι θα μείνω εδώ, μακριά από μια τοξική πατρίδα που με έφτυσε σαν μασημένη τσίχλα, με το παιδί μου να μιλάει ελληνικά με αγγλική προφορά και να τραγουδάμε «Ζάκυνθος Κέρκυρα δεν θα σας ξαναδώ».

Να ξέρεις λοιπόν ότι ξενιτιά είναι να φτιάχνεις τη ζωή σου σε μια ξένη χώρα επειδή η πατρίδα σου σε έχει χεσμένο. Μη τύχει και σε ρωτήσουνε σου το λέω.

Χαιρετώ,

Νιόνιος

Υ.Γ. Όταν ήμουν έφηβος άκουγα την « Όμορφη Πόλη» από τους Ψόφιους Κοριούς. Τώρα καταλαβαίνω και για τι μιλάει το τραγούδι.
Υ.Γ.2 Να με συμπαθάς που είναι λίγο πικρόχολο το μέιλ. Δεν είμαι τέτοιος άνθρωπος, αλλά, ρε Πιτσιρίκο, έρχονται κάτι ώρες γάμησέ τα.

(Αγαπητέ Νιόνιο, δεν έχω σχόλιο. Να είσαι καλά, ψυχή μου και να σου ζήσει το παιδί. Το όμορφο Τζάντε πάντα μας περιμένει.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.