Δεν μας συγχωρώ, από φόβο χάσαμε

Πιτσιρίκο γεια! Γεια και στους υπόλοιπους αναγνώστες.
Γράφω γιατί από τα ξημερώματα έχω πάρα πολλές ερωτήσεις, αλλά όλες μπορούν να συνοψιστούν στην εξής μία:
“Πώς φτάσαμε ως εδώ, ρε Αλέξη;”.

Αρχικά, ρε συ Πιτσιρίκο, είμαι πολύ μπερδεμένος.

Ενώ στις εκλογές δεν στήριξα το ΣΥΡΙΖΑ και τον Αλέξη, την Κυριακή του δημοψηφίσματος ήμουν τόσο σκασμένος και ψήφισα όχι.

Και να σε πω και κάτι; Δε με ένοιαζε αν σήμαινε επιστροφή στη δραχμή. Αλήθεια, σε μιλάω μπέσα.

Και ξέρεις γιατί;

Επειδή αυτά τα 5 χρόνια αισθάνομαι ότι η χώρα είναι σαν τον Πύργο της Πίζας που τον τραβάνε κάθε τόσο τσιμεντοενέσεις για να μην πέσει.

Κι αφού είμαι και ρομαντική ψυχή βαθιά μέσα μου, πίστευα ότι ο Αλέξης θα πάει, θα τον πούνε “Κάτσε κάτω μικρέ επαναστάτη να σε πούμε πόσα απίδια παίρνει ο σάκος” και θα έφευγε.

Ναι, πίστευα ότι θα γυρνούσε και θα έλεγε “Ακούτε να σας πω,από αύριο αλλάζουμε ρότα, βάζουμε πλάτη και μέχρι τον Οκτώβριο θα περπατάμε ξεβράκωτοι στ’ αγγούρια, αλλά δεν θα μπει κανένα στον ποπό μας”.

Κι όμως ο Αλέξης δεν εκπλήρωσε τα ρομαντικά μου όνειρα.

Πήγε με τον Ευκλείδη και διαπραγματεύτηκε.

Αλλά επειδή πάλι το βλέπω από ένα συννεφάκι κάπου στο υπερπέραν, το πιστεύω ότι διαπραγματεύτηκε. Ότι το πάλεψε, ότι ζορίστηκε, ότι σε αντίθεση με τους άλλους δεν άνοιξε τα πόδια και δεν πούλησε το κορμί του σαν φτηνή ιερόδουλη στους δανειστές. Κι αν θες….ναι ήταν βιασμός. Μας βίασαν, γιατί αντισταθήκαμε.

Σε αυτή τη φάση έρχεται η τιτανομέγιστη απορία μου, ρε Πιτσιρίκο:

Γιατί δεν έφυγε; Γιατί; Παράτησέ τους. Κάνε τα όλα ώπα και γύρνα.

Άσε τους να σε κοιτάνε να φεύγεις με το κεφάλι ψηλά. Τι πας και υπογράφεις; Πες με τι;

Αυτά που ο ίδιος λες ότι είναι υφεσιακά μέτρα; Και πώς θα τα περάσεις; Με πολυνομοσχέδιο που προεκλογικά το έκραζες;

Αφού σε δώσαμε 62% όχι, γιατί δεν έφυγες; Νομίζεις ότι το αντέχουμε; Ότι θα το παλέψουμε; Γιατί; Επειδή είσαι ροζ κι αδοκίμαστος, ενώ οι άλλοι πράσινοι και μπλε;

Κι εδώ ακριβώς έρχομαι και κουρελιάζομαι. Βλέποντας όλους αυτούς τους πρασινοφρουρούς και τα γαλάζια παιδιά να πανηγυρίζουν ότι αυτοί διδάσκουν “στήριξη”, “αλληλεγγύη” και υλοποιούν την “εθνική συνεννόηση” που ποτέ οι ίδιοι δεν είχαν.

Ποιον δουλεύουν, ρε συ Πιτσιρίκο; Είναι δυνατόν; Ποιους κάνει μάγκες αυτός ο Αλέξης;

Συνοψίζοντας, να σε πω ότι σπάστηκα πολύ. Νευρίασα. Στενοχωρήθηκα. Πικράθηκα.

Άλλη μία φορά προσκυνημένοι. Άλλη μία φορά προδομένοι (;).

Και στο πηλίκο άλλο ένα δάνειο. Ένα ακόμα κρέμασμα από ξένα αρχ…α.

Κι όλα αυτά σε ένα μόνο “Γιατί ρε Αλέξη; Τι φοβήθηκες; Αφού εμείς ήμασταν μαζί σου…σε όλα”.

Νικόλας

ΥΓ. Τρέμω και στην ιδέα ότι όλα αυτά θα περάσουν από τη Βουλή ρε Πιτσιρίκο. Μέσα στην πολιτική μου ρομαντζάδα πιστεύω ακόμα ότι θα βρεθεί τσίπα κι αξιοπρέπεια.

(Αγαπητέ φίλε, και το δικό σας κείμενο το ανεβάζω με μεγάλη καθυστέρηση. Σήμερα πρόλαβα να το διαβάσω. Το απόγευμα ένας φίλος έκανε προγνωστικά για το μέλλον. Έλεγε, έλεγε, έλεγε, κι εγώ δεν μπορούσα άλλο. Όταν σώπασε επιτέλους, του είπα πως εύχομαι να μην έρθει μια μέρα που τα πράγματα στην Ελλάδα θα είναι τόσο άσχημα που όλοι θα λένε “Τι θα γινόταν αν ο Τσίπρας είχε πει το ΟΧΙ που είπαμε εμείς;”. Ο φίλος μου δεν ξαναμίλησε. Έπεσε σε σκέψεις. Πάντως, δεν χάσαμε. Εμείς δεν υπογράψαμε. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.