Το πιο βαθύ σκοτάδι είναι πριν την αυγή

Καλέ μου Πιτσιρίκο,
Από την Παρασκευή κλαίω, και κλαίω και κλαίω, και σταματημό δεν έχει και ο τόπος δε με χωράει.

Θέλω χρόνια να σου γράψω και πάντα έσβηνα.

Τώρα δεν σβήνονται αυτά που γράφω, δεν σβήνονται αυτά που νιώθω κι ευτυχώς δεν σβήνεται αυτό που έχω γίνει.

Έχω και παιδί και ντρέπομαι, γιατί, όταν γεννήθηκε, του υποσχέθηκα πως θα είναι ελεύθερος.

Να και τώρα πάλι κλαίω που σκέφτομαι τον γιο μου.

Του υπόσχομαι ότι θα ζει ελεύθερος ό,τι και να γίνει.

Όσες κι αν χτίζουν φυλακές κι αν ο κλοιός στενεύει, ο νους μας είναι αληταριό κι όλο θα δραπετεύει.

Σας αγαπώ

Μαριάννα

(Αγαπητή Μαριάννα, θα κάνω το δάκρυ σου χαρά. Τώρα ξεκινάνε όλα. Τώρα που τελείωσαν και οι “αριστερές” ψευδαισθήσεις. Τώρα η κοινωνία θα δράσει και θα δώσει την απάντηση. Ελεύθεροι θα ζήσουμε. Χωρίς σωτήρες. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.