Για τον Παύλο Φύσσα

“…για όσους με πρόδωσαν με πίσω μαχαιριές, θέλω να ξέρουν ότι σιγά μη κλάψω (…) να ‘ρθούνε να με βρούν τους περιμένω και σιγά μη φοβηθώ”, τραγουδούσε προφητικά ο Παύλος Φύσσας, αγαπημένε πιτσιρίκο, ο οποίος δολοφονήθηκε εν ψυχρώ με σκληρό και απάνθρωπο τρόπο από χρυσαυγίτη στο Κερατσίνι πριν από ακριβώς δύο χρόνια μετά από συντονισμένη επιχείρηση δεκάδων νεοναζί, ξυπνώντας μνήμες εμφυλίου πολέμου και βγάζοντας ταυτοχρόνως χιλιάδες αντιφασίστες στους δρόμους, σε διαδηλώσεις κατά του φασισμού, κατά του ναζισμού και του ρατσισμού, σε διαδηλώσεις υπέρ της ελευθερίας του λόγου, της ατομικής- διαφορετικής άποψης, αφιερωμένες στη μνήμη του αδικοχαμένου Παύλου, όπως ακριβώς και οι σημερινές.

Ο λόγος όμως που αποφάσισα να σου γράψω για το συγκεκριμένο θέμα ήταν η σημασία που έχει ο Παύλος Φύσσας τουλάχιστον για τη δική μου τη γενιά, για τα παιδιά της δικής μου ηλικίας.

Στη σημερινή εποχή, πρότυπα δεν υπάρχουν, και σε αυτό έχουν συντελέσει πολλοί και διαφορετικοί παράγοντες, κυρίως πολιτικοί και κοινωνικοί, μιας και η έννοια της λέξης πρότυπο είχε φτάσει σε σημείο να είναι συνυφασμένη με αυτή του ειδώλου.

Δυστυχώς, εμείς, όπως και οι περισσότεροι συνειδητοποιημένοι πολίτες, μάθαμε τον Παύλο μετά το θάνατό του μέσα από τα τραγούδια του και το έργο που άφησε πίσω του.

Επηρεαστήκαμε από τη συμπεριφορά του απέναντι στην κοινωνία και στους ανθρώπους της που βρίσκονται σε ανάγκη, υιοθετήσαμε ορισμένες από τις απόψεις του, έγινε ο δικός μας ήρωας, ένας ήρωας που είχαμε τόσο πολύ ανάγκη.

Αλλά ποιος ήταν πραγματικά ο “ήρωας του Κερατσινίου;

Ο Παύλος Φύσσας ήταν ενεργό μέλος της ελληνικής μουσικής σκηνής ραπ από το 1997 με έντονη φιλανθρωπική δράση.Μέλος οικογένειας εργατών, το “χαμογελαστό παιδί”, ο Παύλος, έγινε γνωστός με το καλλιτεχνικό προσωνύμιο Killiah P( killiah Past), που, σε ελεύθερη μετάφραση, σημαίνει δολοφόνος του παρελθόντος.

Ο ίδιος σε παλαιότερη συνέντευξή του, έχοντας ερωτηθεί για την επιλογή αυτή δήλωσε: “Τα κακώς κείμενα της ζωής μας πρέπει να τα πετάμε στο πέρασμα του χρόνου, να μην τα επαναλαμβάνουμε…κοινώς με μία λέξη ΕΞΕΛΙΞΗ”.

Έναν τέτοιο άνθρωπο σκότωσαν, του στέρησαν τη ζωή, μια ζωή που σίγουρα θα είχε να προσφέρει πολλά ακόμη γεμάτο μέλλον, προοπτικές και σχέδια, έναν άκακο, ευαίσθητο και το κυριότερο ευσυνείδητο πολίτη, που νοιαζόταν για το συνάνθρωπό του-ανεξαρτήτως εθνικότητας και χρώματος-που έκανε το “λάθος” να μιλήσει δημοσίως για τα πιστεύω του, για τα δικά του ιδεώδη και πεποιθήσεις, που δεν ήταν πολιτικές αλλά άκρως κοινωνικές, ανθρώπινες.

Έκανε λόγο γι’ αυτά που απασχολούν κάθε νέο που διαθέτει αντίληψη, κριτική ικανότητα, που ξέρει να επιλέγει και να ανησυχεί για το μέλλον του, που θέλει, αποζητά τη ριζική αλλαγή επειδή έχει αγανακτήσει από όλους και από όλα.

Του αφαίρεσαν, λοιπόν, τη ζωή, αφού πρώτα τον στοχοποίησαν λόγω των διαφορετικών, αντιφασιστικών αντιλήψεων του και όχι εξαιτίας πολιτικών πεποιθήσεων όπως είχε ειπωθεί στην αρχή, αφού ο νεαρός μουσικός δεν ανήκε σε καμία πολιτική παράταξη, σε κανένα κόμμα, ήταν “άχρωμος”.

Το μόνο σίγουρο πάντως, πιτσιρίκο, είναι πως πρέπει να θυμόμαστε πάντα τη θυσία του Παύλου Φύσσα, γιατί περί θυσίας πρόκειται, να τον τιμάμε με ανάλογο τρόπο για να μη καταλήξει κι αυτός ένας ακόμη “αφανής” ήρωας, καθώς η χώρα έχει απαριθμήσει ήδη αρκετούς.

Ας είναι ο Παύλος η εξαίρεση, ας παραδειγματιστούμε, ας ασπαστούμε τα πιστεύω του, τα ιδεώδη του, τα ιδανικά του και να αποβάλλουμε τελείως, ολοκληρωτικά όχι μόνο το φασισμό-ναζισμό-ρατσισμό αλλά και τη ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ.

Είναι το μόνο που μπορούμε να κάνουμε για τον Παύλο Φύσσα, μιας και η συγγνώμη εκ μέρους της Ελλάδας θα ήταν ανούσια και έως τώρα πράξεις της ανύπαρκτες.

Όλα αυτά όμως εξαρτώνται από εμάς, εμείς έχουμε τη δυνατότητα να αλλάξουμε την κατάσταση, γιατί απ’ ό,τι φαίνεται υπάρχουν συμφέροντα, κυρίως πολιτικά, τα οποία εξυπηρετούν οι αρμόδιοι της υπόθεσης αυτής.

Εμείς διαθέτουμε τη δυνατότητα του να μείνει ο 34χρονος καλλιτέχνης αθάνατος κι αυτό θα πραγματοποιηθεί, εφόσον μπούμε όλοι, ανεξαιρέτως, στην διαδικασία να μάθουμε για αυτόν κι αφότου το κάνουμε θα γίνει ο ήρωας μας, το πρότυπό μας, ο άνθρωπος που -μέσα από τις δράσεις του- μας δίνει δύναμη και αισιοδοξία.

Με αυτό τον τρόπο θα ζει για πάντα μέσα από εμάς.

Σου χρωστάμε την ευαισθητοποίησή μας, την ενασχόλησή μας με ό,τι μας αφορά, την προσωπικότητά μας, τις αξίες που αποκτήσαμε από εσένα.

Σε ευχαριστούμε για όλα και να ξέρεις Παύλο μας μετέδωσες το σημαντικότερο μήνυμα απ’ όλα, αυτό που θα μας συντροφεύει μια ολόκληρη ζωή:

“Αν δεν αλλάξει ο κόσμος, να μην πτοηθούμε, να μην τα παρατήσουμε και ενσωματωθούμε κι εμείς, ξεχνώντας τα όνειρά μας γι’ αυτόν, να συνεχίσουμε τον αγώνα και κάποια στιγμή θα δικαιωθούμε, αρκεί να μείνουμε αναλλοίωτοι”.

Με εκτίμηση

Δώρα Κ.

(Αγαπητή Δώρα, στον τρόπο που γράφεις, φαίνεται η ηλικία σου. Φαίνεται ότι πας ακόμα σχολείο. Εγώ δεν θα σου ευχηθώ να μείνεις αναλλοίωτη. Κανείς δεν μένει αναλλοίωτος. Κάποιοι βελτιώνονται με τα χρόνια, κάποιοι χειροτερεύουν. Εσύ να γίνεσαι όλο και καλύτερη. Αυτό θα ήθελε από όλους μας και ο Παύλος Φύσσας. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.