Δεν μπορώ να δώσω τίτλους
Αγαπημένε Πιτσιρίκο,
Ανοίγουν ωραίες συζητήσεις περί αποχής ή συμμετοχής, λίγο πριν τις εκλογές. Πραγματικά, ευχαριστιέμαι διαλόγους όμορφους κι εποικοδομητικούς. Εκείνο που μου τη βιδώνει είναι όταν αρχίζουν να σκάνε μπροστά μου ειρωνείες, χαρακτηρισμοί κι επιθέσεις προς τους απέχοντες. Αυτά τα κλασικά του τύπου “κάτσε στον καναπέ σου και άραξε”, ή το κλασσικότερο “μετά όμως δε θα ‘χεις δικαίωμα να μιλάς” κι άλλα τέτοια πολύ “δημοκρατικά”.
Ως ενεργός πολίτης που δεν απείχα από εκλογική διαδικασία, αλλά θα το κάνω τώρα, ένιωσα την ανάγκη, ξαφνικά, να εξηγήσω κάποια προφανή πράγματα σε όσους χρησιμοποιούν αυτά τα “δημοκρατικότατα” επιχειρήματα της ειρωνείας.
Ενεργός πολίτης δεν είσαι κάθε τέσσερα χρόνια.
Είσαι συνέχεια. Με πολλούς τρόπους, που δεν είναι της παρούσης να αναλυθούν.
Όταν είσαι ενεργός πολίτης και να απέχεις από μία εκλογική διαδικασία – φιάσκο, δεν μπορεί να σε κάνει αμέτοχο ξαφνικά.
Όπως και το να απέχεις μόνιμα και να ρίχνεις μια ψήφο κάθε τέσσερα χρόνια, νομίζοντας ότι έκανες το καθήκον σου και τέλος, ισοδυναμεί με μία τρύπα στο νερό.
Αν πούμε πια και για τις συγκεκριμένες εκλογές και για το παρόν πολίτευμα, θα γελάνε και τα πόμολα.
Δε συζητάμε για δικαιοσύνη. Αυτό είν’ ανέκδοτο.
Εδώ ο άλλος βγαίνει και λέει χύμα ότι αναλαμβάνει πολιτική ευθύνη για δολοφονία και δεν ανοίγει ρουθούνι.
Μιλάμε για ολιγαρχία, αστυνομοκρατία, καταστολή, εγκληματικές – φασιστικές οργανώσεις στη βουλή, παραβίαση ανθρωπίνων δικαιωμάτων, Αμυγδαλέζες, φτώχεια, εξαθλίωση, εκφοβισμούς, εκβιασμούς και για την απόλυτη προδοσία του δημοψηφίσματος.
Κανονικότατο κοινοβουλευτικό πραξικόπημα με τα όλα του.
Μιλάμε για 3ο μνημόνιο με την συμμετοχή του ΕΜΣ. Δε ξέρω πόσοι ξέρουν ή έχουν συνειδητοποιήσει τι σημαίνει ΕΜΣ. (όσοι θέλουν μπορούν να βρουν τη συνθήκη ίδρυσης του πολύ εύκολα στο internet).
Επιγραμματικά αναφέρω ότι πρόκειται για χρηματοπιστωτικό ίδρυμα που δεν υπόκειται σε κανένα έλεγχο, αλλά έχει τον απόλυτο έλεγχο έναντι του κράτους μέλους που οφείλει να συμμορφώνεται «άνευ όρων και αμετάκλητα», όπως αυτολεξεί λέει η συνθήκη.
Με τις υγείες μας! Εγώ έπαθα σοκ, όταν διάβασα τη συνθήκη. Έγκλημα, όχι αστεία. Δεν μπορούσα να συνέλθω για μέρες.
Και μέσα σε όλα αυτά, προκηρύσσονται εκλογές. Ο σουρεαλισμός τραβάει τα βυζιά του.
Μου ζητείται δηλαδή να συμμετέχω σε ένα φασιστικό μόρφωμα και να το νομιμοποιήσω.
Λυπάμαι, όχι.
Κάποια στιγμή “φαντασιώθηκα” να παρουσιάζει ένα κόμμα, ένα πρόγραμμα εξόδου από την Ευρωπαϊκή Κένωση, μέχρι τελευταίας κουραστικής λεπτομέρειας (αν είναι εφικτή η έξοδος πλέον).
Αλλά ούτε ένα.
Και θα ήθελα και ένα πρόγραμμα εξωτερικής πολιτικής.
Δε δέχομαι να ζω σε μια χώρα σύμμαχο – σκυλάκι κρατών – δολοφόνων.
Έλεος πια με τις ντροπές του ανθρώπινου γένους! Δεν δέχομαι σκέτες ρητορικές. Χόρτασα. Απαιτώ να γνωρίζω τα πάντα, από κάποιον που ζητάει την ψήφο μου. Ίσως μονό έτσι να άλλαζα γνώμη.
Κι επειδή κάποια στιγμή πέφτει στο τραπέζι και η “πασπαλισμένη με ειρωνεία” ερώτηση: “Δηλαδή εσύ τώρα τι μας προτείνεις;”, έχω έτοιμη την υπέροχη λύση σου!
Καλή απόφαση στους κάθε λογής αναποφάσιστους. Στο τέλος θα πάνε όλα καλά. Κι αν δε πάνε, δεν είναι το τέλος.
Α.Δ.
Υ.Γ. Σ΄ευχαριστώ για τον χρόνο σου. Έχω αυτό το θεματάκι που δεν μπορώ να δώσω τίτλους. Αν το δημοσιεύσεις ο τίτλος δικός σου.
(Αγαπητή φίλη, όλες αυτές οι συζητήσεις για την αποχή, την ψήφο κλπ, είναι ανούσιες. Η Ελλάδα είναι προτεκτοράτο. Ό,τι και να ψηφίσουν οι Έλληνες, και κανείς να μην πάει να ψηφίσει, η χώρα ανήκει σε άλλους. Δεν χρειάζεται καμία άλλη ανάλυση. Σας αρέσει ο τίτλος; Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

