Κουίζ: Ποιος πολιτικός είναι ο καλύτερος υπάλληλος του συστήματος στη μεταπολίτευση;
Σύντροφε πιτσιρίκο,
Ποιος πολιτικός είναι ο καλύτερος υπάλληλος του συστήματος στη μεταπολίτευση; Οι Σημίτηδες και οι Καραμανλήδες είχαν εύκολο έργο, αφού περίσσευε ένα ξεροκόμματο από την πίτα για να δώσουν.
Οι Βενιζέλοι και οι Σαμαράδες απέτυχαν να νομιμοποιήσουν το μνημόνιο στην κοινωνία. Ψήφιζαν μέτρα και τελείωναν πολιτικά.
Μα ο Αλέξης…
Πρώτα τελείωσε τις τεράστιες κινητοποιήσεις το 2012, πείθοντας ότι θα τα λύσει όλα δια της αναθέσεως σε μια κυβέρνηση της Αριστεράς.
Μετά έπεισε ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος εκτός από το μνημόνιο, αφού αυτός το πάλεψε μέχρι τον Ιούλιο, αλλά, αν δεν υπέγραφε, θα καταστρεφόμασταν.
Μας έπεισε να αποδεχτούμε τη μοίρα μας. Νομιμοποίησε το μνημόνιο, την βουλγαροποίηση της χώρας ως μονόδρομο.
Πήρε ένα 36% του εκλογικού σώματος αντιμνημονιακούς το Γενάρη και τους παρέδωσε 8 μήνες μετά μνημονιακούς!
Γυρίζοντας λίγο πίσω, γι’ αυτό ο Σαμαράς είχε αποθρασυνθεί τόσο και δεν σκιαζόταν.
Ήταν το γνωστό, παλιό κολπάκι με τον καλό και τον κακό μπάτσο.
Είχε το μαστίγιο και έλεγε οι συριζαίοι θα μας καταστρέψουν κρατώντας στο μαντρί τους συντηρητικούς.
Οι πιο προοδευτικοί, βρίσκοντας αβάσταχτο τον ακροδεξιό φασιστοσυφερτο του Σαμαρά, έπεσαν στην αγκαλιά του Αλέξη για να απαλλαγούν, ακόμα Κι αν δεν τον πίστευαν ότι θα “σκίσει τα μνημόνια”.
Κι έτσι διαχειρίστηκαν την τεράστια συστημική πολιτική κρίση επιτυχώς μέσα σε 3 χρόνια, επιστρέφοντας στον ίδιο ουσιαστικά δικομματισμό που υπήρχε μέχρι το 2010.
Μεγάλες ευθύνες έχει η Αριστερά εντός ΣΥΡΙΖΑ που θαμπώθηκε από τις εκλογικές επιτυχίες και δεν μιλούσε.
Ακόμα και την ύστατη στιγμή κρατούσαν τις θέσεις τους, αντί να φύγουν και να δώσουν άλλη πολιτική πρόταση.
Πρόταση που δεν έδωσαν ουσιαστικά -βλέπε σχέδιο Λαπαβίτσα-, ούτε αφού έφυγαν, μένοντας στα παραμύθια “ΣΥΡΙΖΑ 2012” περί “πρώτα διαπραγμάτευσης, αλλά όχι ευρώ πάση θυσία”.
Ο κόσμος ασφαλώς και δεν πείστηκε, το είχε ξαναδεί πρόσφατα αυτό το έργο από πιο πιασάρικους συντελεστές.
Η αριστερά -εκτός ΣΥΡΙΖΑ- έχει επίσης μεγάλες ευθύνες.
Το ΚΚΕ από την αρχή της κρίσης, αντί να σταθεί δίπλα στον κόσμο που διαδήλωνε, τον κατήγγειλε.
Γιατί δεν είχε πολιτικά αιτήματα, λες και δεν ήταν ο ρόλος του να μπολιάσει μέσα σε αυτόν τον κόσμο τέτοια. Και ακολούθησε την μοναχική του πορεία, για να μη ρισκάρει αγγίζοντας την καυτή πατάτα, κάποια διάσπαση όπως παλιότερα.
Κοίταξε το μαγαζί του και μόνο.
Οι υπόλοιποι αποδείχτηκαν επίσης πολύ λίγοι.
Δεν δημιούργησαν εκείνον του πόλο που θα διεκδικούσε την ανατροπή.
Έμειναν να συζητάνε για τις διαφωνίες που έχουν για το μακρινό μέλλον που η εργατική τάξη θα πάρει την εξουσία και κράτησαν επίσης ο καθένας το μαγαζί του, αδιαφορώντας για το ότι αυτό το μέλλον δε θα έρθει ποτέ, αφού η εργατική τάξη, που υπερασπίζονται, θα πεθάνει από την πείνα πολύ νωρίτερα.
Αλλά την μεγαλύτερη ευθύνη την έχω εγώ, όπου ήξερα ότι εκλογική νίκη χωρίς κίνημα, και μάλιστα ενός κόμματος ρεφορμιστικού που δήθεν θα έκανε reset την κατάσταση πατώντας ένα κουμπί και θα γυρνούσε την κατάσταση στο 2009 με ένα νόμο, θα οδηγούσε μαθηματικά σε μεγαλοπρεπή ήττα.
Γιατί πήγα και τους ψήφισα τον Γενάρη.
Ή πέρσι στις ευρωεκλογές.
Ή το 2012 και τους έκανα φίρμες, για να τους ψηφίζουν μετά και οι νοικοκυραίοι.
Καλά να πάθω…
Γ.
(Αγαπητέ φίλε, έχει και παρακάτω η ζωή. Ο Τσίπρας θα πρέπει τώρα να κυβερνήσει. Δηλαδή, θα πρέπει να κάνει αυτά που πέρασε ψηφίζοντας το Μνημόνιο. Εγώ επιμένω πως δεν μπορείς να κοροϊδεύεις πολλούς για πολύ καιρό. Και λέω πως καλύτερα που έγιναν τα πράγματα έτσι. Θα ξεμπερδέψουμε γρήγορα με απατεώνες και αυταπάτες. Πιο γρήγορα από όσο φαντάζεστε. Να είστε καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.