Τα περιβόλια του λαού
Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Σου γράφω με αφορμή ένα κείμενο που μόλις ανέβασες στο blog σου σχετικά με τις διαφορές Πόλης-Επαρχίας στην επάρκεια τροφής για όλα τα βαλάντια, και μπαίνω ευθύς στο θέμα.
Εδώ στη Σκοτία που ζω η λύση που έχει δοθεί από την ίδια την κοινωνία είναι τα “community gardens”.
Κάθε δημοτική αρχή χρηματοδοτεί μια-δυο τέτοιες πρωτοβουλίες αλλά, όταν αυτό δε συμβαίνει, βρίσκονται άλλοι τρόποι.
Να σημειώσω ότι το crowdfunding είναι πλέον ίσως εργαλείο για κάθε τι που δεν προχωρά με συμβατικό τρόπο, πχ έγκριση από πολιτικό-εκλεγμένο προσωπικό.
Προσωπικά συμμετέχω σε μια τέτοια πρωτοβουλία, στο χωριό που μένω, και μάλιστα έχουμε ξεκινήσει δυο ‘περιβόλια του λαού’, όπως τα λέω εγώ η αναίσχυντη αριστερή.
Μαζέψαμε χρήματα για θερμοκήπιο, όπου καλλιεργούμε ντομάτες, μια μπανανιά, κολοκύθια, καλαμπόκια και αγγούρια.
Βρήκαμε ένα μεγαλο-αγρότη -που είχε ένα κομμάτι γης δίπλα σε ένα ποτάμι που πλημμυρίζει και δεν μπορούσε να το χρησιμοποιεί- και φυτέψαμε όλα τα καλά του κόσμου: σαλάτες, μαρούλια, παντζάρια κλπ.
Τώρα, τι τα κάνουμε όλα αυτά;
Υπάρχει community shop και συγκεντρώνονται εκεί, όχι όλα αλλά πολλά από τα ζαρζαβατικά και δεν πωλούνται αλλά παρέχονται με donation.
Με πολλή περηφάνια δηλώνω ότι τα σπορικά για τις ντομάτες και τα αγγούρια τα έχω δώσει εγώ και είναι από την Κρήτη.
Τα “περιβόλια του λαού” απευθύνονται στον κόσμο που δεν μπορεί να αγοράζει τα ακριβά εισαγόμενα φρούτα και λαχανικά.
Έχουν μεγάλη επιτυχία, φέρνουν κοντά τους έχοντες χρόνο με τους μη έχοντες χρήμα, και αυτή η συμπληρωματικότητα είναι υπέροχη.
Θα μπορούσε να γίνει και στην Αθήνα. Εδώ πρόκειται για trend.
Αυτό για να σκεφτούμε αλλιώς: σε μια χώρα, όπως η Σκοτία, όπου ο καιρός, οι παραδόσεις, οι συνθήκες ιδιοκτησίας γης -ακόμα και τα δάση και τα ποτάμια ακόμα ανήκουν σε άτομα και όχι στο κράτος- αφήνουν ελάχιστα περιθώρια, η κοινωνία αξιοποιεί ότι μπορεί για να μην πεινάσει κανείς.
Και κάτι ακόμα για το τέλος: Στο debate ακούστηκε ότι θα ενισχυθεί η σχέση έρευνας-πανεπιστημίων.
Ας γελάσω. Εκεί είναι το πρόβλημα, ή μήπως στο ότι δεν υπάρχει σχέση έρευνας με τις παραγωγικές ανάγκες της χώρας;
Η γνώση είναι πάντα χρήσιμη, αλλά η γνώση που την έχει ανάγκη η κοινωνία σε συγκεκριμένες στιγμές για να εξασφαλίσει το μέλλον της είναι άλλο πράγμα.
Τούτη τη στιγμή, η έρευνα και η παραγωγή γνώσης στην Ελλάδα χρηματοδοτούνται από τα κονδύλια της ΕΕ· δεν είναι λοιπόν έκπληξη ότι η έρευνα -που αφορά την αριστεία πρωτίστως, έτσι όπως γίνεται- δεν αντιστοιχεί σε ανάγκες.
Πού είναι οι πολλοί και πολύ καλοί Έλληνες επιστήμονες να μας πουν για τη βαριά ταφόπλακα της ΕΕ πάνω στις ιδιαίτερες ανάγκες και πλεονεκτήματα του παραγωγικού τομέα της Ελλάδας;
Αυτά και ευχαριστώ για το βήμα.
Ιωάννα
(Αγαπητή Ιωάννα, αυτά πρέπει να κάνουμε. Πρέπει να κάνουμε αυτά που κάνουν οι Σκοτσέζοι και άλλοι λαοί. Πρέπει να οργανωθεί η κοινωνία στην Ελλάδα. Εμείς θέλουμε να βγούμε από τα Μνημόνια αλλά δεν θέλουμε να κάνουμε τίποτα για αυτό. Περιμένουμε από κάφρους πολιτικούς και από οπορτουνιστές -όπως ο Τσίπρας- να λύσουν το πρόβλημα. Μα, αυτοί είναι ξεπουλημένοι και είναι εχθροί μας. Αλλά εκεί εμείς. Σαν τη μύγα στα σκατά. Μετά από πέντε χρόνια από την χρεοκοπία και τρία Μνημόνια, υπάρχουν ζώα που τσακώνονται ακόμα αν είναι καλύτερος ο Τσίπρας ή ο Μεϊμαράκης. Τα ίδια σκατά είναι. Τα ίδια αφεντικά έχουν. Και θα κάνουν κυβέρνηση μαζί. Εγώ πια δεν θα ρωτάω “τι ψήφισες;”· θα ρωτάω “τι έκανες για την κοινωνία και τους συνανθρώπους σου;”. Να είσαι καλά, Ιωάννα.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.