Bella Ciao
Φίλε Πιτσιρίκο, δεν ξέρω πια τι αντιεμετικό να πάρω με την πάρτη τους. Άρθρο στη La Repubblica: Η τελευταία προεκλογική συγκέντρωση του Τσίπρα έκλεισε με το “portafortuna”, γουρλίδικο δηλαδή Bella ciao, το οποίο ο συγκεντρωμένος κόσμος τραγούδησε γνωρίζοντας τους στίχους “a memoria”, από μνήμης.
Βα μπένε, ρε μάγκες, που το ξέρετε α μεμόρια το τραγούδι. Τα αρχίδια σας ξέρετε, ρε ζώα.
Το παπαγαλίζετε με ακατανόητες συλλαβές μετά τον πρώτο στίχο, και πού και πού πετάτε και έναν Παρτιτζάνο μέσα έτσι για να γουστάρετε.
Α, γκαρίζετε και το Λιμπερτάαααααααα στο τέλος. Βγάζει συναίσθημα γαμώ την παναγία σας.
Βέβαια, οι παπαγάλοι μιμούνται μεν, αλλά σχεδόν πάντα αυτό που λένε έχει να κάνει με την περίσταση. Δεν είναι σίγουρα η περίπτωση των τραγουδιστάδων του Bella ciao.
Ρε καραγκιόζαροι, δεν περιμένω να μάθετε και ιταλικά, άλλωστε 90% του πληθυσμού της χώρας δεν την παλεύει με την μητρική του, ανατριχίαζει κανείς με τις μαλακίες που λένε και γράφουν.
Δεν γαμιέται όμως, βάλτε ένα translate και δείτε τι σκατά λέει το τραγούδι πριν βγείτε και το ξεφτιλίσετε.
Μιλάει για κάποιν που ξύπνησε ένα πρωί, είδε τον εισβολέα και αισθάνθηκε σαν να πεθαίνει.
Γι’ αυτό ζητάει από τον αντάρτη να τον πάρει μακρυά, ώστε, αν πεθάνει, να το κάνει σαν αντάρτης. Και τότε να τον θάψουν στο βουνό, κάτω από τη σκιά ενός όμορφου λουλουδιού.
Πότε το κάνατε αυτό ρε βόιδια, γιατί εγώ δεν το έκανα.
Και γι αυτό κάθε φορά που σιγοτραγουδάω το τραγούδι το κάνω για αυτούς που το έκαναν, όχι για τον κάθε γαμημένο ρουφιάνο που ανακάλυψε πως η χλιδάτη πολυθρόνα αξίζει το γαμήσι που θα φάει για να καθήσει σ’ αυτή.
Κουνήστε τα σημαιάκια σας, τραγουδάτε και σκυλάδικα από κάτω, δεν παίζει πια κανέναν απολύτως ρόλο.
Κανείς μας δεν θα θαφτεί κάτω από το όμορφο λουλούδι, ούτε εγώ αλλά ούτε και ο Τσίπρας ή κανείς άλλος μας. Έχω εδώ και καιρό αποσύρει λέξεις όπως επανάσταση, ανατροπή, αντίσταση από το λεξιλόγιό μου.
Τις αντικατέστησα με “λύσεις”, πιο ανώδυνη και πιο εφικτή. Μπορεί να μην έχει το ίδιο βάρος και να μην ξεσηκώνει όσο οι άλλες. Πολύ αστική και ψυχρή, ακούγεται πάντα εγωιστική με κάποιο περίεργο τρόπο. Μου δίνει όμως χρόνο να σκεφτώ ψύχραιμα πριν πράξω.
Αλλά τουλάχιστον δεν προσβάλει την μνήμη κάποιων που έβγαλαν εκείνες τις λέξεις από το χαρτί και έκαναν πράξη το νόημά τους (όπως σου είχα ξαναγράψει πριν πολύ καιρό, επειδή βρέθηκαν με την πλάτη στον τοίχο οι περισσότεροι, δεν ήταν θέμα επιλογής).
Αυτό, βέβαια, δεν σημαίνει πως πρέπει να το κάνουν και οι άλλοι, δεν περνάω τον εαυτό μου για κανέναν γκουρού της απόλυτης αλήθειας.
Απλά, είμαι βαθύτατα συνειδητοποιημένος πως οι λύσεις μου με τις λύσεις του κάθε ρουφιάνου νεοαριστερού -πώς λέμε νεοφιλελεύθερος- απέχουν έτη φωτός. Πόσο μάλλον με την επανάσταση και την αντίστασή τους.
Όσο για τον Τσίπρα και τους Αντάρτες;
Το κείμενο για τον νεκρό αντάρτη που έστειλε κάποια κυρία ήταν πολύ συγκινητικό.
Εδώ δυστυχώς έχουμε να κάνουμε με κόσμο που αυτά τα πτώματα θα τα βίαζε σε ζωντανή τηλεοπτική σύνδεση προκειμένου να κρατηθεί στην εξουσία.
Όχι μεταφορικά, αυτό το κάνουν τραγουδώντας το Bella ciao, κυριολεκτικά εννοώ. Εδώ γαμάνε έναν λαό, σε μερικά πτώματα θα κάνανε πίσω;
Ο κόσμος που θα περνάει από τους τάφους αυτών των ανθρώπων δεν θα αναφωνεί για το όμορφο λουλούδι.
Και κανείς δεν θα τους απαντάει πως είναι το λουλούδι του αντάρτη που πέθανε για την ελευθερία.
Το πιθανότερο είναι πως θα τους λένε πως τα σκουλήκια που έφαγαν αυτά τα κουφάρια αρρώστησαν σοβαρά.
Τίποτα δεν θα φυτρώνει σε ακτίνα χιλιομέτρων και τα λουλούδια που αφήνουν οι συγγενείς τους θα μαραίνονται και θα σαπίζουν πριν καλά καλά ακουμπήσουν το μάρμαρο.
Με φιλικούς χαιρετισμούς από την Σκανδιναβία
Βασίλης
Υ.Γ. Αναρωτιέμαι μερικές φορές αν η ιστορία μας προσπέρασε, μας ξέχασε, μας περιγελά ή μας έγραψε στα αρχίδια της έτσι απλά – αθεράπευτα κλισέ, γιατί ακόμα και η θηλυκή ιστορία πρέπει να έχει αρχίδια. Εμείς την ξεχάσαμε σίγουρα.
Υ.Γ, 2 Επισυνάπτω λινκ από μια πολύ καλή εκτέλεση του Bella ciao, από τους Modena City Ramblers. Μου αρέσει γιατί είναι επιθετική με τον τρόπο που όλοι θα θέλαμε να είμαστε αλλά κανείς μας δεν τολμά.
(Αγαπητέ Βασίλη, λίγα τραγούδια έχω αγαπήσει όσο το Bella Ciao. Και σε κάθε λουλούδι στο βουνό, βλέπω τον αντάρτη που πέθανε για την ελευθερία. Ωραία η γνωστή εκτέλεση των Modena City Ramblers -υπάρχει και πιο καλή ζωντανή εκτέλεση με μεγάλη εισαγωγή και ακόμα περισσότερο πάθος. Αλλά η αγαπημένη μου εκτέλεση είναι από αυτόν εδώ τον παπά -ο οποίος δεν ζει πια- και το τραγουδούσε με τους πιστούς μέσα στην εκκλησία. Σου το αφιερώνω, καλέ μου άνθρωπε. Βασίλη, τώρα είμαι πάνω σε ένα πλοίο και με κοιτάνε κάπως περίεργα οι τουρίστες γύρω μου, που ακούω το Bella Ciao. Τι να καταλάβουν οι βόρειοι από το Bella Ciao; Αν και είναι ερωτεύσιμοι. Να είσαι καλά, Βασίλη.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.