Δεν έχει ρετσίνες στο εξωτερικό, Πιτσιρίκο!


Αγαπητέ Πιτσιρίκο, διάβαζα το “Μακριά από την Ελλάδα κι όπου θέλει ας είναι”, και εκείνη τη στιγμή το ελληνικό ραδιόφωνο που άκουω μέσω ίντερνετ έπαιζε το “Στην Αμερική” του Θ. Παπακωνσταντινου και σφιχτηκε το στομάχι μου.



Διαφωνώ όσο δεν πάει με το κείμενο!

Δεν έχει ρετσίνες στο εξωτερικό, πιτσιρίκο. Δεν έχει συναυλίες του Θανάση Παπακωνσταντίνου. Δεν έχει φοιτητικά στέκια, όπως στη Μελενίκου στη Θεσσαλονίκη.



Η κουλτούρα τους απέχει έτη φωτός από τη δικιά μας.

Δεν λέω ότι είναι καλύτερη ή χειρότερη αλλά διαφορετική.

Έχοντας ζήσει σε 5 Ευρωπαϊκές χώρες και σε 3 στη Μέση Ανατολή, δεν μπόρεσα πότε να τους καταλάβω.

Το να μεθύσω όσο δεν πάει για να διασκεδάσω και να ουρώ στη μέση του δρόμου μετά (Αγγλία), το να πρέπει να κόψω χαρτάκι σε ένα άδειο κατάστημα για να με εξυπηρετήσουν (Σουηδία), το να την πέφτουν στη κοπέλα μου ενώ είμαι παρόν (Ιταλία), το να κοροϊδεύουν παχουλά άτομα και να ειρωνεύονται άλλες κουλτούρες (Ολλανδία), το να μη μπορώ να συναστραφώ με το άλλο φύλο είτε επειδή πρέπει να περιμένω να μεθύσει (Βόρεια Ευρώπη) είτε επειδή απαγορεύεται (Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σουλτανάτο του Ομάν, Κατάρ) μου είναι ξένα!



Θα μου πεις ότι αναφέρομαι σε ακραίες συμπεριφορές. Ναι, αλλά σε ακραίες συμπεριφορές, που συναντούσα καθημερινά και οι εκάστοτε χώρες προσάρμοσαν το σύστημα τους ώστε να λειτουργεί.

Εμείς είχαμε ένα σύστημα που οι ακραίες συμπεριφορές μας, καλές και κακές, αναδεικνύονταν και μας οδήγησαν σε οικονομική εξάρτηση από άλλους.

Πρέπει κι εμείς να αλλάξουμε το σύστημα όχι ακόμα και τις καλές συμπεριφορές.

Πώς; Περιμένοντας να καταρρεύσει το υπάρχον σύστημα!

Οι συμπεριφορές θα είναι εκεί πάντα εκεί, είτε καλές είτε κακές! Δεν πρέπει να θυσιάσουμε τις καλές συμπεριφορές για να εξαλείψουμε τις κακές.


Εγώ, Πιτσιρίκο, θα γυρίσω στην Ελλάδα και θα πίνω ρετσίνες στη Μελενίκου ακούγοντας Θανάση!

Αυτό που ζω τώρα είναι μια παρένθεση που η ανάγκη με οδήγησε στο να το ζω, διότι, αντί αυτού, θα μπορούσα να είμαι στο συντηρητικό χωριό μου στη Βόρεια Χαλκιδική στην Ελλάδα και να δηλητηριάζω τους συντοπίτες μου, δουλεύοντας στην Ελληνικό Χρυσό.



Νίκος Μπέρμιγχαμ




(Αγαπητέ Νίκο, εμένα δεν μου αρέσει η ρετσίνα και δεν έχω πάει ποτέ σε συναυλία του Θανάση Παπακωνσταντίνου, αν και κάποια τραγούδια του τα αγαπάω. Επίσης, δεν μου άρεσαν ποτέ -ούτε όταν ήμουν φοιτητής- τα φοιτητικά στέκια. Πάντως, η ρετσίνα δεν είναι το αγαπημένο ποτό των Ελλήνων, ούτε η μουσική του Θανάση Παπακωνσταντίνου είναι ακριβώς η κυρίαρχη μουσική στην Ελλάδα. Όσο για αυτά που γράφεις για τους άλλους λαούς, σκέψου ποια είναι τα αντίστοιχα στην Ελλάδα. Μη σε ξεγελάει ο νόστος. Η κουλτούρα της σύγχρονης Ελλάδας -και δεν μιλάω για τις ελάχιστες εξαιρέσεις- είναι εμετική. Για σκέψου το λίγο. Να είσαι καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.