Η πατρίδα κινδυνεύει και αυτή πρέπει να σώσουμε

Πιτσιρίκο,
Ορμώμενος από τα κείμενα των φίλων που έριξαν την ιδέα της στάσης πληρωμών (1,2), θέλω να προσθέσω κάτι στην κουβέντα.
Τα πράγματα ήταν και είναι απλά. Δεν χρειάζονται ούτε οργανώσεις, ούτε κόμματα, ούτε εκλογές, ούτε κυβερνήσεις. Αρκεί να καταλάβουμε το τι θέλουν αυτοί που μας βασανίζουν όλα αυτά τα χρόνια από εμάς.

Είναι ηλίου φαεινότερο πλέον ότι δε θέλουν ουτε να βελτιώσουν, ούτε να μεταρρυθμίσουν, ούτε να βοηθήσουν τη χώρα ούτε τίποτα παρόμοιο.

Εκείνο που θέλουν είναι τα λεφτά.Τα λεφτά μας. Τα λεφτά μας και την περιουσία μας.

Όταν έχεις καταλάβει αυτό, τα πράγματα όπως είπα είναι απλά.

Κάνεις ό,τι περνάει από το χέρι σου, για να μη τους δίνεις αυτό που θέλουν.

Στο μέτρο που σου αναλογεί και στο βαθμό που αντέχεις την ψυχολογική πίεση. Γιατί ναι. Έχει μια πίεση και ένα φόβο να χρωστάς σε αυτό το συμμορίτικο κράτος και σε αυτές τις ληστρικές τράπεζες αλλά δε γίνεται αλλιώς.

Αυτή είναι η δουλειά. Αυτό είναι ο πόλεμος.

Να βρεις τη δύναμη να νικήσεις το φόβο για να μπορέσεις να σηκώσεις το όπλο να πατήσεις τη σκανδάλη να σκοτώσεις τον αντίπαλο.

Τι σημαίνει αυτό στην πράξη:

Οπουδήποτε με καλεί το σύστημα να πληρώσω, απλά δεν το κάνω ή το κάνω μερικώς και πάντα μέχρι τα όρια ψυχολογικής αντοχής μου η μέχρι το σημείο που πρόκειται να επέλθει μια ανεπανόρθωτη ζημιά.

Δεν λέω δηλαδή να μην πληρώνουμε την τράπεζα μέχρι το σημείο να μας πάρει το σπίτι, αλλά, αν μπορώ να καθυστερώ τη δόση ή να την πληρώνω ελλιπώς και να τους βάζω στη διαδικασία να πληρώνον παραπάνω σ αυτές τις κωλοεταιρίες που μας παίρνουν τηλέφωνο και μας τρομοκρατούν γιατί να μη το κάνω;

Το ίδιο με το κράτος. Μου έρχεται ένας φόρος εισοδήματος ας πούμε 100 ευρώ.

Γιατί να πάω να τον πληρώσω, ρε παιδιά; Και να έχω. Άσ’ τον απλήρωτο.

Θα μπούνε κάποιες προσαυξήσεις. Και; Τα 100 τα δικά σου, του ενός, του άλλου, θα τους δημιουργήσουν πρόβλημα.

Στην πορεία, όταν δουν ότι ο κόσμος δεν πληρώνει, πιθανόν να βρουν κάτι άλλο για να μας πιέσουν.

Τότε βλέπουμε. Άλλωστε, αυτό πρέπει να θέλουμε. Να αναγκαστούν να σκληρύνουν τη στάση τους απότομα έτσι ώστε να προκαλέσουν την κοινωνική οργή των μεγάλων μαζών η απάθεια των οποίων τους στηρίζει.

Σε μια συγκέντρωση στην Αθήνα στις αρχές της χρονιάς ρωτάω έναν διαδηλωτή στο μπλοκ του ΟΤΕ. «Φόρους πληρώνεις;»

Με κοίταξε για μια στιγμή σαν να ήμουν εξωγήινος και μου απάντησε ότι προφανώς πληρώνει, αφήνοντας να εννοηθεί ότι, αν δεν πληρώνουμε, θα χαθεί το κράτος.

Μα αυτό δεν θέλουμε; Να καταρρεύσει αυτό το σάπιο καθεστώς;

Γιατί τα λέω τώρα εγώ αυτά; Γιατί είμαι κανένας τσαμπατζής που ζει από τη φοροκλοπή;

Μισθωτός του δημοσίου είμαι και δεν μπορείτε να φανταστείτε και σε ποιό υπουργείο.

Τι νόημα έχουν πλέον οι απεργίες και οι πορείες και οτιδήποτε συναφές, αν δε μπορέσεις να τους κόψεις αυτό που τους κρατάει στη ζωή;

Τα λεφτά.Τα λεφτά μας.

Και λέω ότι είναι απλό φέρνοντας το εξής παράδειγμα:

Όλοι μας οδηγώντας θα έχουμε δει κάποιες φορές να μας ανάβει τα φώτα ο οδηγός από το απέναντι ρεύμα για να μας ειδοποιήσει για κάποιο μπλόκο.

Και όλοι μας όταν είχαμε τη δυνατότητα ίσως κάναμε σε κάποιον άλλο συμπολίτη μας το ίδιο.

Τί δείχνει αυτό; Δείχνει αλληλεγγύη, και κυρίως αυτό που λέω εγώ ομόνοια με την ετυμολογική σημασία. Δηλαδή κοινή αντίληψη. Και κατ’ επέκταση κοινή δράση στη βάση του αυτονόητου.

Στη βάση του καθήκοντος που έχει ο καθένας μας απέναντι στην πατρίδα δηλαδή στο συμπολίτη του, γιατί η πατρίδα που λέμε και ιδίως η αγάπη γι αυτή δεν είναι η αγάπη για τα βουνά και τη θάλασσα μόνο, αλλά κυρίως για τον συμπολίτη μας.

Αυτό είναι η πατρίδα, η χώρα, ή ο τόπος που λένε. Οι άνθρωποι.

Τώρα, για το θέμα των αποδείξεων που έθεσε ένας φίλος, εδώ είμαι λιγάκι σε δίλημμα. Δηλαδή, με βάση το σκεπτικό μου, ναι δεν πρέπει να ζητάει αποδείξεις κανείς από κανένα.

Από την άλλη όμως έχουμε μια μερίδα του κόσμου που έχει το μαγαζάκι του ή το ελεύθερο επάγγελμα του που όλα αυτά τα χρόνια έκλεβε το κράτος και ζούσε και βασίλευε με αυτό τον τρόπο και που όχι μόνο δεν αντιλαμβάνεται τον κίνδυνο στον οποίο βρίσκεται τώρα η χώρα (δηλαδή οι άνθρωποι της) αλλά εξακολουθεί να έχει την αντίληψη του να συνεχίσω να κλέβω όπου μπορώ, να τα κουτσοβολέψω και οι άλλοι να πα να πνιγούνε.

Την ίδια στιγμή όλοι αυτοί είναι οι πρώτοι που πληρώνουν τους μνημονιακούς φόρους, χαράτσια κλπ «ξεπλένοντας» με αυτό τον τρόπο τις αμαρτίες του παρελθόντος και στηρίζοντας κατά συνέπεια το σύστημα.

Σ’ αυτές τις περιπτώσεις δεν είμαι σίγουρος αν η πίεση από μέρους μας πρέπει να ασκηθεί προς το κράτος ή προς αυτούς με την ελπίδα ότι όταν θα νιώσουν και αυτοί στο πετσί τους την πίεση και την αδικία του να είσαι τυπικός και να σε πηδάνε όπως τη νιώθουν όλα αυτά τα χρόνια οι μισθωτοί ,ίσως αντιδράσουν και αυτοί με τον τρόπο που περιγράφω παραπάνω.

Τα πράγματα λοιπόν, όπως είπα, είναι απλά. Αρκεί να κάνουμε ο καθένας το καθήκον του.

Επίσης θέλω να θίξω και ένα άλλο θέμα. Τι είναι αυτό το πράγμα ρε παιδιά με την αριστερά;

Όλη αυτή η κουβέντα παντού. Η αριστερά να κάνει αυτό, η αριστερά οφείλει να κάνει εκείνο.

Πραγματικά θα ήθελα κάποιος να μου εξηγήσει όταν λέει ότι είναι αριστερός τι εννοεί;

Και δεν μιλάω για το πως θέτουν το θέμα οι επαγγελματίες της πολιτικής. Αυτοί χρησιμοποιούσαν και χρησιμοποιούν τις έννοιες αυτές για να εκμεταλλευτούν την έμφυτη ανάγκη του Έλληνα να διχαστεί.

Εμείς όμως έχουμε καταλάβει τι είναι εκείνο που διαφοροποιεί έναν άνθρωπο που λέει ότι είναι δεξιός επειδή ψηφίζει ΝΔ με άναν άλλο που λέει ότι είναι αριστερός επειδή ψηφίζει ΑΝΤΑΡΣΥΑ (πήγα να γράψω σύριζα και αυτολογοκρίθηκα τελευταία στιγμή).

Κάποιος που αγαπάει την πατρίδα του με την έννοια που έβαλα παραπάνω και ανεβαίνει στο βουνό ή πολεμάει με τον τρόπο που ανέφερα παραπάνω τι είναι αριστερός ή δεξιός;

Εν τω μεταξύ, ενώ εγώ λογικά είμαι αριστερός και έχοντας τη δυνατότητα να πω 5 πράγματα για το τι σημαίνει να είναι κάποιος δεξιός, δεν μπορώ να κάνω το ίδιο προσπαθώντας να ορίσω τον όρο αριστερός γιατί θα πω πράγματα που κατά πάσα πιθανότητα είναι στοιχεία και του δεξιού που έχω στο μυαλό μου.

Σε κάθε περίπτωση, αν και το περιεχόμενο της λέξης αριστερός έτσι όπως το καταλαβαίνω δεν έχει σβήσει και δε μπορεί να σβήσει θεωρώ ότι ο διαχωρισμός του λαού σε δεξιό και αριστερό αυτή τη χρονική συγκυρία είναι παρωχημένος και μπορεί να γίνει πολύ επικίνδυνος.

Κατά τη γνώμη μου αυτό που παίζεται αυτή τη στιγμή είναι το αν θα έχουμε πατρίδα αύριο μεθαύριο δηλαδή Έλληνες πολίτες να ζούν στον ίδιο τόπο, να τσακώνονται για αριστερές και δεξιές παντόφλες, για ολυμπιακούς και παναθηναϊκούς και τα συναφή.

Η πατρίδα κινδυνεύει και αυτή πρέπει να σώσουμε, κάνοντας ο καθένας το καθήκον του.

Καλό αγώνα

Γ.

(αγαπητέ φίλε, η όλη φάση είναι “αφού ξέρουν τι πρέπει να κάνουν, γιατί δεν το κάνουν;”. Η απάντηση, ίσως, να είναι πως δεν το κάνουν γιατί έζησαν πάρα πολλά χρόνια σκλαβωμενοι σε ξένους και Έλληνες -γενιές ολόκληρες-, ενώ έχουν και χαμηλή αυτοεκτίμηση. Αλλά κάποια στιγμή θα το κάνουν. Κάποια στιγμή, οι άνθρωποι βγήκαν από τις σπηλιές. Καρτερώ. Να είστε καλά.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.