Μακριά από τους νεοέλληνες

Αγαπητέ πιτσιρίκο
“Αν δεν απαντούν στο κάλεσμα σου, βάδισε μόνος,
Αν φοβούνται και ζαρώνουν βουβοί κοιτάζοντας τον τοίχο,
Αχ, εσύ άτυχε,
Άνοιξε το μυαλό σου και μίλησε μόνος,

Αν γυρίσουν βλέμμα τους αλλού, και σε εγκαταλείψουν
όταν διασχίζεις την έρημο,
Αχ, εσύ άτυχε,
Τσαλάκωσε τα αγκάθια με την πατούσα σου, και στο αιματοβαμμένο μονοπάτι βάδισε μόνος,

Αν δεν κρατάνε ψηλά το φως όταν η νύχτα είναι ανήσυχη με τη θύελλα,
Αχ, εσύ άτυχε,
Με την φλόγα του κεραυνού άναψε την καρδιά σου
Και άφησε την να καίγεται μόνη.”

Μακριά από τους νεοέλληνες.

Αυτούς που έχουν πάψει να ζουν πραγματικά, να αγωνίζονται, να ονειρεύονται.

Αυτούς που τρώνε αμάσητο ό,τι τους σερβίρει η τηλεόραση αλλά έχουν άποψη για όλα.

Αυτούς που το μόνο τους άγχος είναι αν θα βρούνε τα λεφτά για να πληρώσουν την εφορία και τις τράπεζες.

Αυτούς τους σκατόψυχους που χαίρονται με τις κακουχίες των άλλων και προσεύχονται να μην αλλάξει η παθητική τους ζωούλα.

Το να επιβιώνεις απλά, δεν σημαίνει πως ζεις.

Καλή δύναμη

Αναστάσης

Υ.Γ Το απόσπασμα είναι από ποίημα του Ραμπιντρανάθ Ταγκόρ.

(Αγαπητέ Αναστάση, εγώ αποφεύγω τους νεοέλληνες όσο μπορώ. Όσο γίνεται. Σε τραβάνε προς τη λάσπη, τον υπόνομο, τον βόθρο. Πάντως, είναι καλό που έχει γίνει κατανοητό πια πως το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι οι Έλληνες. Σε βοηθάει στο να το πάρεις απόφαση. Να είσαι καλά. Καλή δύναμη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net για να συνεχίσει να υπάρχει μέχρι τη Δευτέρα Παρουσία. Οι τρόποι στήριξης εδώ.