Ο Άλεξ

Ο Άλεξ είναι Γερμανός, έχει γεννηθεί στην Αλεξάνδρεια, είναι φίλος μου και ζει μόνιμα με τη Γερμανίδα σύζυγό του στη Νάξο. Έχω μάθει πολλά από τον Άλεξ· ειδικά στη ματιά του πάνω στην Ελλάδα και στους Έλληνες.

Κάποτε μου είπε πως την πρώτη φορά που ήρθε στην Ελλάδα πήγε σε μια συναυλία του Γιώργου Νταλάρα.

Ακούγοντας τους χιλιάδες θεατές –που είχαν κατακλύσει το στάδιο- να τραγουδάνε όλοι μαζί, σκέφτηκε πως ένας λαός που τραγουδάει με τόσο πάθος δεν είναι λαός για πόλεμο.

Τον περασμένο μήνα, ο Άλεξ ήρθε στην Αθήνα για δουλειές. Πήγαμε για φαγητό και μετά τον πήγαμε σινεμά. Του αρέσει πολύ το «Αττικόν» και έπαιζε μια ταινία που ήθελε να δει.

Μετά το τέλος της ταινίας, περπατήσαμε μέχρι το ξενοδοχείο του, στο κέντρο της Αθήνας.

Κάποια στιγμή, εκεί που του μιλούσα, συνειδητοποίησα πως δεν ήταν δίπλα μου.

Γύρισα και τον είδα να κοιτάει αποσβολωμένος τους άστεγους που κοιμόντουσαν στις εισόδους των κλειστών καταστημάτων και των πολυκατοικιών.

Δεν έκανε βήμα.

Τον πλησίασα και διαπίστωσα πως ήταν συντετριμμένος – ήταν η πρώτη φορά που έβλεπε άστεγους στην Αθήνα.

«Δεν το αξίζει αυτό η Ελλάδα» μου είπε, «δεν το αξίζουν αυτό οι Έλληνες».

«Κανένας λαός δεν το αξίζει αυτό, Άλεξ. Έλα, πάμε…».

(Το κείμενο δημοσιεύτηκε στο πρώτο τεύχος του Unfollow τον Δεκέμβριο του 2011. Το ανεβάζω τώρα γιατί μου το θύμισε το μέιλ ενός αναγνώστη.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.