Του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ

c89_09_spain_evictions_42-51744326_750_500_90Κομπανιέρο Πιτσιρίκο,
Δεν αισθάνομαι την ανάγκη να γράφω αυτό τον καιρό, γιατί μπούχτισα, κυριολεκτικά, αλλά τι να σε κάνω, άντε να δώσω κανά σημάδι ζωής και να επιστρέψω πάλι στο καβούκι μου.

Βλέπεις, είμαι σε φάση βαθιάς περισυλλογής και… παραγωγικής ανασυγκρότησης, ειδικά τώρα που έχει νηνεμία.

Άσε που δεν περίμενα ότι ο ελληνικός λαός θα επιβράβευε την απάτη σε τέτοια έκταση, με την καμία, και μου έπεσε πιο βαρύ απ’ όσο νόμιζα.

Τι ωραία που τους δώσαμε το δικαίωμα να τα παίξουν όλα στην ρουλέτα, αρχής γενομένης από τις συντάξεις και τους πλειστηριασμούς.

Καλά, για τις συντάξεις δεν χρειάζεται να πει κανείς πολλά.

Τα λεφτά των ασφαλισμένων υπήρχαν αλλά φαγώθηκαν σε χρηματιστήρια, PSI και σε ανακατανομές πόρων.

Και τώρα εφευρίσκουν ρήτρες και άλλες μαλακίες για να δικαιολογήσουν τις συνεχόμενες περικοπές, ακόμα και το απίστευτο να μην υπολογίζονται ως συντάξιμα χρόνια εκείνα για τα οποία δεν πλήρωσε τις εισφορές ο εργοδότης σου.

Δηλαδή σκέψου να δουλέψεις ένα χρόνο κάπου, να σε φεσώσει πχ 4 μισθούς και να μην υπολογίζει και το ταμείο αυτό τον χρόνο, αν δεν πάει το αφεντικό να πληρώσει τις εισφορές.

Το ταμείο είναι μείον και, αν δεν έχει, δεν σου δίνει.

Μην ανησυχείτε ντε, κάπως έτσι σκεφτόντουσαν και οι ναζί, δηλαδή πρώτα το κόστος και μετά το δικαίωμα στη ζωή.

Προτείνω να βάλουμε ρήτρα μηδενικού ελλείμματος και στα νοσοκομεία, τώρα που πήραμε το κολάι.

Δεν χρειάζεται να πούμε κάτι άλλο για τις συντάξεις.

Οπότε, περνάω στους πλειστηριασμούς.

Πρέπει να νοιώθουνε πολύ φιλεύσπλαχνοι εκεί στην Κουμουνδούρου, καθώς μαζί με τα δεκάδες δισ. από τα λεφτά των φορολογουμένων που θα δοθούν για την ανακεφαλαιοποίηση 4 τραπεζών, θα ψηφιστεί σύντομα και με τη βούλα η άρση των πλειστηριασμών, γι’ αυτό δεν υπάρχει καμία αμφιβολία.

Για να σωθούν δηλαδή τέσσερις σκατοτράπεζες, θα στηθούμε όλοι στα τέσσερα.

Τους ντύσαμε που τους ντύσαμε τους τραπεζίτες, τους κάτσαμε που τους κάτσαμε, να μην τους βάλουμε και ένα κεραμίδι πάνω από το κεφάλι τους, μισές δουλειές θα κάνουμε;

Δώσε τους εκεί κάμποσα σπίτια, εξάλλου το είχε πει και παλιά ένας τεχνοκράτης πως το ποσοστό ιδιοκατοίκησης στην Ελλάδα είναι προκλητικά υψηλό, οπότε κοινώς, τον ήπιαμε.

Καλά το είχα γράψει προ μηνών, το πάρτυ όχι μόνο δεν τελείωσε, αλλά τώρα είναι που πραγματικά ξεκινάει.

Το Μνημόνιο στην ουσία είναι το αναισθητικό για να μην σπαρταράμε πολύ όταν θα μας καταβροχθίζουν οι αγορές.

Ήδη, αυτή τη στιγμή συζητιέται να μπουν εισοδηματικά κριτήρια -και περουσιακά- στον νόμο για την προστασία της πρώτης κατοικίας, κάτι που θα αποκλείσει τους μισούς ιδιοκτήτες.

Πάλι ξερογλείφονται τα λιοντάρια στο λάκκο.

Στο μεταξύ τα έχουν αποφασίσει από το καλοκαίρι και απλά προσποιούνται τάχα μου πως γίνεται μεγάλη μάχη.

‘Αρτος και θεάματα, χωρίς τον άρτο.

Και όλα αυτά υπό την απειλή της εκταμίευσης 2 ολόκληρων δισ., που ίσα που θα φτάσουν για να γεμίσει την πισίνα του ο Φλαμπουράρης.

Η Ελλάδα, σαν πρεζάκι, εκλιπαρεί για τη δόση της και ο έμπορας την κάνει ότι θέλει.

Πέφτουν και κάμποσες ειδήσεις-σοκ, για να περάσουν όσο γίνεται πιο απαρατήρητα τα νέα μέτρα για τις κάσες των πολιτών και γεια χαραντάν και τα κουκιά μπαγλάν στο προτεκτοράτο μας.

Επίσης, δεν βλέπω να καίγονται οι πιο πολλοί που ζουν σε μια χώρα που θυσιάζεται -σαν άλλη Ιφιγένεια- στο βωμό του κέρδους των τοκογλύφων, οπότε πάμε ντουγρού για σφοδρή σύγκρουση με την πραγματικότητα, ειδικότερα όταν θα πέσει άλλο ένα 25% το ΑΕΠ τα επόμενα τρία χρόνια και θα έχει αρχίσει να κρεμάει το άντερο από την πείνα.

Είπαμε τοίχο-τοίχο ο ‘Ελληνας, αλλά κάπου θα σε πετύχω πουλάκι μου.

Πάντως, αυτό που μου ανέβασε το αίμα στο κεφάλι τις τελευταίες μέρες ήταν ένα σκηνικό κατά την ψήφιση των προαπαιτούμενων στη Βουλή.

Ο Τσίπρας σηκώθηκε με ύφος και ξεστόμισε μια απίστευτη ατάκα στην “αντιπολίτευση”: “Τι ακριβώς παριστάνετε σήμερα; Τους αντιμνημονιακούς;”

Εσύ, Αλέξη μου, ποιον παριστάνεις αυτές τις μέρες, τον Λένιν ή τον Βελουχιώτη;

Κελεπούρι ο Αλέξης, κάντε το σταυρό σας μην τον χάσουμε.

Μ’ άρεσε κιόλας που θα έσκιζε τα μνημόνια με μια κίνηση και ένα άρθρο.

Βέβαια, όταν λίγες βδομάδες πριν επιβραβεύτηκε για το τρίτο και μακρύτερο μνημόνιο από τον “σοφό” λαό, όλα αυτά πέρασαν στα ψιλά γράμματα.

Οπότε, ό,τι πήγε να γεννηθεί με την προδοσία στο δημοψήφισμα, τελικά θάφτηκε με συνοπτικές διαδικασίες από τους ίδιους τους πολίτες στις εκλογές του Σεπτεμβρίου.

Κελεπούρι και ο λαός, κάντε το σταυρό σας μην τον χάσουμε. Venceremos.

Και τώρα είναι έκδηλη η ανησυχία για τις συντάξεις και τις επερχόμενες κατασχέσεις.

Καλά δεν ξέραμε πολύ πριν τις εκλογές ότι δυο από τα προαπαιτούμενα μέτρα ήταν οι πλειστηριασμοί και η νέα μείωση των συντάξεων;

Οπότε, προς τι οι γκρίνιες και η στάση αναμονής;

Τέλος πάντων, βαρέθηκα να μας μπινελικώνω τέτοια χάπατα που είμαστε, εξάλλου μην είμαι άδικος, με τις εξαιρέσεις πάντα ο κόσμος προχωρεί.

Και ανεξαρτήτως αν είστε ο κανόνας ή η εξαίρεση, ξέρετε τι μας επιφυλάσσει η… ρουλέτα τους επόμενους λίγους μήνες και είναι πολύ απλό: όποιος σπέρνει ανέμους, θερίζει θύελλες.

Μέχρι το καλοκαίρι θα έχουν μειωθεί οι συντάξεις κατά 10-20% περίπου, θα έχουν ξεπουληθεί τα περισσότερα φιλέτα του Δημοσίου, θα έχουν ολοκληρωθεί πάνω από 1000 πλειστηριασμοί κατοικιών, θα έχουν κουρευτεί οι καταθέσεις και θα έχουμε νέο -κατοχικό βεβαίως, βεβαίως- εθνικό νόμισμα που θα ελέγχουν πλήρως οι αγορές και το οποίο θα μας το πλασάρουν λίγο μετά την επίσημη χρεοκοπία της χώρας -πέντε χρόνια μετά την ανεπίσημη-, η οποία χρεοκοπία δεν θα είναι τίποτε άλλο από το πέρασμα του τίτλου ιδιοκτησίας της χώρας στα χέρια τους.

Μπορεί και να κλείσουν για ένα διάστημα οι τράπεζες γιατί, ως γνωστόν, ο φόβος φυλάει τα έρμα.

Μέσα σε λιγότερο από 10 μήνες οι δανειστές θα έχουν πετύχει με ένα σμπάρο 10 εκατομμύρια τρυγόνια και θα πίνουν στην υγειά του Γιωργάκη, του Αντώνη και του Αλέξη, που βοήθησαν να πέσει το κάστρο από μέσα, χάρη και στις ευλογίες μας.

Παρεπιπτόντως, πρέπει να είσαι πολύ καθυστερημένος ώστε να μην καταλαβαίνεις γιατί πέφτουν τόσες διαβεβαιώσεις για την προστασία της πρώτης κατοικίας ή για τις συντάξεις.

Δεν θα μείνει κολυμπηθρόξυλο.

Εξάλλου ένας από τους λόγους που κάποιοι μιλούσαμε για τη μετα-ΣΥΡΙΖΑ εποχή ήταν οι συνεχείς διαβεβαιώσεις της Κουμουνδούρου για το σκίσιμο των μνημόνιων.

Μόνο ο ψεύτης έχει την τάση να πείσει τους άλλους ότι λέει την αλήθεια, γι’ αυτό και επαναλαμβάνεται συνεχώς.

Άμα το αφεντικό σε διαβεβαιώνει κάθε μέρα πως δεν κινδυνεύει η δουλειά σου, άρχισε μαλάκα μου να στέλνεις βιογραφικά.

Τα σημάδια ήταν και είναι όλα εδώ.

‘Ηταν δεδομένο από τον Φεβρουάριο και το πρόγραμμα-γέφυρα πως έψαχναν τρόπο να μας ανακοινώσουν ένα νέο μνημόνιο.

Η μόνη φορά που το αμφισβήτησα ήταν τις μέρες του δημοψηφίσματος, για τους ίδιους λόγους που έχεις εκφράσει, πιτσιρίκο, κυρίως επειδή θέλησα να πιστέψω ότι οδεύαμε προς ρήξη.

Τα σημάδια πάντως ήταν όλα μπροστά μας.

Απλά οι περισσότεροι επέλεξαν να τα αγνοήσουν.

Λυπάμαι που θα το πω τόσο ωμά, αλλά όπως στρώσαμε έτσι θα κοιμηθούμε.

Βέβαια αν θέλουμε τα ανατρέπουμε όλα, αλλά εκεί έγκειται το πρόβλημα: δεν πολυπιστεύω πια αν όντως θέλουμε να αντισταθούμε.

Οι Ισλανδοί, μια χώρα-κουκίδα με 7% αυτάρκεια σε προϊόντα αντιστάθηκε με το καλημέρα και εμείς μια πλούσια χώρα με 90+% αυτάρκεια ακόμα το φιλοσοφούμε.

Ούτε αυτό θέλει πολύ μυαλό και βαριές φιλοσοφίες.

Η εικόνα είναι από την Ισπανία, από την ίδια έξωση που απεικόνιζε μια άλλη φωτογραφία σε παλιότερο κείμενο μου.

Προσεχώς και στην Ελλάδα…

Μου φαίνεται πως στο πέμπτο ή έκτο μνημόνιο το πρόβλημα δεν θα είναι τα μέτρα, αλλά ότι δεν θα έχει μείνει κανείς στην Ελλάδα για να του τα εφαρμόσουν.

Οι μισοί θα έχουν αποδημήσει στην Εσπερία και οι άλλοι μισοί θα έχουν αποδημήσει εις Κύριον.

Προσωπικά άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά να επιστρέψω στο εξωτερικό και το μόνο που με κρατάει είναι το κωλοφιλότιμο και κάποιες συλλογικότητες που πασχίζουν να επιβιώσουν στον ωκεανό της αδιαφορίας.

Από την άλλη, πώς το λένε, του φευγάτου η μάνα δεν έκλαψε ποτέ;

Έχει ένα πόιντ…

Και μην ανησυχείτε, δεν χάνομαι, εδώ πιο κάτω θα είμαι.

Με εκτίμηση,

Άρης

(Αγαπητέ Άρη, πρώτα τους έφαγαν τα χρήματα των ταμείων, μετά τους έκοψαν μισθούς και συντάξεις, και τώρα θα τους πάρουν και τα σπίτια, ενώ οι ολιγάρχες κάνουν πάρτι. Κι αυτοί κάθονται και κοιτάνε. Δεν μπορεί να είναι τόσο ζώα οι Έλληνες. Με το κόλπο του Χρηματιστηρίου το 1999 μάζεψαν το χρήμα, και τώρα μαζεύουν τα σπίτια. Έχει κατασχεθεί όλη η χώρα με τα Μνημόνια, και το άλλο το ζώο ελπίζει να μην του κατασχέσουν το σπίτι. Ρε ζώον, αφού έχει κατασχεθεί η χώρα, έχει κατασχεθεί και το σπίτι σου. Άρη, εγώ δεν έχω δικό μου σπίτι -οπότε δεν έχω κάτι να μου πάρουν- αλλά θα πάω να συμπαρασταθώ σε όποιον πάνε τα ΜΑΤ να τον βγάλουν από το σπίτι του. Αλλά δεν αρκεί να πάω εγώ, εσύ κι ο άλλος. Πρέπει να θέλει να αντισταθεί κι αυτός που είναι μέσα στο σπίτι. Για να περάσεις τη γιαγιά απέναντι, πρέπει να την ρωτήσεις πρώτα αν θέλει να πάει απέναντι. Γιατί μπορεί να μην θέλει. Πήγαν το 2011 στην Ισπανία οι αναρχικοί και έπαιξαν χοντρό ξύλο με τα ΜΑΤ έξω από τα σπίτια των ανθρώπων που τους πετούσαν στον δρόμο. Σταμάτησαν για λίγο οι πλειστηριασμοί -εξαιτίας των αυτοκτονιών των ανθρώπων που τους έβγαζαν από τα σπίτια τους- και μετά συνεχίστηκαν κανονικά. Τα ίδια και στην Πορτογαλία, όπου οι κατασχέσεις πέφτουν βροχή. Άρη, κι εγώ μπούχτισα να γράφω τα ίδια πράγματα επί έξι χρόνια και να μην υπάρχει αντίσταση και επίθεση. Αλλά να μην σταματήσουμε. Να συνεχίσουμε. Αν σταματήσουμε, καήκαμε. Έγραψα στον Ηλία “πού είναι ο Άρης;”, για να σε κάνω να γράψεις. Να γράφεις, Άρη. Και τώρα σε ρωτάω: Ο Βασίλης πού χάθηκε;. Να είσαι καλά, Άρη.)

Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου

Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.