“Να απλώνεις το χέρι σου μέχρι εκεί που φτάνει”
Καλησπέρα πιτσιρίκο.
Πάνε περίπου 2 μήνες απο τότε που άρχισα να σε διαβάζω και σου είχα στείλει και email· για να πω την αλήθεια, δεν περίμενα πως θα το δημοσίευες. Τέλος πάντων, από τότε λοιπόν κάθε μέρα μπαίνω και σε διαβάζω , κάλιο αργά παρά ποτέ.
Ωραία τα μπλουζάκια και θα ήθελα να παραγγείλω και εγώ αν γίνεται, αν και με πονάει όλο αυτό, γιατί, εκτός απο το δικό μου -που θα το πάρουν στο τέλος- ξέρω τουλάχιστον άλλα 15 άτομα που θα τους το πάρουν, και πόσων χιλιάδων ακόμη που δεν ξέρω.
Να σου πω, όμως, κάτι που μπορεί να φανεί τρελό, αλλά δε με νοιάζει τόσο, αν και μου το είχαν αφήσει η γιαγιά και ο παππούς και είμαι συναισθηματικά δεμένη με αυτό, λέω κάθε μέρα πως δε με νοιάζει, βρε ας το πάρουν· στο κάτω κάτω, ούτε να το συντηρήσω μπορώ, αν και είναι 50τμ, αφού τα λεφτά που παίρνω δεν φτάνουν και έτσι σκέφτομαι πως θα απαλλαχτώ από ΕΝΦΙΑ, φόρους κλπ.
Κάθε πρωί που ξυπνάω, σκέφτομαι τη μέρα που θα έρθουν και με σκέφτομαι να τους πετάω αντικείμενα να τους βρίζω, και μια κλαίω και μια γελάω· κλαίω όταν σκέφτομαι το γιο μου στο δρόμο, και γελάω όταν σκέφτομαι εμένα να αντιστέκομαι.
Παράλογο όλο αυτό, αλλά εκεί καταντήσαμε δυστυχώς να εξαρτόμαστε απο τα αρ..δια του κάθε τραπεζίτη.
Είμαι 40 χρονών και δεν έχω βγεί ποτέ εκτός Ελλάδος, δεν έχω κάνει ταξίδια μακρινά, όπως λέει και το τραγούδι, γιατί κάθε φορά σκεφτόμουν τα χρήματα που δεν περίσσευαν για σπατάλες, σπατάλες δηλαδή τα απωθημένα μου, και νευριάζω όταν σκέφτομαι τη μάνα μου, που μου έλεγε απο τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου “να απλώνεις το χέρι σου μέχρι εκεί που φτάνει, όχι παραπέρα” και ρωτάω γιατί;
Αφού και μέχρι εκεί που έφτανε το άπλωνα και πάλι θα μου το πάρουν· τουλάχιστον αν ζούσα και το όνειρο μου πάλι θα το έπαιρναν, αλλά θα ήμουν ευχαριστημένη τουλάχιστον.
Εν πάση περιπτώσει , ήθελα να σου πώ πρώτον πως, από τότε που απάντησες στο πρώτο email και μου τα ψιλοέχωσες, σε διαβάζω κάθε μέρα και σε θαυμάζω, περιμένω πώς και πως δηλαδή όλα αυτά που γράφεις εσύ, ο Ηλίας, ο Βασίλης, ο Άρης, ο Σ.Α.Μ. κλπ, και νοιώθω ευγνώμων που σας “γνώρισα” έστω και καθυστερημένα. Και δεύτερον, νοιώθω πως πρέπει να πω ένα μπράβο στον εαυτό μου, που, ενώ με πίεζαν οικογενειακά να πάω σε δικηγόρο για τον περίφημο νόμο Κατσέλη, αντιστάθηκα δεν πλήρωσα τουλάχιστον 1.500 ευρώ που ζητάνε οι δικηγόροι και στο τέλος τα χάνεις και όλα· έτσι λοιπόν, πέρσι το καλοκαίρι, αυτά τα χρήματα τα έφαγα μαζί με το γιο μου που είχαμε πάει Γιάννενα-Ζαγοροχώρια, και φάγαμε κάτι πίτες και κάτι μπακλαβάδάκια όνειρο, και ας με έλεγε η μάνα μου αναίσθητη.
Υ.Γ. 1 Πολύ μπροστά ο πατέρας σου Πιτσιρίκο!
Υ.Γ. 2 Χθες βράδυ έβλεπα Ελληνοφρένεια και έχω απορία, ρε γαμώτο, πώς τους αφήνουν ακόμη να τα λένε όλα αυτά;
Φιλιά στο μάγουλο και όχι στις πατούσες… χαχαχα
Όλγα
(Αγαπητή Όλγα, η πιο ωραία φάση είναι να μην έχεις τίποτα. Είναι βάρος η ιδιοκτησία και η περιουσία. Για μένα τουλάχιστον είναι. Τα χρήματα -στον καπιταλισμό- είναι χρήσιμα γιατί σου κάνουν εύκολη τη ζωή και σου δίνουν ελεύθερο χρόνο, που είναι το σημαντικότερο. Βέβαια, κανείς δεν πρέπει να μένει στον δρόμο. Κάθε άνθρωπος θα πρέπει να έχει ένα σπίτι για να μένει όσο ζει· κι ας μην είναι ιδιοκτησία του. Όχι να έχει ο ένας χίλια σπίτια και ο άλλος να μένει στον δρόμο. Θα τα διορθώσει αυτά η ανθρωπότητα κάποια μέρα. Μετά από μερικούς ακόμα πολέμους με δισεκατομμύρια νεκρούς, θα αντιληφθούν οι άνθρωποι τα αυτονόητα. Αν έρθουν να σε βγάλουν από το σπίτι σου, εδώ σε μένα. Θα κάνω εκστρατεία. Όπως βλέπεις, κάποιοι απλώνουν το χέρι τους και μέχρι το σπίτι σου. Αυτό που λες για τα ταξίδια, ένας φίλος το καλοκαίρι -που τα φέρνει κι αυτός πια δύσκολα βόλτα- μου είπε με παράπονο “δηλαδή, δεν θα πάω ποτέ ξανά πια ούτε μια φορά ένα ταξίδι λίγες μέρες στο εξωτερικό; Αυτό ήταν;”. Βέβαια, αν συνεχίσουν να μας παίρνουν τα σώβρακα, όχι στο εξωτερικό αλλά ούτε ως την Σαλαμίνα δεν θα πηγαίνουμε. Την Ελληνοφρένεια την αφήνουν να τα λέει όλα αυτά γιατί οι ιδιοκτήτες των συστημικών ΜΜΕ είναι πιο έξυπνοι από εμάς. Το γράφω χρόνια. Όλες οι προτάσεις για δουλειά που μου έχουν γίνει είναι από συστημικά ΜΜΕ. Εννοώ δουλειές που να πληρώνεσαι και να ζεις από την δουλειά σου, γιατί στις απλήρωτες δουλειές κανείς δεν φτάνει τους αριστερούς. Οι αριστεροί το μόνο που ξέρουν είναι να γκρινιάζουν και να σου τρώνε τα λεφτά της δικής σου δουλειάς. Γι΄αυτό δεν καταφέραμε να κάνουμε ούτε ένα μεγάλο εναλλακτικό ΜΜΕ, μετά από έξι χρόνια χρεοκοπίας. Γκρίνια και μόνο γκρίνια. Και απάτη. Με επαναστατικά λόγια, βέβαια. Όλγα, μη με θαυμάζεις. Πιο ενοχλητικοί και από τους εχθρούς σου είναι οι κόλακες. Άκου να μαθαίνεις. Να είσαι καλά, Όλγα. Να χαίρεσαι τον γιο σου.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.