Κάθε εμπόριο για καλό

Αγαπητέ πιτσιρίκο,
Πριν πάρω αεροπλάνα και βαπόρια για να πάω να μαυρίσω την 2η φορά αριστερά, έβαλα για πρώτη φορά το ένα από τα 2 δωμάτια του σπιτιού μου στο AirBnB.

Τα κίνητρα μου ταπεινά: Αφού θα μας κάνουν σερβιτόρες, καθαρίστριες και ρεσεψιονίστ, και επειδή εκ θέσεως σιχαίνομαι τα αφεντικά, αποφάσισα να κάνω την καθαρίστρια και την ρεσεψιονιστ με αφεντικό εμένα.

Φαντάσου το ως κάτι αντίστοιχο των πειρατών στον Αστεριξ που βλέποντας τους Γαλάτες, βυθίζουν μόνοι τους την γαλέρα για να γλυτώσουν τις φάπες.

Μένω και σε τουριστική περιοχή στο κέντρο της Αθήνας, οπότε είχα και την σιγουριά της επιτυχίας. Δόξα τον θεό -που είναι μικροπρεπής και αφήνει κάθε λογιών καθάρματα να καταδυναστεύουν τον κόσμο απ’ άκρη σ’ άκρη- η επιχείρηση πάει καλά.

Δηλαδή έχω χαλάσει καμιά χιλιάδα ευρώ για καναπέδες, σεντόνια, πετσέτες, φρούτα, γάλατα, κτλ και έχω εισπράξει σε IOU εξωτερικού κάτι λιγότερο από 900€, μέσα σε περίπου 3 μήνες. (Το λέω για να έχουμε και μια αίσθηση του υπέρογκου κέρδους προς φορολόγηση.)

Ξεκίνησα να παρακολουθώ τα σχετικά με το AirBnB από ερασιτεχνική διαστροφή.

Μιλάμε για πολύ γέλιο. Ένα θα σου πω: πρέπει να είναι η πρώτη φορά που έχει γίνει «κατάληψη» στην Αμερική. Είχανε πάει οι φιλελέδες στα γραφεία του και διαμαρτύρονταν λέει γιατί το AirBnB κόβει δουλειές και συγκεντρώνει υπέρογκα κέρδη.

Μιλάμε για πολύ γέλιο. Κινδυνεύει ο Καπιταλισμός σου λέω.

Μην σου πω ότι και η επίθεση στο Παρίσι έγινε για να χτυπηθεί το AIrBnB! Βλέπεις ήταν προγραμματισμένο ένα συνέδριο του AirBnB εκείνες τις μέρες και αναβλήθηκε.

Να μην στα πολυλογώ, η πλάκα είναι ότι το AirBnB έχει μεγάλη πλάκα. Γνωρίζεις κόσμο ούτως ειπείν.

Εγώ επειδή τους αισθάνομαι λίγο-πολύ ως καλεσμένους μου, τους βγάζω και για κάνα ποτό. Τους δείχνω και την περιοχή και τους λέω που να μην πάνε μην πάθουν καμιά διάρροια και μου καταχέσουν το σπίτι.

Εκεί λοιπόν στα ποτά επάνω, κάνουμε πολύ γαμάτες συζητήσεις καμιά φορά.

Για παράδειγμα, μια φορά ήταν ένα ζευγάρι από την Ισπανία. Φουλ Podemos. Τους εξήγησα λίγο την περίπτωση Τσίπρα, αλλά αυτοί εκεί: Αισιόδοξοι. Με ανέβασαν και εμένα ψυχολογικά ενόψει προαπαιτουμένων. Μιλήσαμε και λίγο Ισπανικά, ωραία ήταν.

Εγώ τους έλεγα I’m sorry there is no hope, αυτοί μου λέγανε You are Elpida. Τους τρόλαρα και εγώ λίγο με κάτι μπύρες ελληνικές, και θα τους πάρω να τους κάνω πλάκα μετά τις εκλογές τους.

Την τελευταία φορά όμως είχα έναν τύπο από το Τέξας. Πιτσιρικάς σχετικά, ασχολείται με τα τραπεζικά. Επενδύσεις και έτσι.

Αφού μου είπε τον πόνο του, ότι δηλαδή δεν τον αποκαταστούσε το αγόρι του παρόλο που απελευθερώθηκε και εκεί ο γάμος, μου είπε κάτι πολύ ενδιαφέρον: Η γενιά μας, όπως και η προηγούμενη είναι υπερχρεωμένη, μου είπε.

Από τι ρε συ; τον ρώτησα. Από τα δάνεια των σπουδών μας. Εγώ για παράδειγμα χρωστάω 200.000$ και τα ίδια είναι και οι υπόλοιποι έως και μία-δύο γενιές πίσω. Το μεγαλύτερο πρόβλημα της Αμερικής, συνέχισε, είναι αυτού του είδους τα χρέη. Θα είναι πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα από τα στεγαστικά, όταν σκάσει, και δεν θα αργήσει. Δεν έχουν βλέπεις εμπράγματες εγγυήσεις.

Δηλαδή; ρώτησα. Να, η προηγούμενη φούσκα με τα στεγαστικά δεν ήταν και πάρα πολύ σοβαρή γιατί υπήρχε ως εγγύηση το ακίνητο. Ενώ τώρα δεν υπάρχει καμιά εγγύηση.

Μόνο ότι θα σε έχουν σκλάβο μια ζωή, τον διόρθωσα. Ακριβώς! Η γενιά μου έχει αρχίσει και ανησυχεί πολύ για αυτό το θέμα. Μας έχει επηρεάσει πολύ τη ζωή μας. Το αγόρι μου για παράδειγμα δεν με παντρεύεται γιατί έχω χρέη και δεν θέλει να τα φορτωθεί και αυτός, γιατί οι δικοί του τον στηρίζουν οικονομικά, ενώ εμένα όχι.

Κάπου εκεί προσπάθησα να του εξηγήσω ότι σωστά το αντιμετωπίζει όχι ως ένα προσωπικό του θέμα αλλά ως ένα θέμα της γενιάς του. Και μάλιστα ότι αν αντικαταστήσει την λέξη «γενιά» με την λέξη «τάξη» μπορεί να καταλάβει και άλλα πράγματα.

Η αριστερά ανεβαίνει στην Αμερική, μου είπε.

Να προσέξετε την πρώτη φορά σας, του απάντησα.

Δεν πρόλαβα να τελειώσω την φράση μου και ξεκινάει μια βρόχα, δεν σου λέω τίποτα. Ελλάδα βλέπεις: Νοέμβρη μήνα και καθόμασταν έξω. Κυνηγημένες φύγαμε. Δεν πρόλαβα να του τελειώσω την κουβέντα: Ότι καμιά φορά, πονάει για πάντα η πρώτη φορά που λέει και ο ποιητής.

Έφυγε λοιπόν ο φιλοξενούμενος και όταν μου έστειλε την κριτική του, μου έγραψε στο υστερόγραφο ότι, μετά το ταξίδι του στην Ευρώπη, άρχισε να βλέπει τα πράγματα εντελώς διαφορετικά και ότι μάλλον από την άλλη πλευρά του Ατλαντικού δεν ξέρουν τι γίνεται.

Βαρέθηκα να του απαντήσω και ότι δεν χρειάζεται να περάσει πάλι τον Ατλαντικό για να δει τι γίνεται. Τα κάνουν για χρόνια πολλά στην υπόλοιπη Αμερική.

Παρεμπιπτόντως, να σημειώσω ότι το AirBnB έχει ένα πολύ αποτελεσματικό σύστημα αξιολογήσεων τόσο αυτών που φιλοξενούν όσο και αυτών που φιλοξενούνται μέσω review.

Κάτι που τόσο χρόνια ξενοδοχειακών υπηρεσιών, δεν έχει καταφέρει (;) να φτιάξει, αν με εννοείς…

Οπότε, έρχονται εδώ οι τουρίστες να γνωρίσουν τη χώρα και το food cost per person είναι κάτω από 3,90€ την μέρα, λέει.

Το λες και διόρθωση της γήρανσης του παγκόσμιου πληθυσμού.

Ε, αυτοί φεύγουν με το εντεράκι καθαρό και το all Inclusive με διθυραμβικές κριτικές για τις υπηρεσίες του αλλοδαπού (αφανούς) εργατικού δυναμικού του.

Τέλος πάντων, το ενδιαφέρον της ιστορίας είναι ότι, ρε φίλε, ήρθε ένα Τεξανός και έφυγε άνθρωπος.

Δεν ξέρω πώς ήταν η φιλοξενία παλιότερα -do you like μαμαζέλ the Greece- αλλά γίνεται μια ζύμωση που έχει ένα ενδιαφέρον.

Όσο για τις απαγορεύσεις ή τις φορολογίες και τα διάφορα, μου θυμίζουν τα σχέδια που είχαν πριν από χρόνια κάποιοι στο να χαλιναγωγήσουν το internet.

Για τα περί γενικότερου τζίρου, σαν να πήρε το αυτί μου ότι θα έχουμε δύο κατευθείαν πτήσεις την ημέρα από Αμερική το καλοκαίρι, όταν δεν υπήρχε τρόπος να πας κατευθείαν πριν από λίγο καιρό.

Κάτι λέει αυτό: Κορίτσια ο στόλος ένα πράγμα.

Βέβαια, για να πούμε και του πρόσφυγα το δίκιο, όσο να ‘ναι έχουν βάλει και φωτιά ένα γύρο…

Όπως και να έχει, και εγώ το καλύτερο ταξίδι που έχω κάνει ήταν στην Κούβα που έμεινα σε ένα σπίτι και όχι σε ξενοδοχείο και πέρασα γαμάτα γιατί ήρθα σε επαφή με τον κόσμο εκεί και το έχω και το θυμάμαι.

Το έτερο ενδιαφέρον είναι ότι καλό είναι να ξέρουμε τι έρχεται, όταν αρχίσουν στα σοβαρά οι εξυπνάδες για τα δίδακτρα και εδώ.

Και έχουμε και ένα θέμα με τη μόρφωση του παιδιού εδώ στην φοροκώσταινα.

Ένα άλλο που πήρε το αυτί μου είναι, ότι ο Ομπάμα έβαλε την Μισελ να βγάλει βίντεο κλιπ για να πείσει τα Αμερικανάκια ότι πρέπει να τελειώνουν το κολλέγιο. Είδες πως εξηγούνται οι ειδήσεις καμιά φορά;-

Από την άλλη, βέβαια, έχω έναν άλλο φίλο αριστερό που έχει ξεκινήσει μόνος του μια εκστρατεία δυσφήμισης της Ελλάδας στο εξωτερικό για να καταστρέψει τον Ελληνικό Τουρισμό.

Είναι αυτή η άποψη που μου δημιουργεί μια εσωτερική σύγκρουση.

Δεν ξέρω τι θα κάνω με το AirBnB. Το σίγουρο είναι την επόμενη φορά δεν θα αφήσω τους φιλοξενούμενος να πάω για ψήφο, γιατί οι πρώτοι που είχα -που τους άφησα για να πάω να ψηφίσω- μου βάλανε στην επικοινωνία 4 αστέρια αντί για πέντε και το έχω και το κουβαλάω.

Παίζει να μην προλάβω να γίνω super host πριν το τέλος του χρόνου, και θα χάσω την κυνηγετική περίοδο.

Και επειδή κάθε ιστορία πρέπει να έχει και ηθικό δίδαγμα, προτείνω στις φίλες και στους φίλους αναγνώστριες/ες σου, όταν πηγαίνουν στο εξωτερικό να πηγαίνουν με AirBnB ή τις άλλες πλατφόρμες που υπάρχουν: και πιο ανθρώπινα είναι, και πιο ωραία, και πολύ φτηνότερα.

Όσο αφορά την Αθήνα, να αφήσουν τα νοικιάσματα σε αγνώστους γιατί διαπράττουν φοροδιαφυγή.

Και τέλος πάντων, και εμείς πρέπει κάπως να βγάλουμε τα έξοδα που κάναμε!

Με εκτίμηση

Ελπίδα

(Αγαπητή Ελπίδα, αυτό που μου άρεσε από παιδί, ήταν να γνωρίζω ανθρώπους από άλλες χώρες. Γεννήθηκα σε μια γειτονιά με πολλούς ξένους κατοίκους και ακόμα περισσότερους τουρίστες. Επίσης, όταν γεννήθηκα εγώ, δεν θυμάμαι να υπήρχε κάποιο θέμα ρατσισμού, αφού ήταν πολύ …διεθνιστική η εποχή. Αυτό που μου άρεσε στις προηγούμενες δουλειές που έκανα -πριν ανακαλύψω πως είμαι το μεγαλύτερο συγγραφικό ταλέντο στην Ελλάδα τουλάχιστον από την εποχή του Ομήρου-, ήταν πώς γνώριζα ανθρώπους από άλλες χώρες κάθε μέρα. Εντάξει, κάποια στιγμή κουράστηκα -όχι από τους ανθρώπους αλλά από τις ατελείωτες ώρες δουλειάς, χωρίς ένα ρεπό ποτέ- αλλά πάντα σκέφτομαι με αγάπη αυτούς τους ανθρώπους που γνώρισα. Γουστάρω την AirBnB -και ό,τι νέο ταρακουνάει τα νερά-, αν και θα προτιμούσα να μην χρειάζεται ούτε η AirBnB, ως μεσάζων. Θα μου άρεσε να πηγαίνεις σε μια ξένη χώρα, να γνωρίζεις τους ανθρώπους και κάποιοι να σε φιλοξενούν, χωρίς να γίνεται θέμα. Κάποτε θα γίνει αυτό, όπως γινόταν και παλιότερα. Ελπίδα, τώρα που έρχονται όλοι αυτοί οι ξένοι και μένουν στο σπίτι σου, κοίτα να βρεις κάνα καλό γαμπρό. Βασικά, πλούσιος να είναι. Μην είσαι χαζή. Και μην σκέφτεσαι πως, αν ήταν πλούσιος, δεν θα ερχόταν με AirBnB, γιατί αφενός πολλοί πλούσιοι άνθρωποι σιχαίνονται την δηθενιά των πολυτελών ξενοδοχείων και αφετέρου μπορεί κάποιος από τους σημερινούς Αμερικανούς φοιτητές να κάνει το επόμενο σούπερ start up, και να γίνει ζάπλουτος. Πολλοί Έλληνες δεν καταλαβαίνουν πως οι ζάπλουτοι ξένοι που γεμίζουν σήμερα τα πολυτελή ξενοδοχεία, όταν ήταν νέοι, είχαν έρθει στην Ελλάδα με σακίδιο στην πλάτη. Πάντως, Ελπίδα, και τον Τεξανό, κακώς τον άφησες να φύγει έτσι. Εντάξει, μπορεί να είναι γκέι -“All the best women are married, all the handsome men are gay” που λέει και ο Robbie Williams- αλλά, αφού έχει προβλήματα στη σχέση του, μπορούσες να τον ρίξεις, ρε παιδί μου, γιατί ήταν σε φάση που αισθανόταν μοναξιά. Χώρια που στο μέλλον θα αποδειχτεί επιστημονικά πως η ιδανική σχέση για μια ετεροφυλόφιλη γυναίκα είναι ένας ομοφυλόφιλος άνδρας, και θα φρικάρει το σύμπαν. Όχι, πολύ κακώς τον άφησες να φύγει έτσι. Αλλά, βρε Ελπίδα μου, όλα εγώ θα σου τα λέω πια; Βέβαια, εσύ μπορεί να έχεις ήδη σχέση με κάνα ζάπλουτο αλλά, αν έχεις σχέση με ζάπλουτο, γιατί νοίκιασες το ένα από τα δυο δωμάτια του σπιτιού σου στην AirBnB, κυρία Ελπίδα; Μήπως, για να έρθει κάνας θεογκόμενος από την Καλιφόρνια και να κάνεις τον ζάπλουτο φίλο σου να ζηλέψει; Όχι, πρέπει να μου πεις. Θεέ μου, τι γράφω στην ξένη κοπέλα; Ελπίδα, να είσαι καλά. Ελπίζω να γελάς. Την αγάπη μου.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.