Σύμφωνο συμβίωσης α λα αριστερά

Γεια σου, πιτσιρίκο.
Καιρός ήτανε! Η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα έφερε στην Βουλή το νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης. Με τροπολογία όμως που κατέθεσε στην Βουλή στις 12 τα ξημερώματα ο υπουργός-ταβερνιάρης κ. Φλαμπουράρης, το σύμφωνο συμβίωσης αλλάζει χαρακτήρα και γίνεται πλέον υποχρεωτικό για κάθε Έλληνα.

Ξεπερνώντας την λογική της ΤΙΝΑ των αφεντικών του, ο Αλέξης Τσίπρας δίνει στους Έλληνες το «δικαίωμα» να επιλέξουν την σύναψη συμφώνου συμβίωσης είτε με Γερμανό-Ευρωπαίο, είτε με πρόσφυγα από τις χώρες της Μέσης Ανατολής.

Ερωτηθείς για το περίεργο της μεταμεσονύχτιας ντροπολογίας, ο Τσίπρας δήλωσε πως εμπνεύστηκε από την νοοτροπία του περιούσιου λαού αλλά και από τους στίχους του παρακάτω ποιήματος του Σουρή:

«Ωσάν πολίτης σκυφτός Ραγιάς
σαν πιάσει πόστο, δερβεναγάς»

Σύμφωνα όμως με λίγους -αλλά έγκυρους- πολιτικούς αναλυτές της σημερινής κατάστασης που επικρατεί στην χώρα μας, το συμπέρασμα είναι προφανές. Δυστυχία σου Ελλάς με τα τέκνα που γεννάς.

Στην ευρύτερη Εσπερία, όλοι έχουν εντυπωσιαστεί από την σαφή θέση της Ελληνικής κυβέρνησης σχετικά με το ΔΝΤ. Το ΔΝΤ πρέπει να αποκλειστεί από το νέο πρόγραμμα δανειοδότησης γιατί ζητάει διαρκώς την επιβολή απίστευτα σκληρών μέτρων θέτοντας σε κίνδυνο τα εκλογικά ποσοστά του ΣΥΡΙΖΑ.

Ταυτόχρονα το ΔΝΤ είναι καλοδεχούμενο αφού μονάχα αυτό – και όχι οι Ευρωπαίοι εταίροι – επιθυμεί την διαγραφή του δημόσιου χρέους της Ελλάδας.

Για την κυβέρνηση λοιπόν του ΣΥΡΙΖΑ, το ΔΝΤ είναι ταυτόχρονα αναγκαίο καλό και αναγκαίο κακό.

Ετούτα βέβαια έχουν κάποια αξία μονάχα για το εσωτερικό της χώρας αφού στο εξωτερικό κανείς δεν ασχολείται με το τι θεωρεί και με το τι δεν θεωρεί η κυβέρνηση του Τσίπρα.

Η κυβέρνηση της «πρώτο-δεύτερης φοράς αριστερά» είναι μία ακόμα χρεοκοπημένη κυβέρνηση της μεταχρεοπολίτευσης.

Τελειωμένη από την ώρα που κατάπιε το χάπι του τρίτου μνημονίου. Περιμένουμε απλά την ώρα που θα τινάξει τα πέταλα.

Κι όσο επιμένουν στην λογική του ΤΙΝΑ -there is no alternative- που κυριαρχεί σε οικονομία και πολιτική, τόσο η επικράτηση των ακροδεξιών δεν είναι παρά μονάχα θέμα χρόνου.

Για την Φιλανδία τα πράγματα δεν είναι ακριβώς όπως φαίνονται. Η χώρα έπεσε μέσα στην παγίδα του ευρώ και τώρα οι διακηρύξεις για 800 ευρώ εγγυημένο εισόδημα είναι …λόγια του Τσίπρα.

Δεν λέω πως δεν έχει λογική βάση η συζήτηση για το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα, όμως αντίκειται στην φύση του καπιταλισμού.

Είναι όπως η ιστορία με τον βάτραχο και τον σκορπιό που στην μέση του ποταμού αμολάει το φαρμακερό του κεντρί και πνίγονται τελικά κι οι δύο.

Η ακροδεξιά –τέτοια κυβερνά και την Φιλανδία– μπορεί ίσως να υποσχεθεί το ελάχιστο εγγυημένο εισόδημα στους «καθαρούς» Φιλανδούς, όμως ο φύλακας του χρηματοκιβωτίου που ακούει στο όνομα Ντράγκι θα είναι αυτός που θα πει την τελική κουβέντα.

Η Φιλανδία θα μπορούσε να ήταν προνομιακός εμπορικός εταίρος της Ρωσίας, αλλά προτίμησε την ζώνη του Ευρώ.

Κι όπως εμείς, όσο περισσότερο καθυστερεί την ηρωική αλλά αναγκαία έξοδο, τόσο θα μεγαλώνει το τίμημα που θα πρέπει στο τέλος να πληρώσει.

Κλείνω αναφέροντας μια είδηση σχετικά με την Φιλανδία η οποία πέρασε στα ψιλά γράμματα αλλά δείχνει το μέγεθος της κρίσης που υποβόσκει στον παγωμένο βορρά.

Η Φιλανδία θα γίνει η πρώτη χώρα στον κόσμο όπου θα λειτουργήσει μόνιμος σταθμός εναπόθεσης -και επεξεργασίας λένε οι άθλιοι- πυρηνικών αποβλήτων.

Αυτό λίγα χρόνια πριν θα έμοιαζε με είδηση από το πρωταπριλιάτικο δελτίο. Δεν είναι όμως. Οι αντιδράσεις εντός της Φιλανδίας – αλλά και της Σκανδιναβίας γενικώς – ουσιαστικά ανύπαρκτες.

Κάτι σάπιο υπάρχει στο βασίλειο που λέγεται «Ευρώπη». Και τώρα πια έχει αρχίσει να βρωμάει.

Φιλιά από την βασιλευομένη Εσπερία

Ηλίας

(Αγαπητέ Ηλία, η ιστορία με το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια βρόμισε. Με ένα πρόχειρο ψάξιμο, βρήκα ένα κείμενο που είχα γράψει πριν από εφτά χρόνια. Η καθυστέρηση για το σύμφωνο συμβίωσης για τα ομόφυλα ζευγάρια είναι ενδεικτική του ότι δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα στη χώρα μας. Αν δεν έπεφταν καταδίκες της Ελλάδας και πρόστιμα από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο, νομίζω πως δεν θα ψηφιζόταν ποτέ. Βέβαια, δεν είμαστε οι μόνοι που δεν θέλουμε να αλλάξει τίποτα. Σήμερα το απόγευμα, συνάντησα σε ένα καφέ δυο οπαδούς της Άρσεναλ, τον Κόλιν και τον Πήτερ, που έπιναν, βέβαια, μπύρες. Ωραίοι τύποι -οι οπαδοί της Άρσεναλ είναι cool- και πιάσαμε την κουβέντα. Δεν τους αρέσει ο Τζέρεμι Κόρμπιν γιατί είναι κατά της μοναρχίας, και ο Κόλιν και ο Πήτερ γουστάρουν την μοναρχία, γιατί έτσι τα βρήκαν από τους προγόνους τους. Τους προβλημάτισα κάπως, λέγοντάς τους πως, με τη λογική του «έτσι τα βρήκαμε», θα ήμασταν ακόμα στις σπηλιές αλλά γνώμη δεν τους άλλαξα. Ούτε ήθελα, άλλωστε. Πάντως, είναι εντυπωσιακό να βλέπεις τους ίδιους ανθρώπους από τη μια να σου λένε πως ο Τζον Λένον ήταν φιλόσοφος, ήρωας και επαναστάτης της εργατικής τάξης και να κατηγορούν το γεγονός ότι οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι, και από την άλλη να σου λένε πόσο αγαπούν την βασίλισσα και τους διαδόχους. Δεν είμαι και ψυχολόγος σαν τον Βασίλη. Για την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ, βαριέμαι να σχολιάσω. Πέρασαν το Μνημόνιο -που δεν μπορούσε να περάσει ο Σαμαράς- και, αφού έκαναν την δουλειά που τους είχε ανατεθεί, θα πέσουν. Είναι γελοίοι. Ηλία, εγώ πιστεύω πως θα περάσει το βασικό εισόδημα. Και στην Φινλανδία, και αλλού. Θα περάσει γιατί δεν υπάρχει άλλος τρόπος. Θα το δεις. Αν δεν περάσει το βασικό εισόδημα, οι Ευρωπαίοι δεν θα μπορούν να πάνε με ασφάλεια ούτε μέχρι τη γωνία του σπιτιού τους. Η Ευρώπη είναι χάλια αλλά είναι η πατρίδα μας. Την καημένη. Να είσαι καλά, Ηλία.)

H αναδημοσίευση των κειμένων του pitsirikos.net επιτρέπεται μόνο κατόπιν άδειας. Επικοινωνήστε στο pitsiriko@gmail.com.