Η συλλογική συνείδηση και η επιβίωση
Πιτσιρίκο γεια σου.
Είναι η πρώτη φορά που γράφω σε κάποιο μπλογκ. Σε διαβάζω εδώ και λίγο καιρό και δεν σου κρύβω ότι μου αρέσει ο τρόπος που βλέπεις τα πράγματα και πώς αποτυπώνεις την αλήθεια στο μπλογκ σου. Υπάρχουν όμως κάποια πράγματα που δεν τα δίνεις τη σημασία που τους πρέπει.
Εγώ είμαι από τους ανθρώπους που έκανα το σφάλμα να εγκαταλείψω την ασχολία μου με την πολιτική σκέψη όταν άρχισα να βλέπω τα πρώτα σκάνδαλα να βγαίνουν στο φως της δημοσιότητας.
Σκάνδαλα στην πολιτική, στο ποδόσφαιρο (που τόσο αγαπούσα), στον αθλητισμό, στις επιχειρήσεις, στις τράπεζες, στο δημόσιο. Αηδίασα.
Όλα φαίνονταν απογοητευτικά γιατί πίστευα ότι τίποτα δεν θα αλλάξει ποτέ σε αυτόν τον τόπο και γιατί κάποιοι φρόντισαν να με πείσουνε γι αυτό.
“Μα στην Ελλάδα ζεις. Τί περιμένεις;”
Και έτσι, σταδιακά και ασυναίσθητα συνέχισα μια ζωή απορροφημένη αρχικά από τη δουλειά και αργότερα από την οικογένεια προσπαθώντας ταυτόχρονα να αντιμετωπίσω και χίλια δυο σοβαρά οικογενειακά προβλήματα.
Και έτσι γίνεσαι χωρίς να το καταλάβεις μέρος του συστήματος της απάτης. Και μόλις το συνειδητοποιείς, ξαναγίνεσαι ράκος.
Όμως, για να επιβιώσεις χρησιμοποιείς το σύστημα και όχι μόνο.
Η σάτιρα που πάντα ευδοκιμεί στην Ελλάδα και που σε καθηλώνει με την απλότητα της έξυπνης σκέψης δεν είναι από μόνη της λύση.
Έχουν γραφεί άπειρα σατιρικά κείμενα που καυτηριάζουν την ελληνική πραγματικότητα και κουλτούρα και έχουν προβληθεί μέσα από το ίδιο το σύστημα.
Γελάμε με τα χάλια μας και ξεχνάμε ότι οι “Ράδιο Αρβύλα” το “Αλ Τσαντήρι news ” η “΅Ελληνοφρένεια” προβάλλονται και υποστηρίζονται από τα κανάλια των ολιγαρχών που τόσο κατηγορούν όλοι. Ο Αρκάς έχει γράψει υπέροχα πράγματα που τα δημοσίευσε στις εφημερίδες που κι αυτές κατηγορούνται για διαπλοκή. Ακόμη και το δικό σου μπλογκ έχει άπειρες διαφημίσεις από πολυεθνικές που κι αυτές δεν τις χωνεύουν όλοι.
Η σάτιρα κατά τη γνώμη μου δίνει τη θέση της στην κωμωδία που συνεχίζεται και στις διαφημίσεις με άλλη μορφή. Το καλοκαίρι που πέρασε ξελιγώθηκα στο γέλιο να ακούω τον Χατζηνικολάου να διαφημίζει στο ραδιόφωνο το dvd με την πέππα το γουρουνάκι, και πρόσφατα τον Καρπετόπουλο την ώρα που έλεγε τα αθλητικά να διαφημίζει ο ίδιος κάτι κολλαγόνα ή ήταν μαργαρίνες (δε θυμάμαι καλά), με αποκορύφωμα να βλέπω τον Παπαδόπουλο στην εκπομπή ΄΄στην υγειά μας ” εκεί που όλοι είναι στο τσακίρ κέφι, να πίνει ελληνικό καφέ για διαφημιστικούς φυσικά λόγους.
Όμως, όλοι νιώθουν, ότι πρέπει να επιβιώσουν μέσα σ’ συτό το σύστημα αλλά όχι να το ανατρέψουν.
Κάποια στιγμή διάβασα σε ένα κείμενό σου να παροτρύνεις τους αγρότες να μην μιλήσουν στην τηλεόραση για τα προβλήματα του αγροτικού χώρου γιατί δίνουν δύναμη στους τηλεδημοσιογράφους.
Είναι αλήθεια αυτό εφικτό; Ακόμα και αν ήταν εφικτό πως θα μπορέσουμε να πείσουμε τους χιλιάδες φιλάθλους να μη βλέπουν την αγαπημένη τους ομάδα επειδή όλοι οι παράγοντες του ποδοσφαίρου σε εθνικό και διεθνές επίπεδο είναι απατεώνες και λαμόγια;
Το πρότεινα κάποια στιγμή στον άντρα μου και με κοιτούσε σαν εξωγήινη. Είναι δυνατόν να χάσει το Champions League ή το Super League για να κάνει αντίσταση; Ούτε με λοβοτομή.
Είναι πραγματικά εντυπωσιακή η δύναμη που ασκεί το ποδόσφαιρο στην ψυχολογία των φιλάθλων, που τους κάνει να δικαιολογούν συνειδητά και ασυνείδητα τις προκλητικά υπέρογκες αμοιβές που παίρνουν όλες αυτές οι ποδοσφαιρικές φίρμες μόνο και μόνο επειδή παίζουν καλή μπάλα.
Εσύ αλήθεια θα αντιστεκόσουν με αυτόν τον τρόπο;
Ο πατέρας μου ήταν ένας απλός ξυλουργός αλλά ήταν εξαιρετικός στη δουλειά του. Ό,τι έφτιαξε στο πατρικό μου παραμένει γερή και αθάνατη κατασκευή.
Μου έλεγε, όταν ήμουνα μικρή, ότι μια πόρτα για να κλείσει, αν φτιαχτεί σωστά, μπορείς να την κλείσεις μόνο σπρώχνοντάς την με το δάχτυλο. Καμάρωνε για τη δουλειά του η οποία όμως μετα δυσκολίας μας συντηρούσε.
Στους Ολυμπιακούς αγώνες όλοι οι αθλητές ντοπάρονται και ψάχνουν να βρουν τρόπους να μη τους ανακαλύψουν και όταν τους ανακαλύπτουν πέφτουν όλοι τάχα απ’ τα σύννεφα και προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα. Όμως, όλοι παρακολουθούν με λαγνεία τα ρεκόρ του ντόπιγκ και χειροκροτούν και επευφημούν τους επαγγελματίες του ντόπιγκ.
Μάταια προσπάθησα να επηρεάσω την κόρη μου που είναι 14 χρονών να μην ψωνίζει ρούχα από τις πολυεθνικές εταιρείες που ράβονται στις ασιατικές χώρες, κάτω από άθλιες εργασιακές συνθήκες και που πληρώνουν εργαζόμενους με πενιχρούς μισθούς πατώντας στην ανάγκη τους. Άσε που δεν βρήκαμε και ρούχα ελληνικά και όσα βρήκαμε απευθύνονταν σε μεγαλύτερες ηλικίες.
Πολλές φορές φλερτάρεις με την αναρχία και γράφεις ότι οι Έλληνες ήμαστε λούμπεν. Και δεν είναι λούμπεν οι αναρχικοί που παίζουν πετροπόλεμο με την αστυνομία, η οποία έχει στους κόλπους της στοιχεία της Χρυσής Αυγής;
Δηλαδή οι αναρχικοί έχουνε βαθιά συνείδηση του τι γίνεται στον κόσμο γύρω μας και με αυτόν τον τρόπο που διάλεξαν, να συγκρούονται με το κατεστημένο, επιβεβαιώνουν την ταξική τους συνείδηση, ενώ όλοι οι υπόλοιποι είμαστε ταξικά ασυνείδητοι;
Ο παππούς μου και η γιαγιά μου από το σόι της μάνας μου ήταν άνθρωποι αγράμματοι και ασχολούνταν με την γεωργία. Δεν διάβασαν ποτέ Καζαντζάκη ή Μάρξ. Αυτό όμως δεν τους στέρησε την κοινή λογική και την ανθρώπινη ευαισθησία. Στον πόλεμο του ’40 έδιναν αλεύρι και τρόφιμα σε ανθρώπους που ερχόντουσαν στο χωριό τους πουλώντας ότι είχαν και δεν είχαν για μια οκά αλεύρι.
Ποτέ δεν πήραν τίποτα κι από κανένα παρά το γεγονός ότι ζούσαν φτωχικά.
Ο παππούς μου έλεγε ” δεν ήθελα τίποτα από τ’ αναστενάγματα του κόσμου”.
Χρειάζεται, αλήθεια, μεγάλη πνευματική καλλιέργεια για να αντιληφθεί ένας λαός ότι οι πρόσφυγες από την Συρία ή από οπουδήποτε αλλού χρειάζονται βοήθεια;
Ποιος όμως είναι διατεθειμένος να πληρώσει το τίμημα αυτής της βοήθειας;
Και έτσι από την κωμωδία πέφτουμε απότομα στο δράμα που ξεβρακώνει καθημερινά τις αναπτυγμένες χώρες που βραβεύουν ποιητές και επιστήμονες με βραβεία νόμπελ ενώ αδυνατούν να κατανοήσουν την απλή ανθρώπινη ανάγκη που οι ίδιες δημιούργησαν με τις πολιτικές τους.
Η ηθική με την ανηθικότητα γίνονται ένα κουβάρι καθώς μπλέκονται μέσα στο ίδιο το σύστημα που προσπαθεί χρόνια τώρα να μας αφαιρέσει την κοινή λογική και να μας αποχαυνώσει γιατί κι αυτό θέλει να επιβιώσει με το δικό του τρόπο.
Ο Έλληνας μια χαρά συνείδηση έχει ως άτομο ο καθένας χωριστά και το απέδειξε στο δημοψήφισμα. Ξέρει ότι πολλοί θέλουν να τον χειραγωγήσουν.
Αυτό όμως που του λείπει είναι η συγκέντρωση σε ένα κοινό στόχο και οι πολιτικοί το μοναδικό που κάνουν είναι να τον μπερδεύουν, να τον αποπροσανατολίζουν, να τον φοβίζουν και να τον οδηγούν τελικά με μαεστρία σε πισωγύρισμα ώστε να τον αναγκάσουν να ξαναεπιστρέφει σ’ αυτό που έμαθε χρόνια να κάνει, στην αυτοπροστασία του και στο εγώ του.
Η συλλογική συνείδηση εκεί που πάει να δημιουργηθεί καταστρέφεται ή εγκαταλείπεται γιατί δεν υπάρχει πρόσφορο έδαφος που θα οδηγήσει στην ανάπτυξή της και κατά συνέπεια στην άνθισή της.
Και έτσι αυτοπεριοριζόμαστε σε δράσεις όπως το ”νοιάζομαι – μοιράζομαι” ή ”όλοι μαζί μπορούμε” που κι αυτές προβάλλονται από τα κανάλια των ολιγαρχών.
Μην απογοητεύεσαι όταν βλέπεις να μην αλλάζει τίποτα δραστικά και απότομα παρά το γεγονός ότι έχουν χυθεί τόνοι μελάνι που αναφέρονται στα ίδια βασικά προβλήματα που αντιμετωπίζουμε.
Αυτό θέλει το σύστημα. Να μας κουράσει, να μας εξαντλήσει, να βαρεθούμε και να τα παρατήσουμε.
Άσε το σύστημα να κάνει τη δουλειά του κι εσύ συνέχισε τη δική σου.
Για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολλή.
Σε παρακαλώ συνέχισε να γράφεις ακόμα και γι’ αυτά που πιστεύεις ότι είναι μάταιο, γιατί μου φτιάχνεις το κέφι και τη συνείδηση.
Κατά τη γνώμη μου, μπορείς να γράψεις και καταπληκτική επιθεώρηση. Θα προσπαθήσω να σου ξαναγράψω κι εγώ.
Σου εύχομαι ολόψυχα Καλή Χρονιά με υγεία και πολλή αγάπη.
Και μιας και είδα χθες το Star Wars ” may the force be with you”.
Έφη από Λάρισα
(Αγαπητή Έφη, έχεις θέσει 800 θέματα, οπότε δεν μπορώ να απαντήσω σε όλα, γιατί θα με βρει το 2016 να σου απαντάω. Για το θέμα της σάτιρας, σε πιάνω αδιάβαστη αλλά δικαιολογείσαι γιατί ξεκίνησες πρόσφατα να διαβάζεις το μπλογκ. Η φράση “Στον σύγχρονο καπιταλιστικό κόσμο, σατιρικοί συγγραφείς και καλλιτέχνες αποτελούν το καλύτερο κόλπο του συστήματος για να μην υπάρχουν αντιδράσεις” ανήκει σε εμένα και είναι από το κείμενο Σάτιρα που έγραψα τον Απρίλιο του 2011. Διάβασε το κείμενο και μετά διάβασε τι μου έγραψες. Για τους ανθρώπους που δουλεύουν στα καθεστωτικά ΜΜΕ, να μην ξεχνάς πως κάποιοι από αυτούς -όχι όλοι- δουλεύουν για να επιβιώσουν. Κάπου πρέπει να δουλέψουν κι αυτοί, όπως κάπου δουλεύεις κι εσύ. Αφού δεν καταφέραμε να κάνουμε δικά μας ΜΜΕ, μη σου φαίνεται περίεργο που η μόνη επιλογή για κάποιους είναι τα καθεστωτικά ΜΜΕ. Και να σου πω και κάτι άλλο: οι Έλληνες εκτιμούν τις βίζιτες της τηλεόρασης, όχι αυτούς που αντιστέκονται. Για τους αναρχικούς έχω γράψει πολλά. Να τα βρεις και να τα διαβάσεις. Πάντως, εγώ δεν θεωρώ αναρχικούς αυτούς που θεωρείς εσύ. Σε διαφορετικούς ανθρώπους αναφερόμαστε. Σε ευχαριστώ για τις προτροπές και τις συμβουλές. Για να είμαι ειλικρινής, θα προσπαθήσω να κάνω -για μια ακόμα φορά- αυτό που επιθυμώ. Αν δεν μπορώ, τα παρατάω. Εγώ ξέρω να χάνω. Άλλοι με θέλουν να γράψω επιθεώρηση, άλλοι με θέλουν να γράψω μυθιστορήματα, άλλοι με θέλουν να γράψω θέατρο, άλλοι κωμωδία, άλλοι να γράψω σενάρια, άλλοι να δουλέψω στην τηλεόραση, άλλοι να κάνω ραδιόφωνο, άλλοι ό,τι άλλο να είναι, αλλά εγώ είμαι ευχαριστημένος να γράφω στο μπλογκ μου. Όταν θα δημοσιεύσω τα στατιστικά του μπλογκ για το 2015, θα καταλάβεις γιατί είμαι ευχαριστημένος. Και η αλήθεια είναι πως, με κάποιες λιγοστές εξαιρέσεις -όπως τη συνεργασία/εμπειρία με τον Γιώργο Κιμούλη-, τα άλλα πράγματα που έκανα σε τηλεόραση, ραδιόφωνο, περιοδικά κλπ ήταν, κυρίως, για βιοποριστικούς λόγους και από περιέργεια ή και για να βοηθήσω κάπου που μου ζητήθηκε ευγενικά. Βασικά, εγώ θα ήθελα να έχω τη φωνή του Μπιθικώτση και να είμαι και σέντερ φορ στην εθνική ομάδα. Αφού δεν μου συμβαίνουν αυτά, γράφω. Να είσαι καλά. Καλή χρονιά. Καλή θα είναι.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.