Κούβα, Ελλάδα μέρος 2ον
Αγαπητέ Πιτσιρίκο,
Αφού σου άρεσε το ταξίδι στην Καραϊβική, θα το συνεχίσω. Άρεσε βέβαια και σε μερικούς άλλους στην σελίδα σου στο φατσοβιβλίο. Ή μάλλον άρεσε να νομίζουν ότι νομίζω ότι η Κούβα είναι η γη της επαγγελίας (μπερδεύτηκα).
Η Κούβα δεν είναι η γη της επαγγελίας αλλά….Άσε άσε. Τι να εξηγώ τώρα; Έχω βαρεθεί όπως και εσύ.
Τι να εξηγώ; Όταν πλέον λέξεις όπως αλληλεγγύη, ανθρωπιά, δημοκρατία και τόσες άλλες, έχουν χάσει την σημασία τους, ή έχουν αντικατασταθεί από “λεφτά”, “παραγωγικότητα” , “μεταρρυθμίσεις”, είναι να σε κλαίνε και οι ρέγγες.
Μπα, μέχρι και αυτές θα μας βαρέθηκαν.
Πάμε πίσω στο θέμα μας. Μιας και εδώ έχουμε κρίση και ο κόσμος πεινάει, ας σε κάνω μια βόλτα στην Κούβα του ’90.
Με την κατάρρευση του μεγαλύτερου συμμάχου της -Σοβιετική Ένωση για όσους δεν ξέρουν-, η παρέα του Φιδέλ ξέμεινε από πετρέλαιο μεταξύ άλλων…
Τι ακολούθησε; 23ωρες διακοπές ρεύματος, παντελής έλλειψη σε βασικά αγαθά, φαγητό με δελτίο κτλ.
Η κυβέρνηση αναγκάστηκε να δημοσιεύει φυλλάδια με συμβουλές για το ποια φύλλα δέντρων είναι βρώσιμα. Γιατί από φαγητό γιοκ.
Ξαφνικά ανακαλύφθηκαν συνταγές για μπριζόλα από….μπανάνα. Μπριζόλα βαφτιζόταν για ψυχολογικούς λόγους. Και όταν το δελτίο συμπεριλάμβανε κρέας, αυτό ήταν κάτι το απροσδιόριστο. Κάτι σαν κρέας…..
Αυτό το λες και κρίση. Κρισάρα. Και θέλω να ρωτήσω τους αγαπητούς συμπατριώτες μου: “Θα αντέχατε ποτέ τέτοιες καταστάσεις για να υπερασπιστείτε την χώρα σας, ή τέλος πάντων μια ιδέα; Καλά εδώ γελάμε.
Ή μήπως και μόνο στην ιδέα ότι δεν θα είχατε ψιλά για Παντελίδη. για βενζίνη στο (χρωστούμενο) καγιέν και για το νέο άιφον θα τα κάνατε (κάναμε;) πάνω σας; Λέω εγώ τώρα…
Και όμως, φίλε. Εκεί το πάλεψαν. Δεν μάσησαν, πώς το λένε. Και το ξεπέρασαν. Μυστήριοι τύποι, χαλάνε την πιάτσα.
Εδώ ας αφήσουμε τα επαναστατικά γιαλαντζί και “δεν υπάρχει ένας σωστός πολιτικός να αντισταθεί”, γιατί ααααν βρεθεί εμείς οι ίδιοι θα τον στείλουμε από εκεί που ήρθε. Ή θα γίνει αυτό που πραγματικά θέλουμε. Το έχεις πει και εσύ.
Πιτσιρίκο, θα συμφωνήσω μαζί σου ότι σοσιαλισμός σε μία μόνο χώρα δεν μπορεί να υπάρξει. Τουλάχιστον όχι για πολύ.
Το ίδιο λέει και ο Μονταλμπάν στο “Και ο Θεός μπήκε στην Αβάνα”.
Η Κούβα είναι ένα νησί σοσιαλισμού, περιτριγυρισμένο από ωκεανό καπιταλισμού. Ή κάπως έτσι.
Φίλε Πιτσιρίκο όμως ξέρεις τι με προβληματίζει πιο πολύ; Τι θα πω στο παιδί μου σε λίγα χρόνια. Που θα ρωτάει. “Τι κάνατε ρε μπαμπά τότε;” “Πώς αντισταθήκατε σε εκείνη την επίθεση;”.
Τι να του πω; Ότι κοιτάγαμε την δουλειά μας; Ότι περιμέναμε από την Χρυσή Αυγή να μας σώσει από τους κακούς μετανάστες; Ότι μας ενημέρωνε ο Μπάμπης; Ότι η/οι πολιτική/οί ξεκινούσαν με “α και ου και δαπ νουδουφουκου”;
Βλέπω τα φάσκελα να έρχονται. Αλλά άσε. Ξέρω τι θα κάνω. Θα αλλάξω την ιστορία. Σιγά. Εδώ στην Ελλάδα το συνηθίζουμε.
Κλείνω με μια ατάκα ενός Κουβανού στον “δημοσιογράφο” γνωστής ταξιδιωτικής εκπομπής στην ερώτηση “πώς τα περνάτε εδώ, φτωχικά ε;”.
“Εσείς οι Δυτικοί μας βλέπετε φτωχούς επειδή δεν έχουμε ακριβά ρούχα ή αυτοκίνητα. Αλλά ο πλούσιος δεν είναι αυτός που έχει μόνο αντικείμενα. Εδώ, ας πούμε, δεν μπορώ εγώ να έχω φάει και ο διπλανός μου να πεινάει. Δεν το δέχομαι. Υπάρχει αλληλεγγύη”.
Άσε μας, ρε Κουβανέ. Πόσα έβγαλες σήμερα να μας πεις.
Υ.Γ. 1: Εκστρατεία λέει, για να είμαστε υποψήφιοι για νόμπελ ειρήνης εμείς οι νησιώτες που δεχθήκαμε τις γιγαντιαίες ροές προσφύγων. Ούτε καν παιδιά. Κάποιοι από εμάς βοηθήσαμε, όπως μπορούσε ο καθένας. Αλλά είναι πολύς κόσμος (θέλω να πιστεύω όχι οι περισσότεροι) που δεν θέλει να τους βλέπει. Μην βγαίνουν μετά και καμαρώνουν ότι είναι και κάτοχοι νόμπελ ειρήνης. Ανακατεύομαι.
Εδώ βέβαια το πήρε ο Ομπάμα και η ΕΕ. Τι να λέμε τώρα; Της τελευταίας τουλάχιστον το πήραν πίσω.
Υ.Γ. 2: Όλα ανακατεμένα τα λέω. Κούβα, πρόσφυγες, “δημοσιογράφοι”. Νομίζω όμως ότι όλα συνδέονται.
Μάνος
(Αγαπητέ Μάνο, δεν χρειάζονται πολλά λόγια. Ούτε εξηγήσεις. Οι Κουβανοί αγαπούν την πατρίδα τους και το απέδειξαν, ενώ οι Έλληνες αγαπούν μόνο την κωλάρα τους και το απέδειξαν επίσης. Είναι όμορφος λαός οι Κουβανοί και είναι αξιοπρεπείς. Οι Έλληνες δεν είναι τίποτα από τα δυο πια. Με εξαιρέσεις, φυσικά, τόσο για τους Κουβανούς όσο και για τους Έλληνες. Πάντως, πριν από όχι και πάρα πολλά χρόνια, οι Έλληνες έμοιαζαν με τους Κουβανούς. Αλλά η ελληνική κοινωνία βίωσε πολύ άτσαλα τον καπιταλισμό και έχασε γρήγορα και εύκολα τόσο την ψυχή της, όσο και την δική της πρόταση ζωής. Θυμάμαι κάτι πολύ όμορφο που είχε πει ένας ηλικωμένος Κουβανός σε ένα ντοκιμαντέρ. Είχε πει “Όταν κατάλαβα πως όποια δουλειά και να κάνω θα παίρνω τα ίδια χρήματα, αποφάσισα να κάνω αυτό που αγαπούσα”. Έφτιαχνε λοιπόν ξύλινα αντικείμενα. Με τον ίδιο τρόπο, στην Κούβα έγιναν γιατροί αυτοί που το αγαπούσαν, και όχι αυτοί που ο μπαμπάς τους ήταν γιατρός ή ζάπλουτος. Αλλά και αυτή η Κούβα τελειώνει. Ήταν σημαντικό ότι υπήρξε, όμως. Στα σχόλια στο Facebook μην δίνεις σημασία. Όλοι αυτά τα χάπατα που κυκλοφορούν εκεί έξω -και νομίζουν πως δεν έχουν την παραμικρή ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας και την μετατροπή της σε προτεκτοράτο και μπανανία-, είναι και στο Facebook. Από την άλλη, δεν είναι η εικόνα της χώρας το Facebook. Αυτοί που τους έκοψαν το ρεύμα, οι άστεγοι και οι ζητιάνοι δεν έχουν Facebook. Πρέπει να έχεις και μια σχετική άνεση για να κωλοβαράς όλη μέρα στα social media. Ο μόνος λόγος που έχω σελίδα στο Facebook είναι επειδή έχει να κάνει με την δουλειά μου. Διαφορετικά, δεν θα είχα μπει ποτέ στη ζωή μου. Πολλοί δεν καταλαβαίνουν πως έχω Facebook λόγω δουλειάς και με τρελαίνουν με τις παπαριές τους, αν κι εγώ δεν πήγα ποτέ στη σελίδα τους να τους ενοχλήσω. Τους μπλοκάρω και ησυχάζω. Μάνο, δεν είμαι εγώ που λέω πως σοσιαλισμός σε μια μόνο χώρα -όσο μεγάλη κι αν είναι- δεν μπορεί να υπάρξει. Το λέει η Ιστορία και οι πιο σημαντικοί θεωρητικοί του Μαρξισμού. Μακάρι να γινόταν. Να είσαι καλά.)
Το pitsirikos.net χρειάζεται τη βοήθειά σου
Στήριξε οικονομικά το pitsirikos.net, αν θεωρείς πως καλό είναι να υπάρχουν στην Ελλάδα και κάποιες φωνές που δεν δουλεύουν για τον Μαρινάκη, τον Αλαφούζο, τον Σαββίδη και τα άλλα παιδιά, οπότε μπορεί να διαβάσεις ή να ακούσεις κάτι διαφορετικό από αυτό που συμφέρει τους ολιγάρχες. Οι τρόποι στήριξης εδώ.